kayboluş

~Kendimi arıyorum'

[uranustekaybolankz]

Bıktım. Bıktım, ama insanlardan.Saçma sapan konuşmalarından, her şeye muhalefet olmalarından, bir konu hakkında bilgisi olmayıp bir şey biliyormuş gibi konuşmalarından, nerde ne konuşacağını bilmeyen insanlardan, önyargılarından bıktım.Sadece oksijen israfısınız. Acıyorum sizin gibilere...

[uranustekaybolankz]

*Onun için kalbimde çok güzel çiçekler yetiştirmiştim.Onları 4 ay boyunca düzenli olarak suladım,onlara çok iyi baktım.Fakat sen,senin için yetiştirdiğim çiçekleri bir   çırpıda öldürdün.Orayı talan ettin.Şimde ise 1 aydır kalbim çiçek mezarlığı.Sanma ki onlar orada ölü kalıcaklar.Onları yeşerteceğim ama bu sefer senin için değil bir başkası için...

[uranustekaybolankz]

Uzaktan seviyorum seni

kokunu alamadan,

boynuna sarılamadan

yüzüne dokunamadan

sadece seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni

elini tutmadan 

yüreğine dokunmadan 

gözlerinde dalıp dalıp gitmeden 

şu üç günlük sevdalara inat 

serserice değil adam gibi seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni

yanaklarına sızan iki damla yaşını silmeden 

en çılgın kahkahalarına ortak olmadan 

en sevdiğin şarkıyı beraber mırıldanmadan 

öyle uzaktan seviyorum seni

kırmadan 

dökmeden 

parçalamadan 

üzmeden 

ağlatmadan uzaktan seviyorum

öyle uzaktan seviyorum seni;

sana söylemek istediğim her kelimeyi

dilimde parçalayarak seviyorum

damla damla dökülürken kelimelerim

masum beyaz bir kağıtta seviyorum..

[uranustekaybolankz]

o güzel dudaklarından her ismim döküldüğünde,içimde bir güneş açtığını birbilsen..

[uranustekaybolankz]

yoruldum.ben, sen her düştüğünde seni kaldırdım.fakat sen sonra gittin.nereye gittin? bi başkasına.bir başkasıyla görüştün,onunla güldün, ona "seni seviyorum" dedin.oysa ben iyileştirmiştim seni.üzgün olduğunda ben sana elimi uzattım.bi değersiz için neden benden gittin.sana çok fazla değer verdiğimi ne zaman anlicaksın?en acısıda bu ya hiç bir zaman anlamicaksın...

[uranustekaybolankz]

Düşüncelerimi okyanusa benzetirim ben. Büyük ve derin. Yüzme bilmem ben. Ve düşüncelerimin içinde kayboldum.Çırpınıyorum, bağırıyorum ama beni kimse anlamıyor. Yavaş yavaş karaya gitmeye çalışıyorum.Bu benim için çok zor çünkü daha karayı göremiyorum.Ve karaya gıden yollarda başıma ne gelicek diye korkuyorum...

[uranustekaybolankz]

İşte tam bu saatler, geliyorsun aklıma.Arkada Müslüm Gürses "Sigara" şarkısı.Gözlerimi kapattığım an senin güzel yüzün sızıyor göz kapaklarımın ardına.Seni hiç görmediğim halde nasıl böyle güzel sızabiliyorsun göz kapaklarımın ardına?

[uranustekaybolankz]

Neden?

Hiç kendinize sordunuz mu neden diye?Neden kendimi üzüyorum,neden kendime bile bile acı çektiriyorum,neden beni istemeyen birinin peşinden koşuyorum,yanlış yolda olduğumu bildiğim halde neden o yola gitmeye devam ediyorum...Şahsen ben hiç kendime neden diye sormadım.Çünkü verecek cevabım yok.Fakat bi karar verdim.Artık sadece kendimi düşüneceğim.Belki bencil diyeceksiniz,olsun deyin.Bundan sonra beni üzen kimseyi etrafımda bulundurmayacağım.Kendime neden dedirteceğim şeyler yapmayacağım.Çünkü ben artık akıllandım.Biraz geç oldu ama olsun.Geçtim aynanın karşısına kendime “kendini değersiz biri için üzmene değer mi bu yaşadıkların,kendine gel kendini üzmeye hakkın yok”deyip bir nevi kendimi motive ettim.Fakat bi aptallık yaptım.Beni paramparça eden birini düşünmeye başladım,stalklamaya başladım,eski mesajlarımızı okumaya başladım hatta ve hatta onun okuluna kaydımı aldırdım.Neden yaptığımı bilmiyorum.Ama artık o kişiyle konuşmuyorum,mesaj atmıyorum.Fark ettim ki ben sadece kendimi düşünemiyorum.İnsanlar bir yerden zihnime sızıyorlar.Şimdi soruyorum.Neden biz insanlar bunu beceremiyoruz?Neden kendimize zarar veriyoruz?Sadece kendimizi düşünmek istiyoruz,biliyorum.Ama bunu neden gerçekleştiremiyoruz?Sanırım kendimizi üzmek hoşumuza gidiyor.Bizi üzen insanların hayatımızdan defolup gitmeleri dileğiyle...