tahtaPod.com | şiir

[tp-siir]

UNUTMA Kİ!...

Yetmedi mi ey yurdum, | Bu aymazlık, bu gaflet? | Bu yolun hiç yol değil, | Bunun sonu felaket!

Yetmedi mi ey yurdum, Bu aymazlık, bu gaflet? Bu yolun hiç yol değil, Bunun sonu felaket!

Üstünden silkin artık, Şu ölü toprağını, Yeşil, ak örümcekler, Örüyorlar ağını.

Ele ele veriyorlar, Şerefsizle, hainle, Saldırıyorlar sana, Onca nefret ve kinle.

Seni kutsallarınla, Sırtından vuruyorlar. Yarınını gasp edip, Tuzaklar kuruyorlar.

Bir hatırla geçmişi, Böylemiydi vatanın? Kemikleri sızlıyor Toprağında yatanın.

Ataların kanıyla Bu toprak senin oldu. Şimdi ise vatanın Mültecilerle doldu.

Belki şimdi sen değil, Ama bil çocukların, Öz vatan, yurtlarında Garipleri yarının.

Senin mi sanıyorsun, Üstünü ve başını? Borç ile buluyorsun Sofrandaki aşını.

Eskiden Anadolu, Eşsiz güzel, cennetti, Toprağı hepimizi Doyuran bereketti.

Cennet, toprak kalmadı, Her yer beton dökülü. Sana biçilen 'kader(!)': 'Beton altında ölü'

Oysa bu memlekete Efendi, sahip sensin. Cumhuriyetimizde Yegane egemensin.

Ne zaman razı oldun, Kula kulluk yapmaya? Adile, Hakk'a değil, Örümceğe tapmaya?

Yoksa sen değil misin, Tarihe damga vuran, İmparatorlar yıkıp, İmparatorluk kuran?

Yükselt artık sesini, Haykır, örümcek ürksün. Unutma ki sen necip, Unutma ki sen Türksün!

Mehmet Alp

[tp-siir]

DİLİNE SAHİP ÇIK YERLİ

Yabancı diyarda değilken ili | Bu vahim yozlaşma neyin bedeli | Günlerdir diline dolamış belli | El-avuç yerine hand diyor yerli.

Yabancı diyarda değilken ili Bu vahim yozlaşma neyin bedeli Günlerdir diline dolamış belli El-avuç yerine "hand" diyor yerli.

Azıcık terlesin geçer serine Bilmez ki bu yara işler derine Nezaket gösteren kibar birine Ne kadar "polite, kind" diyor yerli.

Değişmez sandığı manzara buysa Yıllardır gördüğü değişir oysa Gezdiği ovada esinti duysa Rüzgârın yerine "wind" diyor yerli.

Yazık ki, özüne kalmamış sadık Öyle ki yabanı eylemiş katık Ne zaman bir şeyler istese artık Arzunun yerine "want" diyor yerli.

Suçlusu biz iken çöken kalenin Hükmü çok burada derdin, çilenin Nihayet tükenip sonu gelenin Bitenin yerine "end" diyor yerli.

Farkına varmadan sağı-solunu Şaşırır neyleyim kendi yolunu İnatla tersleyip Malkoçoğlu'nu James'ten daha çok "bond" diyor yerli.

Git artık başımdan, tepemde bitme Aldığın nefesi boşa tüketme Ey gafil "citizen", bağnazlık etme Birazcık kendini "yont" diyor yerli Yahut da bu işi "don't" diyor yerli. Engin Yeşilyurt 23 Aralık 2022

[tp-siir]

Gördüm ki yurdumda sensiz siyaset | Doğrunun yanında olmadı ATAM. | Merhamet kavramı reddedildi ret | İnsanlık kapıyı çalmadı ATAM.

Gördüm ki yurdumda sensiz siyaset Doğrunun yanında olmadı ATAM. Merhamet kavramı reddedildi ret İnsanlık kapıyı çalmadı ATAM.

Zâlimken sahada insanı ezen Zannettik iyilik yapacak bazen Oysaki kalpleri karartan düzen Kötülük etmekten yılmadı ATAM.

Nereden başlayıp nereye vardık Bu filmi kaç defa geriye sardık Vatandaş olarak tokmağa sorduk Adalet yerini bulmadı ATAM.

Bu düzen köylüye çok diş biledi Ağzına geleni bir bir söyledi Efendi değil de köle eyledi Köylünün kadrini bilmedi ATAM.

