Kısa Bir An

[wayzed87]

Ölümlülük

9 Şubat 2024

Herkes doğruları söylese, aklından geçenleri dile getirse, hissettiklerini dışa yansıtsa eğer, düzen dediğinin bir aldatmaca tiyatro sahnesi olduğu çıkmaz mı gün yüzüne? 

Kabul edelim ki hepimiz usta bir sessizlik neferiyiz, hepimiz bize biçilen rollerin kıyafetlerini belki gönülsüz ama ustaca geçirmişiz bedenimize, benliğimize.

Peki bu rolleri biçen sebep ne? Çünkü ölümlüyüz. Ölümsüz bir varlığa ahlak, erdem, iyilik veya kötülük kavramı nasıl öğrenilebilir ya da kazandırılabilir ki? Ölümsüz zaten, bu kazanımlardan ölümsüzlükten daha ileri seviyede ne kazanabilir? Ya da hangi ceza onu korkutabilir? Ama ölümlülük bize kaybetme dürtüsü ile kurallara uyma, belli kalıplara bağlı kalma mecburiyeti aşılıyor. 

Hem her şeye bir anlam katıyor hem her şeyden mahrum bırakıyor bizi ölümlülük. 

[wayzed87]

Siyah Ekran

31 Ocak 2024

Gün bitmiş, omuzlarındaki ağırlık ile ayaklarını sürümek kaydıyla evine ulaşmıştı. Farkındalıksız halde rutinleşen anahtarlık, mont, lavabo ve ardından koltuk... Siyah ekrana baktı, bir süre bakakaldı, bir şey düşünmeden geçen birkaç dakika... Eli telefonuna uzandı, sonra tekrar siyah ekrana baktı, kendince televizyonu neden açmak istemediğini sorguladı. İnsanların çirkinliklerine daha fazla tanık olmamak için mi yoksa o ekranda düşüncelerini izlemenin keyfini çıkarmak için mi?Çocukluğunda düşüp kanattığı dirseği geldi birden aklına siyah ekrana bakarken; oynadığı o sokaklar, aşık olduğu ilk kız -aşk mıydı gerçekten diye gelen ufak tebessüm- mahalle futbol takımı ve birbirini takip ederek genişleyen anılar bütününde memleketi canlandı gözünde. Dudaklarından içli bir "ahh" dökülüverdi, sanki gırtlağını yırtarcasına zorla çıkarken nefesine karışarak...Ve tekrar fark edilen siyah ekran...

[wayzed87]

Hayal İçin Hayal

11 Ocak 2024

Sigarasını yaktı yüzünü okşayıp geçen deniz meltemine karşı. Yine buradaydı, hayal kurma köşesinde. Aslında burası da hayali bir yerdi, sadece su sesini sevdiği için hayal kurmak istediği zamanlar buradaymış gibi düşünürdü kendisini. "Hayal için hayal kurmak" diye geçirdi aklından.

Hayallerini hep sevmişti, onlara zaman ayırıp bir beden vermek gibi düşünürdü hayal kurmayı. O, Geppetto'ydu hayalleri ise Pinokyo. 

Onların kendi alemlerinde gerçekleştiğine inanıyordu adeta, bizden bağımsız, düşündüğün anda yarattığın evrende gerçekleşen hayaller. O kadar gerçekçi gelirdi ki hayalleri bazen kokusunu, bazen sıcaklığını hissedebiliyordu düşlerken... En azından diyordu içinden, ben olmasam da onlar, oradaki ben tadına varabiliyor.

Artık hayalinde yaşamaya, onu yaşatmaya başlayabilirdi, motoruna oturup kontağı çevirdi ve o güzel egzoz sesi eşliğinde yola koyuldu...

[wayzed87]

Düşünceler Dünyası

10 Ocak 2024

Uzun zaman sonra evden çıkıp bir kafede kahve içmeyi düşündü. Her günü bir öncekinin aynıydı, neden sonra değişik bir şey yapmak istedi, genelde evde dinlenirdi tatil günlerinde ama bugün farklıydı, bir şey sanki onu dışarıya çekiyordu.

