Tuncay T.

olamaz mı? olabilir!

[tt060606]

...

Ensemde yine nefesin Serin sıcak arası Gözlerin gözlerime kilitli Kaçamam senden teslimim Varlığın kaynağım Gülüşün denizim İyi ki varsın eşsizim..

Eylül/2017

[tt060606]

Gece..

Gece sevdim seni Korktum hep gündüzden Ya olur da benim gözüm gibi görür biri seni ! İstemem güneşi ay yarimdir benim .. Ağustos/2017

[tt060606]

Susma

Susma canım sen Susarsan eğer solacak ağaçtaki yaprak Susarsan taşacak içimdeki nehir Konuş hep sen Konuş ki nefes alayım Konuş ki yaşayayım Ağustos/2017

[tt060606]

Bugün bizim..

Niyelerle, nedenlerle vademizi doldurmaktan çok sıkıldım ben.

Keşkeler,

Pişmanlıklar,

Yormadı mı seni de,

Söylesene bıkmadın mı?

Yarını düşünmek sürekli, bugünü unutup.

Nasıl yazık ettik aslında dünlerimize.

Söylesene harbi en son ne zaman gerçekten içinden gelerek güldün?

En son ne zaman baktık birbirimizin gözlerine korkmadan?

Bugünü yarına harcayıp dünün acısıyla hayat yaşanmıyor!

Uyan artık, uyanalım, uyandır beni.

Bak yüzüme korkmadan, saklanmadan, sev beni ilk gün ki gibi.

Bırak dünü, bugün bizim, yarına Allah kerim!

Mayıs/2017

[tt060606]

Ne olur ses ver..

Her gün duyduğun ses birden kesiliyor. Nedenini bilmiyorsun, sadece bilmediğin bir sessizlikte bilmediğin duygularla yaşamaya çalışıyorsun. Bir ses ne kadar bağlar insanı hayata, ne kadar anlam yükler yaşama? Bu sorunun cevabını, o ses kaybolunca anlıyorsun. Bir merhaba, bir günaydın, bir çığlık, bir kahkaha, bazen hatta onun ağzından çıkan ufak bir küfür ne mühim ne anlamlı imiş diyorsun. Bir türlü kabul edemiyorsun tabii. Sürekli olsa da şöyle dese, keşke şimdi olsa da böyle dese’lerle akşam ediyorsun. Gün geçtikçe diğer seslere kulak veriyorsun. Kıyaslıyorsun, yarıştırıyorsun hatta ama kolay olmuyor yerine yenisini koymak. Kulağında sürekli onun sesi, onun kelimeleri. Artık sussun istiyorsun ama o susmuyor. Canını yakmaya yemin etmiş gibi, çığlıklar attırıyor sana. Yeter diyorsun, yalvarıyorsun, ellerinle kulaklarını tıkıyorsun. Yine de kafanın içinde yer etmiş susturamıyorsun. Beynin de tümör gibi yiyip bitirmeye devam ediyor seni. Taki sen yeni bir sese teslim olana dek.Kurtul o sesten,o artık gelmeyecek diyorlar.Eğer sana değer verseydi susmazdı diyor birileri.Ve sen hala vazgeçmeden o sese teslim oluyorsun.Çaresizce..

Nisan/2017

[tt060606]

Adı aşk, ya tadı...?

