rabis

ri'🪔 https://www.tumblr.com/kederevreni

[vvadidekizambak]

dev bir gürültüyle sustum

[vvadidekizambak]

[u-harap]

Çekildi tetiği tüfeğin, dağıldı göğe kuşlar.

[vvadidekizambak]

büyüdükçe zehirlenmişiz her soluk kahır

[vvadidekizambak]

birini umursarsam, kimseyi umursamam.

[vvadidekizambak]

bugün biri bana 'babam gibisin' dedi.

[heryanimofke]

ben sürekli bi seyleri basarmaya calismaktan da biktim acikcasi

[vardir1sebebi]

Seni çok özledim ama karşıdan gelsen diğer kaldırıma geçerim.

[vvadidekizambak]

bizi aynı sokakta hayal ederken bile karşı kaldırımdaydın

[vvadidekizambak]

bugün yine seni özledim. yanımda olup sevinçlerimize, üzüntülerimize ağlamayı diledim. saatlerce hiçbir kelam etmeden sadece yan yana olmayı özledim. hayatımız yolundayken de yolunda değilken de ikimiz olmayı çok özledim. şimdi sen yeşermiş kahvelerin altında huzurla uyurken gökyüzünün mavisine hapsoldum. senin adına, senin yerine de yaşıyorum hayatı. her sabah umutla her gece umutla bitiriyorum günleri. senin hayalini kurduğun ne varsa yapmaya çalışıyorum. bırakıp gittiğin hayatın ucundan tutup sana geri getireceğim. o güne kadar mücadelemi bırakmayacağım. söz,arkadaşım.

[vvadidekizambak]

insan kendine bazen sımsıkı sarılmalı

[heryanimofke]

biri samimi gelmedigi anda siktiri cekiyorum isterse etrafimda bir kisi kalmasin benim de yapim bu

[vvadidekizambak]

gel vazgeçelim hiç zorlamadan.

[kederevreni]

[sesizzligindendarbe]

[vvadidekizambak]

kör, önce kırdığı bastonu ararmış.

[vvadidekizambak]

küçükken; senin bana çiçekler getirip yakama, saçıma, ellerime iliştirmediğin hiç bir günüm olmamıştı. bana çiçekler getirmenin yolunu ne yapar eder mutlaka bulurdun. sen gittikten sonra hiçbir çiçeğe gitmedi elim. en sevdiğim çiçek şu diye cümleler kurmadım. sevildikçe çiçeklendiğimde bile hep özlemle kokladım her bir çiçeği. o olsaydı başkasının çiçeğine sarılmazdım diye diye kuruttum tüm güzel buketleri. kuruyan her buket için yas tuttum. önce sana sonra çürüyüp giden çiçeklere ağladım hep. tohumlar filizlenip çiçeklendiğinde ise nerede olursa olsun mutlaka yanıma çiçeklerle gelen o neşeli çocuğu özledim. aslında senden kalan o ihtimalden kaçtım. bir gün yine biri gelir de saçlarıma papatya iliştirir diye korktum. senin yokluğunu kabullenemedim, çünkü seni oraya ait görmeye dayanamadım. sen hep bir yerlerde, bir çiçeğin içinde saklı kaldın benim için. koparmaya kıyamadığım, dokunmaya korktuğum bir şey gibi. eğer bir gün gelirsem, ellerim titreyerek de olsa bir çiçek bırakacağım toprağına. gecikmiş bir teşekkür gibi, yarım kalmış bir vedanın devamı gibi. bil ki o çiçek, senden sonra sevemediğim tüm çiçeklerin yerine olacak. ve belki o gün, ilk defa bir çiçeğe dokunurken içim acımayacak. ve belki o gün, çiçekler ilk defa senin yokluğunu değil de varlığını hatırlatacak bana.

[ozgurkedi]