🪼
DEAR READER
❣ Chile in a Photography ❣
Cosmic Funnies
ojovivo
Alisa U Zemlji Chuda
art blog(derogatory)
roma★
Aqua Utopia｜海の底で記憶を紡ぐ
dirt enthusiast
No title available
we're not kids anymore.
@theartofmadeline
No title available
★
RMH
AnasAbdin
Mike Driver
Xuebing Du
Today's Document
seen from Belgium
seen from France
seen from Belgium
seen from Indonesia
seen from Türkiye
seen from Türkiye
seen from Finland
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom
seen from France
seen from United Kingdom
seen from Türkiye
seen from United States
seen from United States
seen from Netherlands
seen from Finland
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Singapore
seen from Malaysia
@waydownstories
Χαλια. Καποτε ξενυχτουσα με θλιψη. Πλεον δεν κλεινω ματι γιατι σκεφτομαι διαφορες στιγμες μας, σκεφτομαι τι μπορει να ερθει... Δε σου κρυβω οτι με αγχωνει ολο αυτο αλλα το θελω. Θελω να σου πω οτι σ'αυτη την αποφαση μας θελω να πανε ολα καλα και να εισαι δικος μου...για οσο τελος παντων μπορει να ειναι αυτο το "για παντα". Εμεις με καποιο τροπο θα ειμαστε για παντα, μαζι, μακρια, τσακωμενοι, ερωτευμενοι...αυτη η φλογα αναψε πριν χρονια και δε λεει να σβησει...
Ειναι στιγμες μυστηριες στη ζωη μας. Ημουν λυκειο ακομα και εβλεπα μια σειρα στην οποια μ'αρεσε απιστευτα ενας ρολος και μες στον εφηβικο ενθουσιασμο και περισσοτερα ελεγα πως ηθελα εναν τετειο φιλο. Βρηκα οντως εναν ανθρωπο να του μοιαζει. Εβλεπα ξανα και ξανα αυτη τη σειρα και εβρισκα ολο και περισσοτερες ομοιοτητες και στη ζωη. Ολη μας η σχεση να μοιαζει με ενα σιριαλ. Συμβαινουν οντως καποια "εξωπραγματικα σεναρια". Αυτα που βλεπουμε και λεμε μπραβο στη φαντασια του σεναριογραφου... Και το μαλλον ποιο τραγικο, η σειρα σταματησε στα 23 επισοδεια, αλλα εμεις συνεχισαμε επισοδεια για αλλους δυο κυκλους που μαλλον ουτε ο σεναριογραφος δε θα μπορουσε να σκεφτει για συνεχεια του εργου του....
Τα παρατησα. Δεν εγραφα πλεον. Ολα ηταν ενα κενο που δε χωρουσε λεξεις. Ηρθα να σε δω πριν 5 μηνες και ημουν μια αγνωστη για σενα, αυτο μου εδειξες. Παντα ηξερα πως η ιστορια μας δε θα ειχε τελος και να που ξαναγυρνας σε μενα. Με πληγωσες, γκρεμισες ολα μας τα ονειρα σε μια κουβεντα και τωρα θες να ξαναγυρισεις? Κι εγω? Εγω σ'αγαπω ακομα....
Se xreiazomai...den uparxei tipota na se antikatastisei! Eimai moni, den eimai kala, deixnw kala alla einai ola ena psema, de sou grafw pleon pws me xalaei pou me ksexnas, den exei noima, ponaw moni mou, den kserei kaneis...
i want to get drunk with you on a rooftop at 4 a.m and make out and talk about the stars
Unknown (via
words-of-emotion
)
Και μην αλλαξεις απολύτως τίποτα από όλο αυτό!
(via darkness-of-the-light)
okay ma bae?