Öyle masum, öyle çaresizdi ki bakışları. Yine diyordu bana, hadi baştan alalım. Ona kalsa unutacaktım her şeyi, ona kalsa o beni hiç üzmemişti, bana iyilik yapmıştı. Haberi yoktu ki, ne kadehler doldu boşandı ardından, ne gemiler boğaza ulaşamadan sular altında kaldı, ne hayaller hayal oldu, ne gecelere hapsoldum, ne acılar çektim, ne dualar ettim, günlerce, gecelerce. Haberi var mı? Yok! İnsan sevmeye görsün, sevip de ayrı kalmaya görsün. Ateşten gömlek derler ya, en yakanından ama. Çıkmaz can, yanar yanar sönmezsin, durmayan bir yangın. Gel diyor şimdi bana, yandığını, ağladığını, sığındığın geceleri, devrilen onlarca şişeyi unut diyor. Günahımı unut, beni affet, yeniden sev, yeniden kan bana. Ben bu kitabı ezberledim diyorum, satır satır okudum diyorum. Ama yinede kanıyorum, yeniden sözlerine, gözlerine. Yine atıyorum kendimi, dibini daha evvel gördüğüm, o koca kara deliğe. Bunun adına aşk diyorlar. Bunun adı aşk değil, bunun adı bağımlılık bence, insana tekrar tekrar hata yaptıran, ama yorulmadan ama ders almadan. Parça parça olmuş hayat hikâyeme, bir parça daha katıp, bir darbe daha vurup yürüyorum yine. Adını anladım aşk, ya tadı..?

ŞUBAT/2017

[tt060606]

Haydi gel ağlayalım beraber..

Bakma yüzüme öyle sen istedin bunu. Sen istedin gitmeyi, sen istedin yangınları, senin seçimindi yalnızlık. Gitme dedim, bırakma beni, terk etme, bırakma sensiz. Ne oldu biliyor musun senden sonra? Kaç gece, kaç gün birbirine karıştı. Sen yokken kimlere sarıldım, kimlere sığındım, kimlerin teninde seni aradım biliyor musun? Bilmiyorsun dimi, hatta en ufak bir fikrin dahi yok. Bırak olmasında zaten, ne bir önemi var artık, ne de geri dönüşü bu kaybedişin. Ama bilmek istersen sensizliğimi, duymak istersen acılarımı, gözlerime bak. Gözlerim sana anlatsın, yıkılışımı, kederimi, yalnızlığımı, yanılışımı. Sahi ne güzel bakardın dimi gözlerimi. Kayboluyorum derdin, sanki bir okyanusta deli gibi yüzüyorum derdin. Nerden bileyim suçu gözlerime atıp boğulacağını, seni gözlerime gömeceğimi. Her gün kirlenmiş aynalara bakıp kendi yüzümde, kendi gözümde bir kez daha tükenmeden seni görüp, tekrar tekrar hatırlamak. Hatırladıkça yeniden unutmaya çalışmak.Evet bir işi olur insanın,bir emeği olur çalışmak için.Benim için çalışmak,seni unutmaktı.Bakma artık gözlerime yeter.Bulamazsın cesedini,bulamazsın aradığın o ümidi.Şimdi gel son kez ,sarıl ama son kez .Bir dahasını düşünmeden,hayal kurmadan.Haydi gel ağlayalım beraber,olmayışımıza,kaybedişimize,yalanlara,gidenlere,gelmeyeceklere,ümitlere,sana,bana,ve bize.. Ocak/2017

[tt060606]

Sensiz kaldım..

