Uyandığımız sabahlar sabah değilmiş ;
O öptüğümüz gözlerin feri gitmiş
yanımızda sandığımız yalnızlığımız ;
Mutluluğumuz sandığımız kederimizmiş ;
O adam ;
O adam ;
Öfkesi dünyaya dar gelen o adam;
Kaybolmuş , yok olmuş .yok olmaya yüz tutmuş kederiyle
bir elinde öfkesi bir elinde kederi
yalnızlığına sığınmış
ölüyorum gözlerine bakarken ölüyorum yokluğunda demeyeceğim görüyorsun ya halimi fazla söze ne hacet
,,,,
Bitmemiş aşkım gibi ;
söylenmemiş türküler
yazılmamış şiirler gibi
yarım kalan sevdaa,
yarım kalan şiirim
yarım kalan öfkem , mutluluğum ,huzurum
Nerde ! nerde ..
yok oldu ,
öfkeside yok oldu o adamın kendiside
mutluluk bi hayaldi .
onuda aldı felek elinden
hayal ettiğimiz mutluluğumuz kederimiz öfkemiz
hayallerimizde yaşadık gözlerini
kalbimizde kilitli teninin sıcaklığı
ve büyük bir boşluk
dönüş yok anlam yok anlamak yok
sadece yalnızlık ...
sadece ;
yalnızlık!