Oynadı siyasi taşlar yerinden Çatladı memleket sanki derinden Kim razı sorarsan kim kaderinden Kimseye kaderi gülmedi ATAM.

Aşk bile kalplerden almadı murat Bugün de ölmeden kuruldu sırat Hani ya Şirin'i özleyen Ferhat Kimsenin dağını delmedi ATAM.

Bilmezler kaç defa kibriti çaktık Kaç soğuk yuvada ateşler yaktık Huzuru gramla satmaya kalktık Kimsenin evinde kalmadı ATAM. Engin Yeşilyurt 12 Aralık 2022

[tp-siir]

https://www.tahtapod.com/siir/nasil-anlatsin-1

NASIL ANLATSIN

Suspusken biçâre, zamansız yersiz Dil nasıl anlatsın dil nasıl bizi? Mızrabın değdiği sazdan habersiz Tel nasıl anlatsın tel nasıl bizi?

Kapıyı yabancı çalmışsa artık Yerlinin yerini almışsa artık Öykümüz "story" olmuşsa artık El nasıl anlatsın el nasıl bizi?

Sanırım burada noksanız çokken Sanırım hepimiz çok açız tokken Kimsenin dağında rüzgârı yokken Yel nasıl anlatsın yel nasıl bizi?

Yön vermez pusula, gemimiz batık Kalbimiz taş gibi, kaşımız çatık Kuruttuk sevginin kökünü artık Gül nasıl anlatsın gül nasıl bizi?

Ateşi yok iken dumanı tüten Tabiri, tarife uymayan neden Öyle ki sonunda meçhule giden Yol nasıl anlatsın yol nasıl bizi?

Mevsimler göçüp de kayarken toprak Tutunmak ister mi el topak topak Erkenden sararıp kuruyan yaprak Dal nasıl anlatsın dal nasıl bizi?

Zamanla ovadan sürüyü kovduk Ölüyü yaşatıp diriyi kovduk Peteğe girerken arıyı kovduk Bal nasıl anlatsın bal nasıl bizi?

Ne köyde ne kentte huzura erdik Uzaktan yakından tavizler verdik Tabir-i caizse mezara girdik Hâl nasıl anlatsın hâl nasıl bizi?

"Elveda" diyerek sanki hiç yoktan Ne başlar geçirdik bomboş sokaktan Galiba biz bizden gitmişiz çoktan "Kal" nasıl anlatsın "kal" nasıl bizi? Engin Yeşilyurt 16 Aralık 2022

[tp-siir]

ÜÇ HECE

Derdin, gamın ölçüsü ne? | Kaç ton karanlık, zifirden öte?

Kaç iç çekiş, Tanrı'ya kaç yalvarış? Boğazda kaç düğüm, Göğüste kaç kelepçe?

Şafak tek. Şafak tek ama saat kaç? Zaman kaç dakika, Zaman kaç saniye?

Dinmeyen düşünce, Yürek yorgun, ruh yorgun, Derdin, gamın ölçüsü ne? Kaç ton karanlık, zifirden öte?

Bitmeyen gece, Uykusuz! En uzun üç hece…

Mehmet Alp

[tp-siir]

Aklıevvel

Birden oluşuverdi her şey | Korkunç bir hızla yeşerdi ağaç | Devasa dağlar fışkırdı yerden, asimetrik

Birden oluşuverdi her şey Korkunç bir hızla yeşerdi ağaç Devasa dağlar fışkırdı yerden, asimetrik Ana rahmine ruh üfledi melek İşte böyle başladı macera.

Zaman amansızca kovaladı zamanı, Büyüdüm Amacım yalnızca ileriye bakmaktı Karşı cam güzeliydin de Öylelikle ellerini gördüm.

Bazen geç olur rastlaşmalar Küçücük bir havzada iki ceylandık oysa, Asi, asil ve muktedir... İki koldan salınan iki ayrı ırmak gibi karşılaştık Alışamadık ve açılamadık derinlerine yüreklerimizin Sen hep ciğerimi deldin sözlerinle Bense bulutlara ateş ettim, öylesine.

Aklıevveldim Umursamadan düşlerimi ölüme sürükleyen yaralarımı Sonsuzluk ovasında şahlanan atlara özendim Hıçkırıklarımı ve hırçınlıklarımı da katıp önüme Çoğu kez sana gelmeyi denedim Gördüm ki; gücüm var, gereği yok, Vazgeçtim.

