Drankgelag
het is niet de kater die pijn doet,
maar de realiteit die doorbreekt
Jules of Nature
RMH

Love Begins

JBB: An Artblog!
styofa doing anything
$LAYYYTER
NASA
sheepfilms

pixel skylines

★
dirt enthusiast
h

ellievsbear
YOU ARE THE REASON

Janaina Medeiros

Andulka

shark vs the universe
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
🪼

#extradirty

seen from Malaysia
seen from Canada

seen from United States
seen from Japan

seen from Netherlands

seen from Malaysia
seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from Japan

seen from United States
seen from United States

seen from France

seen from Finland

seen from T1

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from Netherlands

seen from Malaysia

seen from Türkiye
@wernermandelaleeft-blog
Drankgelag
het is niet de kater die pijn doet,
maar de realiteit die doorbreekt
Mobiele sores
Bel me niet meer,
ik ben onbereikbaar
mijn batterij is op
en ik kan niet opladen
ik heb geen bereik
en mijn nummer is afgesloten
zoek me maar
want ik kom niet meer thuis
De val
Werner Mandela stond on top of the world op een zinkend schip. Amsterdam, Eerste Helmersstraat, driehoog achter. Het was geen ijsberg die hem nekte, maar een bord hutspot. Peen, uien, aardappelen en cashewnoten.
Die zag hij niet aankomen.
Werner Mandela achtte zich onzinkbaar, maar de patrijspoorten van zijn hart stonden wagenwijd open. En het onheil naderde.
Voor Werner Mandela zou er geen reddingsboei zijn.
Achtervolging
"geheim: stiekem doen we met 3 meiden een wedstrijdje wie het eerst je nummer weet te bemachtigen..." Ik koos de lelijkste, gewoon om ze te zieken.
Het leven (3)
Dat is het leven, Aan het water zitten En bijna geen zonnetje
Het leven (2)
Ik weet niet wat er met me gebeurd is.
Het leven
Alles ligt nog open in het leven, Als een geinfecteerde wond
Shinen
Godverdomme
ik ben onsterfelijk
dat ben ik
onsterfelijk
Godverdomme
PS: ik mis je
Dat smste ze mij al na een dag vakantie
mist ze me omdat ik soms zo eenzaam ben?
zo af en toe de deur niet uit durf te gaan omdat ik bang ben voor mensen?
dat ik zo onzeker ben dat ik altijd vreemdga?
dat ik me soms aftrek bij de gedachte van haar vriendinnen?
Ik mis jou ook,
W.
xoxo
En ze leefden nog lang en capituleerden
Haar vader was begonnen met het bezoeken van prostituees. Daarna werden het vluchtige ontmoetingen in de kroeg, one-night-stands. Uiteindelijk bracht hij zijn vriendinnen mee naar haar moeder. Die had er vrede mee, althans zo leek het. Zo hadden haar ouders twintig jaar geleden vast niet hun leven samen ingebeeld.
Mijn ouders zijn al ruim dertig jaar samen. Het is het derde huwelijk van mijn vader. Hij is bijna zeventig. Mijn hele puberteit hadden ze ruzie, soms wenste ik dat ze zouden scheiden. Nu hebben zij rust gevonden; ze hebben zich bij elkaar neergelegd.
Geluk is capitulatie. Ik geloof niet meer in happily ever after. Het leven is geen disneyfilm. Incasseren, die gelukkige momenten moet je nemen zoals ze komen en daarbij altijd rekening houden dat ze over gaan of dat je iets stom doet waardoor het kapot gaat.