Saçmalıklar Tiyatrosu

[whatthepepperonipizzaknows]

Seni Sevmek

Aldırmam hiç bir zorluğa... Bakışların üzerimde,  Gülüşün kulaklarımda, Dudakların dudaklarıma oldukça

Sen, İçimi ısıtsan bir güneş gibi sıcak, Tüm o sert bakışlar altındaki koca kalpli adam, Sensin varlığınla çıldırtan, yokluğunla çıldırtan...

Ah, sevmek delicesine seni Yaşamak seni doyasıya...

Nar.

[whatthepepperonipizzaknows]

Söylediklerinize dikkat edin; düşüncelere dönüşür… Düşüncelerinize dikkat edin; duygularınıza dönüşür… Duygularınıza dikkat edin; davranışlarınıza dönüşür… Davranışlarınıza dikkat edin; alışkanlıklarınıza dönüşür… Alışkanlıklarınıza dikkat edin; değerlerinize dönüşür… Değerlerinize dikkat edin; karakterinize dönüşür… Karakterinize dikkat edin; kaderinize dönüşür…

Gandi

[whatthepepperonipizzaknows]

Be yourself; everyone else is already taken.

Oscar Wilde

[whatthepepperonipizzaknows]

kuklalar...

[whatthepepperonipizzaknows]

köşeye sıkışmak...

Kaçamayacağınızı bildiğiniz şeyler vardır. Sizi bir gün ele geçireceğini bildiğiniz şeyler. Ne zaman ve nerede olacağını bilemez; belki onları düşünmeye ara verebilirdiniz, ama yaklaşmakta olduklarını içinizde bir yerlerde hissederdiniz. Bazı yollara girdiğinizde o yolun sonu olmadığını bilirdiniz.

[whatthepepperonipizzaknows]

unus pro omnibus, omnes pro uno

[whatthepepperonipizzaknows]

Devir teslim töreni başlasın

Esmer'in gittiği yaz, hayatımda kendimi en yalnız hissettiğim yazdı. Hem daha önce hiç gitmediğim şehirleri görme fırsatım, hem daha önce yaşamadığım acıları hissetme fırsatım, hem de tutkunun ne olduğunu anlama fırsatım olmuştu fakat bunları Esmer'le paylaşamamak büyük bir eksiklikti. Ona bir telefonla ulaşamamak, çıkıp dilediğim gibi yanında olamamak beni çok yalnız hissettirmişti. O dönemlerde kendimi Luys'a yakın hissetmiş, onunla güzel bir dostluk kurmuştum. Beni her zaman dinlediği ve zor zamanlarımda yanımda olduğu için kocaman bir sevgiyle sarılmıştım ona.  Bero'nun gittiği dönem, içim biraz daha rahattı. Gruptan geriye kalan mimar ve matematikçiyle vakit geçirip, onun yokluğunu kapatabilirim diye düşünüyordum. Her ne kadar ikisiyle de çok güzel vakit geçiriyor olsam da Bero'nun analitik bakış açısının, tartışmalı konulara getirdiği yorumların ve şefkatli kollarının bir süre sonra eksikliğini hissettim. Tam da o hengamede toplanıp Bero'yu ziyarete gittik. Beklediğim o kavuşmayı yaşasak da Bero'yu olduğundan farklı bulmak, daha sessiz ve yabancı bulmak ben de hayal kırıklığı yarattı. Sanki o kadar süre ayrı kalmak bizden sevgimizi, paylaşma arzumuzu alıp uzaklara götürmüş gibiydi. Bu arzuları alıp başkalarına dağıtır olmuştuk. Bero belki Viyana'lı dostlarıyla daha çok yakınlaşıp, paylaşımlarda bulunmuştu, belki de başkalarıyla. Peki ya ben?  Gökyüzüne baktığımda bulabildiğim tek takım yıldızının en parlak üyesini yeryüzünde kırmızılar içinde bulmuştum. Yıllarca yüzüne baktığım insanlarda aradığım o ışığı Garmir'de görmüştüm.  Şimdi de Mimar'ımla ayrı düşeceğim... bakalım neler olacak... bakalım hangi yeni, eski yüzlerin kolları altına sığınacağım. 

