Jan 23, 2015
o günlerde biz hiç böyle değildik. hiç bir kadın kendine yazılmış bir şiir için çırpınmazdı. dünya bu kadar vahşi değil, sevgi sözcüğünden önce güven gelmezdi. hızlı değildik elimizdekinin değerini biliyorduk. bizim olanı fırlatıp atıp aç bir köpeğin yemek telaşına bürünüp en ufak deliklerde aramazdık. kimseyi sevgimizle tehdit edip kullanmazdık. gülmek için önce ağlamamız gerekmezdi. küfürü ancak surata söyleyebilecek cesaretimiz varsa ederdik. o zamanlarda da yalnızdık ama küçük bir masadaki muhabbet kafidi. oyunlar oynanmaz, kılıçlar masada durur, ellerde kovboy filmlerindeki gibi silahlarla gezilmez, silah çıktımı patlardı. üç kuruşa adam olunmaz, adamlar üç kuruşa muhtaç edilmezdi. zaman değişti, çok zaman geçti ama hiç böyle olmadı.