Kafenin bahçesinde kenar bir masaya oturdu, önce etrafa şöyle bir göz attı, açık mavi ve beyaz ağırlıklı, ferah bir deniz kasabası mekanıydı, her gün de önünden geçiyordu halbuki ama ne kadar rahatlatıcı bir yer olduğunu hiç fark etmemişti ya da bugün ona öyle geliyordu. 

Sade kahve siparişini verdi ve Arnavut kaldırımlı dar bir sokağa sıralanmış, genelde iki katlı beyaz evlerin arasından görünen denizi seyre daldı. Siparişi geldi ve ilk yudumu alırken onu fark etti, fark etmekten ziyade sanki bakışları ona doğru çekildi. İstemsizce bir süre seyre dalmaktan alıkoyamadı kendini. Bacak bacak üstüne atmış sol omzunun üstünden uzaklara dalmıştı, saçları boyun kıvrımına kadar bir Fransız kadını edası vardı. Sanki onu izlediğini fark etmişti, narin boynunda şah damarı sanki daha bir hızla atmaya başlamıştı. Ya kahve bardağını nazikçe tutan o narin parmakları...

Fark edilip rahatsız etmemek adına bakışlarını zor da olsa çekti üzerinden, heyecanla yutkundu, sanki tanıyor gibiydi kadını, ruhu ona doğru çekiliyor gibiydi çocuksu bir heyecanla. Bugün onu buraya getiren sebep seyretmemek için büyük çaba harcadığı o kadın olabilir miydi? Peşi sıra hayaller canlanmaya başladı kadınla ilgili aklında, içlerinden biri o kadar gerçekçiydi ki içini ısıtmıştı adeta. 

Bir dağ evinde, büyük salon camının önündeki koltukta, yağmur ve şömine eşliğinde şaraplarını yudumlarken hayal etmişti birbirlerini, kadın başını göğsüne koyup bir bacağını da üstüne atmıştı. Şu an bardağı tutan parmaklarının boynunda gezindiğini hissetti adeta hayali sırasında. Nasıl bu kadar gerçekçi olabilirdi ki? Hayaller ve düşünceler de kendi dünyalarında gerçekleşiyor muydu acaba bizden ayrıldıkları her anda? "Düşünceler Dünyası" diye geçirdi aklından, sevmişti bu fikri, en azından onlar bu eşsiz güzelliği yaşayabiliyor diye düşünüp mutlu olmuştu... 

"Kadının" diye düşündü, adı neydi acaba? 

Son bir kez daha bakmak istedi, sonra söz rahatsız etmeyecekti, bakışları kadına doğru yöneldi ve kendisine baktığını görünce vücudu resmen esir alınmış gibi kilitlenmişti. Evet, kadın da ona bakıyordu ama daha cesurca, hiç tereddüt etmeden ve bakışlarını çekmeden... O derin, etkileyici, çekici ve davetkar bakışlar... 

Ne yapmalıydı, hem çok zevk alıyor hem utanıyordu, ayrıca ne yapabilirdi ki, kıpırdayamıyordu adeta. Dudaklarını zorla hareket ettirerek kısa bir süre sonra karşılığı gelecek bir gülümseme gönderebildi en sonunda...

[wayzed87]

Neden Bir Eksiklik?

26 Aralık 2023

Her zamanki masasında mesaisi başlamıştı, günlük sohbetlerin, peşi sıra içilen içeceklerin ardından boş kaldığı bir anda o boşluk sanki bedenine işlemişti, daha önceleri de dalıp giderdi ama genelde mutlu anılar, çocukluk özlemleri arasında gezinip geri gelirdi. Bu seferki farklıydı, neden farklıydı, sordu kendine. Öncelikle şu an o boşluğu hissediyordu çünkü farkındaydı, gözünün önünden kayıp giden hayaller yoktu, kendini görüyordu adeta o karanlıkta, kendine odaklandı. Sanki bir şeyler eksikti o kişide, kendisinden o kişi diye bahsetmek garip geldi bir an ama öyleydi, sanki kendisi değildi o, neden peki, neden bir eksiklik var? Seslenmeye çalıştı ama mümkünatı yoktu, neden sonra o kişi başını yerden kaldırmadan sağ tarafını işaret ediyordu, ne var diye baktı, net bir şey yoktu ama belli belirsiz bir kadın silüeti gördü uzaklarda, yüzünü göremese de mutlu bir kadınmış gibi düşündü onu. O kişinin eksikliğinin sebebi 2. kadın gibi olmak istemesi miydi, yoksa 2. kadının mutlu olması mıydı? Peş peşe gelen sorulardan sıyıramıyordu kendini, gördüğü iki kadın ondan hem uzaklaşıyor hem yaklaşıyor gibiydi, bir baş dönmesi gibi... 

