komodo ejderi

" Evet, evet onun korkusu… İçimde bu ürkek dünyayı yaratan onun korkusu… Ben bu değilim… Ben başka bir şeyler olacağım… Yalnız bu korku olmasa… Hiçbir şeyi bana tam ve iyi yaptırmayacağına emin olduğum bu şeytandan korkmasam…”

[busssimarik]

gözlerimde bir yağmurlu gün başlar; vakit ikindidir eyüp sırtlarında bulutlar vardır, pembeden, beyazdan mevsim sonbahardır sessiz ve taze. nemli otlar, çekirgeler, solgun yüzün. bir gülüş, bir mahzun bukle saçlarında bir eski çiçeği andırırsın yazdan. ve bir şarkı başlar kahvelerin birinde bizi ömrümüzden alır götürür, bir şarkı, faslı hicazdan

fotoğraf kumbaram için instagram : @busssimarik da bekleriz 

[kitaplardansecmeler]

Necip Fazıl Kısakürek

[hazelpalee-deactivated20200531]

En sevdiğin bir şairi ve bir şiirini önerir misin

Ben şair sevmem ama Mevlana'nın bu şiirini çok seviyorum

Üzülme! Dert etme can!Görebiliyorsan,Dokunabiliyorsan,Nefes alabiliyorsan,Yürüyebiliyorsan,Ne mutlu sana!Elinde olmayanları söyleme banaElinde olanlardan bahset can!…Üzülme!Geceler hep kimsesiz mi geçecek?Gidenler dönmeyecek mi?Yitirdiğin her ne iseBir bakarsın yağmurlu bir gecedeVeya bir bahar sabahında karşına çıkmışBil ki Güzellikler de var bu hayattaGel git’lerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin?“Hüzün olgunlaştırır”“Kaybetmek sabrı öğretir”Şimdilerde bol bol dua etHasat yakındır can!Kaderini sev!Varsa kederini de sev!Üzülme hastalıklarınaGör, hangi günahlarına kefaret olacakTerk edildin diye de üzülmeDemek ki sevebilecek bir yüreğin varGeçmişi unut, hiç yaşanmamış gibi davranBuluttan nem kapma!Döküver kirpiklerinden sonbaharıBir gün ama bir gün mutlu tebessümlerle kol kola gireceksinKoklayacaksın yağmur sonrası topraklarıYükleyeceksin ruhunu kelebek kanadınaUçacaksın semalara sevdiklerinle can!Kim demiş ebemkuşağı yedi renk?Bakmakla görmek arasındaki farkı çözdüğündeAnlayacaksın ne demek istediğimi can!Sana tanınan süre üzülmeye değecek kadar uzun değilHerkes gibi sende sonsuzluğa gün gelip kanat çırpacaksınHayatın telaşından insan pek farkında olmuyor amaKum saati alta doğru hızla akıp gidiyorHenüz aşılmamış çok yolların varHiç mi güzellik yaşamadın?Ufacık bir hatırımda mı yok yanında?Hayatın ellerini bırakma! Küsme!Hadi mavilerini giyin çık dışarı!Denizle cilveleşen martılar gibi hayata kur yap!Yitirdiğin güneş için sevda türküleri söylemeye devam et!Ölümlüde olsa hayat, ölümsüz bakışlarla bak!Kaçmakla kurtulamazsın ki;Yalnızlıktan, hüzünlerden, hayattanAyakta kalman gerek, yaşaman gereken can!Hayat senide içinde görmek istiyorHadi yaklaş!Unutma ki

“Yapmadıklarının kazası yok!”Ve yine unutma ki“Aydınlık geceye hiçbir zaman yenik düşmedi” can!

[minimalsozler]

[ercuillium-blog]

[unutulanmanyak-deactivated20230]

[birsabah-deactivated20250420]

[n-aberre-deactivated20211014]

[love]

[hsynozpercin]

[kitty]

[serseri-sair]

[sevda-linka]

Hakiki üzüntünün sesi çok hafiftir…

Sevgimizin de davullara ihtiyacı yoktur.

[radd-ology-blog]

[stuckinthemoment]

[dankmemeuniversity]

[tameris]

kış geldi. soğuklar ve soba, bir bağ evi. insanların soğukluğunu burada ısıtıyorum/kendimce. delirmek sınırındayım. mandalina kabukları kokmaya başladı mı dünya güzelleşiyor, bununla avunuyorum. yine. önümde ali lidar şiirleri, satırların altını çiziyorum; tek bir şey. delirmemeye çalışıyorum! belki de yanlış yapıyorum. hayatın saçmalığına tahammül etmenin başka yolu yok belki de. yoksa zavallı aklımı çevreleyen çitleri yıkıp deliliğin kurtarılmış akıntısına mı bırakmalıyım kendimi?

[varospanda]

Hadi kış gelsin!