ERSİN KURT

[tp-siir]

Ne Zararı Var?

Tevekkülün çok sonrası | Sabrın tükenişinin az öncesi durumlardayım | Çok istedim seni unutmayı | Aklımdan çıkarıp atmayı | Aynı şehirden

Tevekkülün çok sonrası Sabrın tükenişinin az öncesi durumlardayım Çok istedim seni unutmayı Aklımdan çıkarıp atmayı Aynı şehirden

Aynı gökyüzüne bakmamayı da Yüzlerce kez denedim Olmadığı gibi, Sana daha fazla bağlandım Ama olsun ziyanı yok Neticede sevdiğimsin Şimdi de özlemim oluver Ne zararı var?

ERSİN KURT

[tp-siir]

HAMDOLSUN

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, | Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. | Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, | Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize,

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize, ‘Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Ne idüğü belirsiz savcılar yetirdiniz, Ergenekon, Balyoz'la orduyu bitirdiniz. Meclise güven vardı, onu da yitirdiniz, Kumpasla getirdiniz komutanları dize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Gazeteci kalmadı gerçekleri yazacak, Nasıl yazsın? Yazarsa; rahatını bozacak(!) Kim derdi ki gün gelip kalem mezar kazacak? Hepsi aşina oldu, dolar, euro, dövize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Sizin çocuklarınız, gitmez iken askere, Bizim çocuklar ise bırakıyor teskere. Sınavlara giriyor yılda dokuz-on kere, Öğrenim kredisi yol verirken hacize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Şu malum beşli çete hazineyi soydukça, Fakirlerin hakkını yiye yiye doydukça. En kötüsü; devletin temelini oydukça, Boyun eğen biz olduk ekonomik krize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Allah dediniz diye size inandı ülkem, Allah diyen herkesi Müslüman sandı ülkem. Ormanları tutuştu, günlerce yandı ülkem, Bundan sonra hasretiz, zeytin, fıstık, cevize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

O kadar uyuştuk ki, kalmadı sağduyumuz, Korkudan sus-pus olduk, başkalaştı huyumuz. Yangın uçağı yoktu, yetişmedi suyumuz, Avrupa gıpta ile bakıyor halimize(!), 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Peşinde dolaştınız; geminin, yatın, katın, Ağzına tükürdünüz sanatçının, sanatın. Yaman olur çiftesi, sessizce duran atın, Dönüp de bakmadınız köylü, memur, işsize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Siz bu necip milletin bağrındaki ursunuz, Doğruya giden yolda geçilmeyen sursunuz. Ta tepeden tırnağa hata ve kusursunuz, Yediğiniz naneler sığmaz oldu valize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

Uzatmadan keseyim, şiirin hülasası; Yatak odalarından çıktı para kasası. Yerle yeksan edildi halkın anayasası, Themis bile uğradı elinizde tacize, 'Şükretmek’ bize düştü, 'Hamdolsun’ demek size.

B. MELİH EMRE

[tp-siir]

HAMDOLSUN

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, | Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. | Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, | Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize,

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Ne idüğü belirsiz savcılar yetirdiniz, Ergenekon, Balyoz'la orduyu bitirdiniz. Meclise güven vardı, onu da yitirdiniz, Kumpasla getirdiniz komutanları dize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Gazeteci kalmadı gerçekleri yazacak, Nasıl yazsın? Yazarsa; rahatını bozacak(!) Kim derdi ki gün gelip kalem mezar kazacak? Hepsi aşina oldu, dolar, euro, dövize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Sizin çocuklarınız, gitmez iken askere, Bizim çocuklar ise bırakıyor teskere. Sınavlara giriyor yılda dokuz-on kere, Öğrenim kredisi yol verirken hacize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Şu malum beşli çete hazineyi soydukça, Fakirlerin hakkını yiye yiye doydukça. En kötüsü; devletin temelini oydukça, Boyun eğen biz olduk ekonomik krize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Allah dediniz diye size inandı ülkem, Allah diyen herkesi Müslüman sandı ülkem. Ormanları tutuştu, günlerce yandı ülkem, Bundan sonra hasretiz, zeytin, fıstık, cevize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