Çalan telefonun sesi kendine getirdi onu, telefonu kulağına götürürken hala aklında o kadınlar vardı, telefonu cevaplamadan önce son kez "neden eksik gibiydi" diye düşündü ama o ilk alo sesiyle gelen günlük rutin her şeyi unutturdu, tekrar gün içinde mutlu, şen şakrak bir kadın oldu.

2. kadın...

[wayzed87]

Ceplerinde Soru İşaretleri

4 Ekim 2023

O sabah elektrikli scooterına binip bu yeni şehri keşfetmeye karar verdi. Yeni şehir... Henüz kaç gün olmuştu, 10 mu? Sadece yeni bir şehir de değildi üstelik, yeni bir ülke ve en önemlisi yeni bir hayat. Yıllar sonra bulduğu aşkının peşinden gelmişti buraya ceplerinde bir sürü soru işaretiyle, cevabını bildiği ve ona güven veren tek soru birbirlerini ne kadar sevdikleriydi, diğerleri sabırsızlıkla cevaplanmayı bekliyordu.Artık bir çocuk kâşif merakıyla gözleri binaların, yolların ve insanların üzerinde geziniyordu yanaklarını okşayan serin rüzgar eşliğinde. İlk başta herkes ona bakıyormuş gibi hissetti ama zamanla uçup gitti bu düşünce. Çok işi vardı kendince, günlük bakkalını bulacak, kitabını kahve eşliğinde sakince okuyacağı bir kafe keşfedecek, şehirdeki tarihi yapıları öğrenecek. Çoğumuz için sıradan şeyler ama onun için çok yeni.Neden sonra yeşillik kapladı gözünü, şehir bitmişti ve mükemmel bir doğa kucakladı onu. Beklemediği için belki de şaşırdı, scooterını bırakıp kuşların sohbetini dinlemeye verdi kendini aheste aheste gezerken. Dalından kopup süzülen yaprakları yakın hissetti kendine, onun gibiydiler sanki. Her adımında biraz daha rahatlıyor, biraz daha huzur doluyordu. Soru işaretlerini unutmuştu kısa süreliğine de olsa. Bir köşe buldu kendine, çimenlere uzanıp gökyüzünü seyretmeye başladı ve tüm mutluluğuyla telefonunu çıkarıp sevdiği adama bir mesaj attı: "Seni seviyorum."

[wayzed87]

Yorgun İnsanlar Cemiyeti

Ekim 03, 2023

Randevumdan yarım saat geçmesine rağmen hala sıra bekliyordum, üstelik doktor biraz önce bir hastayla tartışıp ifâde vermeye gitti. Ne zaman gelir acaba?..

İnsanlar neden üzgün hatta şuradaki kız neden gizli gizli gözyaşlarını siliyor? Bu da soru mu şimdi, hastanedeyim. 

Biraz önce tanışan iki amca derin bir siyaset muhabbetine tutuşmuş, yanlarındaki teyze arada onlara kulak kabartıyor arada doktorun üstüne yürüyen hastaya, etrafındakilerden destek beklercesine, söylenip duruyor, şimdiye kadar kaç kişi muayene olurdu, pislik herif, diye.

Ne garipti biraz önce harabede yaşanırken koridorun öbür ucunda sıra bekleyen insanların bile koşup gelmesi, nedir bu merakın kaynağı? Bense yerimden bile kalkmadım, başta istedim aslında ama üşendim, görsem ne olacak ki dedim kendimce ama yine de kalabalığın arasından içeride yaşananları izlemeye çalıştım. 

Hala bekliyorum, amcalar artık ekonomiden bahsediyor, teyzem durumu kabullenmiş belli ki sakince oturuyor ve herkes hala üzgün ve yorgun...