[whatthepepperonipizzaknows]

Kutup Yıldızı

Ummazdım, Neşeyi bulduğum şarkının nakaratında, Kahvaltıda yediğim çarliston biberin tadında,  Her çıkan superhero filminin adında,   Yağmur bulutlarından arta kalan gökyüzünde, Ummazdım bulacağımı seni, Kutup yıldızı... Ve ummazdım, Kapkaranlık, görünmez gecede, Belki bir ışık bulurum diye Bin umutla yalnız başıma yürüdüğüm yolda Ömrümce uğraşıp aradığım senin, Göz kırparak çözeceğini, Aydınlığın bilmecesini...

Gözlerime yansıyan sadece şefkatli gülüşünken Şaşırdım seni yıldızlarda bulmama... Bu öyle bir hatıra ki, Gün geçtikçe, içten içe bağlanıyorum Önüme serpiliyor bir takım duygular... İçimdeki saklandığın yerde Kimseler duymadan, Gece kuşları misali, Sabahlara kadar oturup konuşalım Sen halimden anlarsın... Esirgemeyeceğini bildiğim sevginle, beni kucaklar,  Oturursun yanıma, kimsesizliğimin yerine... Usanmadan bana bakan, yüzüme hep gülen, Işıltısıyla büyülendiğim gözlerin, Aydınlatır, karanlığın demini, Her sabah gökyüzüne baktığımda gördüğüm, Sönmeyen birkaç yıldızdan biri haline gelir,  Adeta bir kutup yıldızı gibi...

[whatthepepperonipizzaknows]

"Peki hayat çok oturmuş bir şey mi yoksa değişip duran bir şey mi? Bu iki karşıtlık aklımdan çıkmıyor. Ebediyen sürüp gidiyor bu; ebediyen sürüp gidecek; dünyanın sonuna kadar - şu an içinde bulunduğum an. O da geçici, uçucu, geçirgen. Bulutların üzerinde bir bulut gibi geçip gideceğim. Belki de değişmekle birlikte, birbiri ardınca, uçarcasına, çabucak, çabucak, gene de bir biçimde art arda diziliyoruz, sürekliyiz biz insanoğulları, ve ışığı geçiriyoruz. Ama ışık ne? İnsan hayatının geçiciliği beni o derece etkiler ki, çoğu zaman vedalaşırım - kimi daha kaç kere görebileceğimi hesaplayarak."

Virginia Woolf - Bir Yazarın Güncesi 

4 Ocak, Cuma

[whatthepepperonipizzaknows]

ՀՈՌՈՓ: Անցած առտու, ուսուլիք մը պառկած օտանուն տրանը ծակէն սանկ մէյ մը նայեցայ, քա ի՞ նչ կ'ուզես քի տեսնամ, չըլլալիք պան: Ատ վրթկած հարսս եաթախին մէջը էրկընցեր է, չօճուխս ա խահվալթըին թէփսին ծառքը, ատ եումուրճախին պերանը պաներ մը կը տներ կոր, է տուն ըսէ քուրուկս, աս ըլլալրք պան է հէ՞ ...

ԼՈՒՑԻՔԱ: Ի՞րաւ կ'ըսես կոր, քա էյէր ըսածիթ պէս է նէ հիչ շիւբհէ չունիմ, մանչըթ պիւյիւլէնմիշ էղած է:

[whatthepepperonipizzaknows]

Prag şehrinde, birbirinden nefis, büyülü tarihi eserleri hayranlıkla seyrettik, fotoğrafladık. Şehrin güzelliği karşısında hayranlığımızı gizleyemedik fakat çektiğimiz hiç bir fotoğraf Vtlava nehrinin kenarından yürürken yakaladığımız, bu köprünün fotoğrafı kadar doğal değildi. 

tramvayı doğru açıyla, tam da karenin içerisine almışken işte tam "o an" deklanşöre bastığımız için belki de... 

[whatthepepperonipizzaknows]

Debussy. "There is no theory. You have only to listen. Pleasure is the law. I love music passionately. And because l love it, I try to free it from barren traditions that stifle it. "  

[whatthepepperonipizzaknows]

It’s not I who am the murderer, it is he.

Soghomon Tehlirian

[whatthepepperonipizzaknows]

Gonzo.

[whatthepepperonipizzaknows]

MICHEL CAMILO - TAKE FIVE (2013) 

[whatthepepperonipizzaknows]

spells of magic... 

Jamiroquai - Virtual Insanity (live at Nobel Peace Prize Concert 2010) 

[whatthepepperonipizzaknows]

Boşluklar...

Zamanla daha az hatırladığımız için mi unuturuz hayatımızdan çıkanları yoksa yerini başka biriyle doldurduğumuz için midir onun ismini duyduğumuzdaki sessizlik, hüzün?