(via kwnstantina12)
Goals
(via chaotic-world21)
Me8usmeni k pali gt alliws dn antexw pleon, ksereis ti 8umi8ika? Ti mera pou ir8a me tn kolliti mou Hrakleio na broume spiti na noikiasoume. Ka8omastan se kati skalopatia pou pleon exoun ginei kafeteria k psaxouleuame tilefwna gia spitia otan ksafnika se eida sti mixani na pernas apo mprosta mas k nomiza pws blepw fantasmata alla telika isoun ontws esu! Apo ekeini ti stigmi eprepe na eixa katalabei pws de prepei na menw stin idia poli me sena,poso malista stn idia polukatoikia, poso malista mazi....twra efuga alla einai arga! Polu arga! Blepw an8rwpous p exoun kapoio koino xaraktiristiko me sena k pagwnw. Zw ka8e mera elpizontas pws suntoma 8a se exw konta mou. Zw sto keno giati den kserw an 8a se ksanaexw pote. Isws na itn kalitera na min eimastan pote mazi, na min agapiomastan pote, na mi se ksanablepa pote, na mi se gnwriza pote...!!! Me ponouses panta frikta! Kai twra keno...alkool...adieksodos ksana alla twra eisai makria kai den mporeis na me swseis...den kserw kan an 8es na me swseis! Pe8ainw....psuxologika...
Κλεινεις τα ματια και ολα στριφογυρνανε! Αλλο ενα βραδυ με αλκοολ για να κλεισουν τα ματια μακρια σου! Ολα πονανε αλλα το αλκοολ υπνοτιζει και ξαφνικα τιποτα! Ενα κενο! Τοσα δακρυα μεχρι το κενο! Αλκοολ μεχρι να ξεχασεις τι συμβαινει, να πληκτρολογεις χωρις να ξερεις τι γραφεις, να νιωθεις οτι κατι ακομα σε πλακωνει, να ειναι ολα νεκρα!
Θελω να δειχνω πως ειμαι καλα, αλλα ξερεις κατι, πιανω πατο. Εχω αρχισει παλι να πινω σχεδον καθε βραδυ...για να μπορω να εκτονωσω οτι νιωθω και να κοιμηθω! Καθημερινα πρεπει να δειχνω πως ειμαι καλα και πλακωνω τα συναισθηματα μου, και ξαφνηκα το αλκοολ τα απελευθερωνει. Νιωθω ξανα! Εχουν περασει χρονια που μου τα ειχες ψαλει για τα καλα γι αυτο το θεμα. Ειχα σταματησει τοτε. Πηρα τα πανω μου και ολα πηγαν καλα. Εδω ομως ειμαι μονη. Δεν σε εχω να με βαλεις στη θεση μου. Μου λειπεις και καταστρεφομαι!
Μου λειπεις.... Εχουν περασει σχεδον 6 μηνες που εφυγα και οσο κι αν δειχνω να συνηθισα, ολα πονανε! Και ξερεις τι μου λειπει περισσοτερο? Τα μικρα πραγματα! Να χαιδευω τα βαθουλοματα στο χερι σου ενω καθομαστε και βλεπουμε τηλεοραση, να αγκαλιαζω το μπρατσο σου ενω περπαταμε, να με φιλας μπροστα σε κοσμο και γω να δυσταζω, να κοιμομαστε μαζι και να ακουω τη καρδια σου να χτυπαει, να σε μυριζω και να σε φιλαω στο λαιμο, να καθεσε να παιζεις στον υπολογιστη και να σε χαζευω, να τσακωνομαστε για ασυμαντα πραγματα....να σ'αγαπω οπως ακριβως θελω να αγαπω! Σε χρειαζομαι! Νιωθω μονη μακρια σου κι ας προσπαθω να μη σου το δειχνω πλεον! Ποναει...