[wayzed87]

Yabancı

Ekim 03, 2023

Site kapısının köşesindeki boya dökülmüştü, ne zamandır böyle acaba diye düşündü ve neden her gün buradan geçmesine rağmen şimdi gözüne takılmıştı? Adımları çok ağır geliyordu, sanki etraf ona yabancıydı. Parke taşlarına ilişti gözü, onları yıllar önce dizen usta kimdi acaba? Dizerken neler geçiyordu aklından? Sonra kamelyadaki bankı fark etti, hep önünden geçiyordu ama hiç oturmak aklına gelmemişti, belki bir değişiklik olur diye oturdu, arkasına yaslandı, batmak üzere olan güneş yüzünü ısıtıyordu hafiften. Ağaç dalındaki kuşları düşündü sonra, her gün yemek bulma telaşıyla bir o yana bir bu yana uçuşuyorlardı, acaba bugün ne yediler diye düşündü. Ve sonra yine o hisse kapıldı, burası benim yaşadığım yer mi, evet, öyleyse neden farklı, neden buraya yabancıyım?..

[wayzed87]

Serüven Yeni Başlıyor

Nargilesinden, arkasında bıraktığı hayata inat, derin bir nefes aldı. Nefesi verirken içinden tüm acıları çığlıklar eşliğinde akıyordu sanki, dumanın her kıvrımında onu yaralayan bir anı canlanıyordu gözünde ama birazdan her şey bitecekti, artık o eski adam değildi, tüm dertlerinden güçlenerek sıyrılmıştı, yüzündeki tebessüm arkasından konuşanlara bir mesajdı. Kimsenin tahmin edemeyeceği bir hayat bekliyordu kapının dışında onu, bunu başarmıştı. Yorgun kollarını masanın üzerine koydu, karşısındaki boşluğa son kez bir bakış attı, anlayan herkes için o bakışta şu mesaj vardı: "Serüven yeni başlıyor, karşımda durmaya cesareti olmayanlar izimi takip etsin." 

[wayzed87]

Vadiden esip gelen rüzgar uzun kumral saçlarını göğsünden alıp omuzlarına savuruyordu. Ela gözleriyle vadinin diğer ucundaki Mazek şehrine bakıyordu. Yıllardır bu güne ulaşmak için binlerce can almış güçlü ellerinde Meloran'ı sımsıkı tutuyordu, bu kılıca baktıkça onunla aldığı ilk can aklına geliyordu ve içinde kendisiyle beraber büyüyen, güçlenen intikam ateşi biraz daha alevleniyordu. 

Birazdan Mazek şehrinden insanların ordusu çıkacak ve o beklediği an biraz daha yaklaşmış olacaktı. 

Yüzündeki, ayaklarında kılıç tutan ejder dövmesini okşadı; zırhını çıkardı; ateşin başına oturdu ve yıllar önceki o kıyamet gününü -halkının katlediliş gününü- hayal edip her gün yaptığı intikam yeminini etmeye başladı.

Gözlerini açtı, ateş sönmek üzereydi, korların arasında Karkelon şehrini görüyordu, doğup büyüdüğü şehri, Karkelon'dan alevler ve çığlık sesleri yükseliyordu, bu gördüğü hayatının kıyamet günüydü...

[wayzed87]

Traus Efsanesi - Karkelon Yanıyor (on Wattpad) https://www.wattpad.com/story/285563796-traus-efsanesi-karkelon-yan%C4%B1yor?utm_source=web&utm_medium=tumblr&utm_content=share_myworks&wp_uname=SlymanKRKLK87 Merhaba Değerli Dostlar, Traus Efsanesi uzun yıllar önce yazmaya başladığım ve beni çok heyecanlandıran bir yazarlığa ilk adım hevesiydi. Üniversite yıllarında başladığım bu serüvene belli sebeplerden dolayı ara vermek zorunda kalmıştım ama artık devam etme kararı aldım. Bölüm bölüm buradan sizlerle paylaşmaya çalışacağım, umarım beğenilerinize layık olur. Keyifli okumalar dilerim.

[wayzed87]

Eski Bir Dostla Hasbihal

Hüznün sonbaharını yaşadın mı sen hiç çocuk?