O kadar uyuştuk ki, kalmadı sağduyumuz, Korkudan sus-pus olduk, başkalaştı huyumuz. Yangın uçağı yoktu, yetişmedi suyumuz, Avrupa gıpta ile bakıyor halimize(!), 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Peşinde dolaştınız; geminin, yatın, katın, Ağzına tükürdünüz sanatçının, sanatın. Yaman olur çiftesi, sessizce duran atın, Dönüp de bakmadınız köylü, memur, işsize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Siz bu necip milletin bağrındaki ursunuz, Doğruya giden yolda geçilmeyen sursunuz. Ta tepeden tırnağa hata ve kusursunuz, Yediğiniz naneler sığmaz oldu valize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Uzatmadan keseyim, şiirin hülasası; Yatak odalarından çıktı para kasası. Yerle yeksan edildi halkın anayasası, Themis bile uğradı elinizde tacize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

B. MELİH EMRE

[tp-siir]

HAMDOLSUN

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, | Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. | Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, | Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize,

Yıllardır bu devranı böylece sürdürdünüz, Dereniz ırmak oldu, ırmak döndü denize. Biat etmeyenleri, yurdundan sürdürdünüz, Eleştiri yapanı gönderdiniz dehlize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Ne idüğü belirsiz savcılar yetirdiniz, Ergenekon, Balyoz'la orduyu bitirdiniz. Meclise güven vardı, onu da yitirdiniz, Kumpasla getirdiniz komutanları dize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Gazeteci kalmadı gerçekleri yazacak, Nasıl yazsın? Yazarsa; rahatını bozacak(!) Kim derdi ki gün gelip kalem mezar kazacak? Hepsi aşina oldu, dolar, euro, dövize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Sizin çocuklarınız, gitmez iken askere, Bizim çocuklar ise bırakıyor teskere. Sınavlara giriyor yılda dokuz-on kere, Öğrenim kredisi yol verirken hacize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Şu malum beşli çete hazineyi soydukça, Fakirlerin hakkını yiye yiye doydukça. En kötüsü; devletin temelini oydukça, Boyun eğen biz olduk ekonomik krize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Allah dediniz diye size inandı ülkem, Allah diyen herkesi Müslüman sandı ülkem. Ormanları tutuştu, günlerce yandı ülkem, Bundan sonra hasretiz, zeytin, fıstık, cevize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

O kadar uyuştuk ki, kalmadı sağduyumuz, Korkudan sus-pus olduk, başkalaştı huyumuz. Yangın uçağı yoktu, yetişmedi suyumuz, Avrupa gıpta ile bakıyor halimize(!), 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Peşinde dolaştınız; geminin, yatın, katın, Ağzına tükürdünüz sanatçının, sanatın. Yaman olur çiftesi, sessizce duran atın, Dönüp de bakmadınız köylü, memur, işsize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Siz bu necip milletin bağrındaki ursunuz, Doğruya giden yolda geçilmeyen sursunuz. Ta tepeden tırnağa hata ve kusursunuz, Yediğiniz naneler sığmaz oldu valize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

Uzatmadan keseyim, şiirin hülasası; Yatak odalarından çıktı para kasası. Yerle yeksan edildi halkın anayasası, Themis bile uğradı elinizde tacize, 'Şükretmek' bize düştü, 'Hamdolsun' demek size.

B. Melih Emre

[tp-siir]

HASRET...

Zaman durdu, mevsimlere hal oldu, | Yeşermiyor, bahar yetim, yaz yetim… | Kışların en güzel beyazı soldu, | Renkler yetim, yaprak yetim, güz yetim…

Zaman durdu, mevsimlere hal oldu, Yeşermiyor, bahar yetim, yaz yetim… Kışların en güzel beyazı soldu, Renkler yetim, yaprak yetim, güz yetim…

Bundan böyle yazlar yavan, kış yavan, Yürek yangın, söndürmeyen yaş yavan, Soframızda lokma, lokma aş yavan, Ekmek yetim, çorba yetim, tuz yetim…

Senin sözün; „Ya baltadır, ya nacak", Elbette ki devam edip yanacak, Ama gayri ısıtmıyor o ocak, Sensiz kalan, alev yetim, köz yetim…

Zamanıdır, Tekir yolunu gözler, Hepsinden çok seni Erciyes özler, Hasretini dağlar bağrında gizler, Toros yetim, Ilgaz yetim, Kaz yetim…