Αποψε ειδικα μου λειπουν πολλα! Εχουν περασει σχεδον 6 μηνες πλεον.... Θελω να κοιμηθουμε αγκαλια και να ακουω τη καρδια να σου να χτυπαει διπλα μου, να νιωθω την ανασα σου, να σου χαιδευω τα βαθουλοματα απο τις πληγες στο χερι σου, να σε φιλαω τρυφερα σαν το ποιο τρυφερο πραγμα στη ζωη μου... Μου ελειψαν τα βραδυα μας εξω που με αρπαζες απλα και με φιλουσες κι ας δυσταζα. Οι μερες που μεναμε μαζι και με κοιτουσες επιμονα οταν ηταν να φυγω βιαστικη χωρις να σε φιλισω. Οι αγκαλιες σου που καθε φορα θεραπευαν τον καθε μου πονο η αγχος. Να σε παιρνει ο υπνος στον καναπε και να σου χαιδευω τα μαλλια. Ολα αυτα τα μικρα κι ομως τοσο μεγαλα πραγματα ειναι που λατρευω σε σενα και σε κανουν τον ανθρωπο που θελω να ζησω για παντα μαζι, ναι, για παντα, κι ας ειναι μεγαλη κουβεντα, αλλα δεν αλλαξε ουτε στιγμη τα τελευταια σχεδον 6 χρονια πλεον....
Σε 11 μέρες έχει 6 χρόνια από τη μέρα που σε γνώρισα. Τη μέρα που έλεγα πως έκανα ακόμη μια γνωριμία που τελικά έγινε ο μεγαλύτερος και χρόνια τώρα αξεπέραστος μου έρωτας.
Θυμάσαι που καθόμασταν σ’αυτό το υπόγειο σπίτι κάποιου γνωστού μου και μιλούσαμε για ώρες μέχρι που ξημέρωσε? Εκείνη τη μέρα κάτι μου είχες πει για το κομμάτι της Μποφίλιου, “Σ’έχω βρει και σε χάνω”, και ’γω δεν το ήξερα ακόμα. Όταν γύρισα λοιπόν σπίτι το έψαξα από περιέργεια και μ’άρεσε.... Που να φανταζόμουν όμως πως όλοι οι στίχοι του θα γίνονταν οι ιστορία μας. Λες και γράφτηκε για να το ακούσεις πρώτα εσύ, να μου το μάθεις, και να ακολουθήσουμε τη πορεία του. Τότε ήμουν μόλις 17, δεν μπορούσα καν να φανταστώ πως μερικοί έρωτες όντως δε περνάνε και σε αρρωσταίνουν.
Πέρσι είπα πως το ξεπέρασα γιατί πλέον ήσουν δικός μου. Φέτος όμως πάλι νιώθω πως σ’έχω βρει και σε χάνω....μέσα σε τόσα χιλιόμετρα που μας χωρίζουν.
Το κομμάτι απλά έχει γίνει σταθερή μας αξία.... οι ζωές μας σε τάξη και η καρδιά διαρκώς σε αταξία...
You get a strange feeling when you’re about to leave a place. Like you’ll not only miss the people you love but you’ll miss the person you are now at this time and this place, because you’ll never be this way ever again.
Azar Nafisi, Reading Lolita in Tehran (via hplyrikz)
Και εκει που νομιζεις οτι ολα εχουν μπει σε μια ταξη, κατι συμβαινει, δεν ξερεις καν πως ξεκινησε, και ολα οσα σχεδιαζες, ξεβαφουν.... Χανουν τη καθε αξια αφου βλεπεις πως τελικα το ονειρο το ειχες μονος σου και νιωθεις κατι μεσα σου να πεθαινει, να μουδιαζεις, να πονας και απλα να μην μπορεις να κανεις τιποτα για τις επιλογες των αλλων.... Πως το χειριζεσε? Δεν ξερω! Επικρατει μια αρνηση και ενας πονος που τρωει ολα μου τα ονειρα και συναισθηματα....να μη βλεπω τιποτα ασπρο στον οριζοντα, ολα μαυρισαν αποτομα πανω που πιστευα πως πανε καλυτερα.