Bitmek bilmeyen gönül kavurucu rüzgarların arasında yüzüne hiç dert yaprakları savruldu mu?

Kurduğun hayallerin hiç gerçekleşmeyeceğini bilsen büyümek ister miydin hiç?

Şimdi karşındayım, okuldan gelip hayallere dalmışsın koltuğunda yine,

Karşındayım, haykırıyorum istediğin gibi olmayacak diye, 

O hayaller hep asılı kalacak gönül pencerende diye...

Beni duymuyorsun, duysan da vazgeçer misin ki zaten hayallerinden?

Duysan, inanır mısın bana? 

Sen yine vazgeçme, inan be çocuk, 

Kur hayallerini ki en azından hatıralarımda tatlı bir parça kalsın. 

Ellerini uzat çocuk, hayaline dokunmaya çalış, 

Yüzüme çarpan yapraklara inat, yüreğinde umutla yaşa. 

Büyüdükçe hayaller belki farklılaşacak ama yok olmayacak, anla. 

Kırılsa da bazen umutlar, yeniden yeşerir baharla.

Hayallerin asılı pencerende, birer inci tanesi, Vazgeçme çocuk, inan kendine, 

Hayatın getirdiği dalgaları aşmak için, içindeki güce sevdalı ol, ona sarıl.

Gecenin sessizliğinde, yıldızlar seninle konuşacak, 

Rüyalarında gerçekleşecek o hayaller, bir bir. 

Belki geç olur, belki zor olur ama olur. 

Umutsuzluğa kapılma çünkü her yeni günle başlar bir yenilik, bir nefes tazecik.

Kurduğun hayallerle büyü çocuk, yarınlara bak gülümseyerek, 

Sonbaharın hüznünü yaşayacaksın ama kırgın olma çünkü elbet gelecek ilkbahar da.

Dinle beni, duy beni çocuk, uzat elini bana.

Umut hep yanında var olsun, 

Ve hayallerini kur be çocuk, vazgeçme,

En azından hatıralarımda tatlı bir parça kalsın.

[wayzed87]

Ve Son

Eylül 29, 2023

Yıllar önce onu ilk gördüğü yere gelmişti tekrar. Her sene bu son gelişim mi olacak diye tekrarlanan soru yine bir anlığına geçti aklından, cevabını biliyordu aslında, nefes aldığı müddetçe...

Sigarasını yakıp dumanların arasındaki sevdiğini seyre daldı yine. Bir sigara, birkaç dakika, sadece ona ait olan, hayallerinde yaşattığı sevgilisiyle işte bu kadar kısa bir an...

Son bir nefes aldı ve son bir duman, seslendi ona, "seni sadece sen olarak tanıyanlara ne yazık, bendeki seni tanımayanlara ne yazık..."

Artık parmaklarını yakan sigarasını söndürüp, düşünceli adımlarla aşina olduğu patikadan omzuna düşen yağmur damlaları eşliğinde gözden kayboldu...

[wayzed87]

Hayat, Uzaklarda...

Eylül 29, 2023

Şömineye bir odun daha atarken gözlerin bahçendeki Harley motorunun üstünden süzülen damlacıklara takılıyor. Yer yüzüne ulaşmaya çalışan her damlacıkta bir hatıran süzülüyor sanki gözlerininin önünde. Uzaktan duyduğun başka bir motorun sesi dağıtıyor hayal damlacıklarını sanki ve gelen kişiyi düşününce kalbin alelacele kapıyı açmaya koşmak için çırpınmaya başlıyor. Hayallerin en güzelini karşılamak için askıdan şemsiyeyi alıyorsun, bir çocuk sevinciyle çırpınan kalbinin eşliğinde dışarı çıkıp motorunu park eden güzelliğin çekimine bırakıyorsun kendini. Şemsiyenin altındaki o sıcacık alanda kaskını çıkarıp gözlerini dikiyor sana ve sanki benliğine ulaşan derin bakışlarıyla bir kere daha hayran bırakıyor seni kendisine. Islak avuçlarıyla sardığı yanaklarının arasından gelen tatlı öpücükle kendine geliyorsun ve artık boynuna sarılmış bir aşk eşliğinde kulübenize geri dönüyorsunuz...