Sade dağı değil, suyu, ırmağı, Denizi, yaylası, obası, bağı, Turan Elleri'nin her bir bucağı, Taşı yetim, toprak yetim, toz yetim…

Daha hala şerefsizler dururken, Haksızlığa karşı susulmaz derken, Hak uğruna edilmesi gereken, Sitem yetim, kelam yetim, söz yetim…

Eğilmedin, bükülmedin, dik durdun, Dokuz köyün dokuzundan kovuldun, Hiç şaşmadan doğru yolda yoruldun, Engel yetim, yokuş yetim, düz yetim…

Kazandığın her gönülü saydın kâr, Dolandın peşinde hep diyar, diyar, Gayri gözü yaşlı, Ülkü adlı yar, Sevdan yetim, aşkın yetim, biz yetim…

Ansız gittin, attın bizleri kora, Bizi geçtim,… Bizi bırak kenara, Gider iken yasladınya duvara, Mızrap yetim, teller yetim, saz yetim… M. Alp 24.06.2021

[tp-siir]

ACI ŞEKER

Ağustos ayında zemheri gördük, | Kar altında kaldı sevdalarımız. | Kalpte ilmek ilmek sevdayı ördük, | Karşılık bulmadı edalarımız.

Ağustos ayında zemheri gördük, Kar altında kaldı sevdalarımız. Kalpte ilmek ilmek sevdayı ördük, Karşılık bulmadı edalarımız.

Yâre hafif geldik ağırsak bile, Elimizden tutmaz bağırsak bile. Gel diye yalvarsak, çağırsak bile Kulağa duyulmaz nidalarımız.

Dediler "Ayrılık sevdaya dahil" İdrak kapalıydı, gönülse cahil. Yorulan ruhlara görünmez sahil, Sulara gömüldü adalarımız.

Ahvalden anlamaz olunca kullar, Yıllarca beyhude açıldı kollar. Gün geldi ufukta göründü yollar, Kendimize oldu vedalarımız.

Çocuk avutmayan acı şekeriz, Değdiğimiz yere derdi ekeriz. Gönülden gözlere yaşlar çekeriz, Döşümüzde saklı gadalarımız.

Vefa dedikleri sisti, buluttu, Unutmam diyenler dünden unuttu. Feryat figan ettik, duvarlar yuttu, Gözyaşından gelir gıdalarımız.

21.06.2021 - Malatya Mustafa Erkenekli

[tp-siir]

NAZAN ŞİİRLERİ - 15

Nazan bu dağlara kar düşmeyince | Çığ gibi çoğalan sel bize tuzak. | Ormanlar toprakla örtüşmeyince | Yaprağı kuruyan dal bize tuzak.

Nazan bu dağlara kar düşmeyince Çığ gibi çoğalan sel bize tuzak. Ormanlar toprakla örtüşmeyince Yaprağı kuruyan dal bize tuzak.

Değişir kötüye giderek zaman Karışır günbegün sap ile saman Çelişki çağında aratır derman Sirkeyi andıran bal bize tuzak.

Bencillik tahtında saltanat kuran İncitip kahredip kalpleri kıran Ucundan intikam, nefret fışkıran Fitneyi neşreden dil bize tuzak.

Zehrini saçtığı sözde dillenen Kibirle beslenen, kinle bilenen Nasılsın diyene sırtını dönen Hatırdan bihaber hâl bize tuzak.

Bir kırık yankıya, sedaya giden Duyarsız duyguya, edaya giden Her adım atışta vedaya giden Vuslatı bilmeyen yol bize tuzak.

Nazan bu sürgünü besleyen kurak Gözlerden ıraktır, gönülden ırak Ardından gitmeyi sürdürme, bırak Çorağa dikilen gül bize tuzak. Engin Yeşilyurt 13 Haziran 2021

[tp-siir]

Maaile

Ne güzel, | Gün geçtikçe daha iyi öğreniyoruz | Sorunlarımızda boy vermeyi | Sınanmaktan usanmışken

Ne güzel, Gün geçtikçe daha iyi öğreniyoruz Sorunlarımızda boy vermeyi Sınanmaktan usanmışken

Kendi yaralarımızı sarmayı da ihmal etmiyoruz Gül gibi, ölü gibi, deli gibi geçinip gidiyoruz toplumca Muhtelif yerlerinden eşitlik şiirleri uydursun dursun şairler, Artık ne gereği varsa!