Kimse gülmüyor yüzüme sen gibi.İçinden gelerek,gözlerime bakarak,ellerimi tutarak.Sen gibi sevmiyor kimse beni.Koşulsuz,inanarak,şefkatle,karşılıksız,vazgeçmeden..Bakma sen bende kimseyi sevmiyorum,bende kimseye gülmüyor,kimse için şefkat beslemiyorum.Gelmiyor içimden,ne birine tebessüm etmek,ne bir basit merhaba demek.Aldığım nefesin sebebi sen,uyandığım sabahların anlamı senmişsin.Sen var isen ben varmışım.Ve sen yoksun,ben artık kocaman bir hiç’im.Neden insan bu kadar sever,neden bu kadar aptalca bağlanır.Nedenlerim nedensizliklerinle her geçen gün eriyip tükendiler.Aslına bakarsan ben senide unuttum.Sadece acıdan keyif alıyorum artık.Deli diyebilirsin,acıyabilirsin de ama bu böyle ben artık seni sevmiyorum.Ben beni sevip,beni saran,beni ben yapan içindeki seni seviyorum.Yalan söylüyorum,sana bile! Ben seni çok hem de çok seviyorum. Hiç bir şeyi hiç birini sevmemiş, sevgi nedir bilmemiş, yağmurda kalmış kimsesiz bir çocuk gibi muhtaççasına seviyorum seni. Oysa ne güzeldi seni sevmek, seninle olmak, sana uyumak, sana uyanmak. Ne güzeldi, seninle her gün yeniden doğmak. Niye diye sormak bile zevk vermiyorken yine de soruyorum kendime inatla, ısrarla niye sevgilim. Neden kestin soluğumuzu, neden aldın elimden hayallerimizi. Neden? Ben niyelerle, nedenlerle boğuşurken her gün, farkına varmadan takvimimizin yapraklarını eskitiyor zaman. Yeniliyoruz sevgilim, eskiyoruz, bitiyoruz, tükeniyoruz. Yalnızken, sensizken çok zor sevgilim. Biliyorum geçecek, gün gelecek unutacağım seni, ama ben geçsin istemiyorum. Ben sen ol istiyorum. Ama geçecek, izlerin kalacak, sözlerimde, yüzümde, gözlerimde…Onlarda zamanla kaybolacak zamanla sende hiç olacaksın,olmamış olacaksın.İşte o gün seninde canın yanacak.Hiçliğime,hiçliğine,kaybettiklerimize..

Ocak/2017

[tt060606]

Sabah olsun artık..

Geceye teslim olmak, tüm benliğinle. Rüyalar sabaha karşıyken, kâbuslarla geceye razı olmak. İnandıkların güneşle beraber gelecekken, istemediklerinle geceyi geçirmeye zorlamak kendini. Oysaki hep sabah olsa, hep güneş vursa yüzümüze, aydınlıkta görsek tüm gözleri, tüm yüzleri. Aydınlıkta kursak korkmadan tüm cümleleri. Sabahı göreceği meçhul duygularla tanışmasak mesela. Yanmasa canımız gecenin en siyahıyla. Ama hep o kara gecelerde çıkmadı mı karşımıza, o beyaz yüzler. Korkuları unutturan, sabahlarla kandıran, güneşle avutan güzel yüzler. Siyahı gibi yalandı sunduğu yüzleri de. Dumanı gibi karaydı, umutları. Çok değil sabaha varmadan gidecekti, hep öyle olmadı mı? Çırpınsan da, ağlasan da, yalvarsan tanrıya yakarsan da acıtacak canını yine gece ve yine yaralı bir sabaha uyanacaksın. Gece kalbine, gece benliğine, gece bedenine sahip olacak. Uyanmak istediğin sabahlar, bir kez daha yine yeniden yalan olacak. Geceye inanma, geceye güvenme. Geceyi sevme, gece karşına çıkanı sevme, gece uyuma, gece uyanma. Ama asla pes etme, sabahlar yakındır. Yüzüne ışığı vuran bir sabah, elbet güneş olacaktır. Gün saracaktır elbet bir gün tüm yaraları. Alacak gecenin elinden, bir sabah herkesi.Sabah olsun artık..

Ocak/2017

[tt060606]

Konuşmak istiyorum..

İnsan susmak istiyor bazen,taş gibi susmak.Konuşmak isterken susmak ama öyle çok öyle çaresiz.Duyulmaza konuşurken bilinmezlere susmak.Birine kendini anlatmak mesela bilirsin anlamayacak seni ama yinede konuşursun,seçersin kelimelerini daha da güçlenir anlaşılmak.Oysa ki bırak özgürce çıksın kelimeler girsin kulaklara en çıplak anlamlarıyla.Yapamazsın ama, susmak kolaydır susmak kaçıştır.Gerçeği bilirsin ve susarsın.Susmak erdemdir kimilerine göre ama susmak çaresizliğin diğer adıdır aslında.Ben artık konuşmak istiyorum.Ben artık çaresiz susup,köşesinde gamı içini kemirip bitirmiş küflenmeye yüz tutmuş biri olmak istemiyorum.Beni anlıyor musun ?

Aralık/2016

[tt060606]

Merhaba tumblr 😀