Eliftym

[vejeteryanelif]

İnsanlar yanlarında fazla kişi varken de yalnız olabilirler. Bunu anladım seneler geçtikçe hiç birine derdimi anlatamayınca anladım. Hepsi sadece eğlendiğim anlarda yanımdalar. Üzüldüğümü anlayamıyorlar, rol yaptığımı anlayamıyorlar, moralim bozukken anlayamıyorlar, anlatmayınca anlamıyorlar… Anlatınca da boşver geçer diyorlar. Boşvermek kolay olsaydı boşverirdim keşke boşverebilsem…

[vejeteryanelif]

Bugün bir şey fark ettim. Bir yakınımızın annesi atak geçirdi. Ben "Ölecek mi?", "Bir şeyi var mı?" Diye düşünürken kadın normal gördü bu olayı. Sürekli atak geçiriyormuş annesi, bu yüzden atak geçirmesine alışmış. En kötüsü de işte bu : bir insanın kötüye alışması ve bunu çok normal görmesi , kötüye alışmayı siz bilir misiniz? Ben bilirim. İlk etapta zorlanırsınız kabullenemezsiniz: "hayır!" dersiniz. "Hayır,mümkün değil!", İkinci etapta: hâla umudunuz vardır ama bir şeyler tam oturmamıştır.Üçüncü etapta iseniz zaten tükenmişsinizdir. En zorudur her şeye alışmış ve umudunuzu kaybetmişsinizdir. "Ne olursa olsun olmayacak" diye düşünürsünüz ve en çok bu koyar : "OLMAMASI" Ne yaparsanız yapın olduramamanız ve pes edişiniz sizide sona sürükler ve bok çukurunun içindeki yerinizi alırsınız.

Olmayan umudunuzu geri getirmesi dileğiyle;

[vejeteryanelif]

Bu arada kadının annesi öldü haber vereyim dedim .

[vejeteryanelif]

Belki de gökyüzü insanlardan uzak olduğu için bu kadar güzeldir.

( Küçük Prens )

[vejeteryanelif]

İnsanlar , çok nankördürler. Biri ölünce bile "neden ? , Neden beni bırakıp gittin?" Derler ama orada ne yaptığını veya nasıl olduğunu sormazlar. "Çok üzdün beni, sana doyamamıştım." Derler sanki sadece onlar doyamamış gibi. Düşünmezler öleni "ölen gitti, yaşayan kaldı" diye düşünürler, oysaki ölen onun yer yüzündeki "ONSUZ" mutluluğunu izler.

[vejeteryanelif]

Eeeeee ne diyor Yener Çevik "acıları, kederimi, sinirimi, öfkemi üzülürsün diye senden gizledim." işte her şeyi özetliyor bu cümle...

[vejeteryanelif]

Bugün bir şey fark ettim. Bir yakınımızın annesi atak geçirdi. Ben "Ölecek mi?", "Bir şeyi var mı?" Diye düşünürken kadın normal gördü bu olayı. Sürekli atak geçiriyormuş annesi, bu yüzden atak geçirmesine alışmış. En kötüsü de işte bu : bir insanın kötüye alışması ve bunu çok normal görmesi , kötüye alışmayı siz bilir misiniz? Ben bilirim. İlk etapta zorlanırsınız kabullenemezsiniz: "hayır!" dersiniz. "Hayır,mümkün değil!", İkinci etapta: hâla umudunuz vardır ama bir şeyler tam oturmamıştır.Üçüncü etapta iseniz zaten tükenmişsinizdir. En zorudur her şeye alışmış ve umudunuzu kaybetmişsinizdir. "Ne olursa olsun olmayacak" diye düşünürsünüz ve en çok bu koyar : "OLMAMASI" Ne yaparsanız yapın olduramamanız ve pes edişiniz sizide sona sürükler ve bok çukurunun içindeki yerinizi alırsınız.

Olmayan umudunuzu geri getirmesi dileğiyle;

[vejeteryanelif]

Yine odama kapanmışım.Yine hiç arkadaşım yok.Yine son seste bir yüzyüzeyken konuşuruz parçası.Yine gözümden süzülen yaşlar ve yine tekrarlanan bu döngü... Aslında beni ben öldürmüşüm yinelerimle. Önce gülüşümü aldım elimden, sonra bununla yetinmedim arkadaşlarımı aldım görürlerse gülmediğimi, laf ederlerdi ve daha nicelerini, geriye elimde kalan da ruhsuz asosyal bir bedendi...

[vejeteryanelif]

Sen bana önce kalbini ver,bak bakalım kırmaya kıyabiliyormuymuşum.