Oysa, hiç fena olmazdı her pencereye güneş değse Aramızdaki soğuk mesafeleri Uzlaşarak kaldırsak kalplerimiz kırılmazdı Hatta ne hoş olurdu kuralsız sokaklar Hırpalanmazdı da kimsecikler boş yere Ama yine de herkes hâlinden memnun Güllük gülistanlık yaşıyoruz sefalet kokan evimizde, Dertsiz, tasasız, maaile.

Ersin Kurt

[tp-siir]

GİDEBİLİRSİN

İstersen ellerde tütsün ocağın | Kanatmaz yaramı artık bıçağın | Çanağın, çömleğin, kabın kacağın | Tasına dolarak gidebilirsin.

İstersen ellerde tütsün ocağın Kanatmaz yaramı artık bıçağın Çanağın, çömleğin, kabın kacağın Tasına dolarak gidebilirsin.

Biriken taksitler bir bir ödenip Sevdiğin son model araca binip Koltuğa yaslanıp gaza yüklenip Kornalar çalarak gidebilirsin.

El âlem, akraban kaypak da dese Aldırma dağını kaplayan sise Yitirdim dediğin her ne var ise Hepsini bularak gidebilirsin.

Vadesi gelmişse ömre dayanır Gözlerin sevinçten hüzne boyanır Dilersen kurduğun düşle uyanır Hayale dalarak gidebilirsin.

Var olsun teninde canın sıhhati Can olsun zamanın cana vaadi Kapının yanında duran saati Takvimi alarak gidebilirsin.

Altında kalmadan hiçbir yapının Köhnemiş törenin, eski tabunun Kapalı sandığın kendi kapının Zilini çalarak gidebilirsin.

Engin Yeşilyurt 12 Haziran 2021

[tp-siir]

DEĞİŞMEZ

Kimimiz ömrünü boşa tüketmiş | Ya çok geç kalmışız, ya erken gitmiş | İnsan bu, insanız, yediden yetmiş | Toplasam çıkarsam saysam değişmez.

Kimimiz ömrünü boşa tüketmiş Ya çok geç kalmışız, ya erken gitmiş İnsan bu, insanız, yediden yetmiş Toplasam çıkarsam saysam değişmez.

Kesmiş ki umudu geceden, günden Bu yüzden birçok şey kırıldı dünden Hep aynı olmazı istedi benden Olur'u yerine koysam değişmez.

Gün geldi kaçındım, kendimi saldım Kendimde değil de o'nda kısaldım Sağırı oynamak zorunda kaldım İşitsem, anlasam, duysam değişmez.

Evet'le başlayıp huzur beklesem Olmadı dertlenip biraz gam yesem Yok artık istemem, hayır da desem Reddetsem, terslesem caysam değişmez.

Dillerin ucunda yok ise ihsan Konuşmak, söylemek sadece lisan Uzaktan yakından bellidir insan Kurduğu düzene uysam değişmez.

Engin Yeşilyurt 11 Haziran 2021

[tp-siir]

Mutluluk

Mutluluk neden hep bende azınlık | Sende çoğunluk | Ama hiç eşit değil ki şartlarımız | Birbirinden çok uzak

Mutluluk neden hep bende azınlık Sende çoğunluk Ama hiç eşit değil ki şartlarımız Birbirinden çok uzak

Etrafı süzen bakışlarımız Sen bakışlarınla ışık saçıyorsun ışık Benim bakışlarımaysa herkes alışık Mutluluk neden hep bende azınlık

Sende çoğunluk Ama hiç eşit değil ki şartlarımız Senin gülüşlerin bile bir başka Benimkiler ise sıradan kahkaha Sen neşe saçıyorsun etrafa neşe Benim, gülüşlerim bile düzmece

Mutluluk neden hep bende azınlık Sende çoğunluk Ama hiç eşit değil ki şartlarımız Sen ortama girince fark ediliyorsun hemen Oysa benim hiçbir farkım yok diğerlerinden Sen fark yaratıyorsun anında fark Ondan sana herkes öyle yakın Bana böyle uzak

Mutluluk neden hep bende azınlık Sende çoğunluk Ama hiç eşit değil ki şartlarımız Demek ki hayattan Payımıza düştüğü kadarını almışız Sen sürekli çekici kadın ve hep mutlu Ben ise daima mutsuz ve yalnız Ama, hiç eşit değil ki şartlarımız.

Ersin Kurt