@winnieningobegi - Tumblr Blog

eternalsunshineofthesoul

devrimsigarasi-deactivated20200

ben senin adını değil, seni sevdim ya.

jeliyfish

pambililikbirbulut-deactivated2

Tanrım bana kitap dolu bir evle çiçek dolu bir bahçe ver.

Konfüçyüs (via pambililikbirbulut)

scratchz

bakmasenonlara

beyoglupici-deactivated20160821

Gencecik insanları sınav stresiyle evlere tıkan sistem utansın be

kitapherif

uzaylilargercek-deactivated2017

yokamavar

Birinci fotoğraftaki kişiyi tanımayan yoktur galiba, Survivor yarışmacısı Semih Öztürk. İkinci fotoğraftakileri de pek tanıyan yok ama onlar da Pınar ÖZDEMİR ve Halil ÖZDEMİR. Semih Öztürk tam olarak anlamasakta çok önemli olduğunu tahmin ettiğimiz bir ödül yarışmasında sakatlanarak parmağını kırmış. Mâlumunuz olduğu üzerede bu olay tüm milletimizi derinden sarsmış durumda. 7'den 70'e tüm milletimiz Semih'in sağlığına kavuşması için dua etmekte. Fotoğrafta da gördüğünüz gibi sakatlanır sakatlanmaz daha parmağının acısıyla “Abi bana düzelir mi onu söyle?”, sorusu da sevenlerinin gözünde onu daha da değerli kılmış durumda. Gelelim ikinci fotoğrafa. Jandarma Yüzbaşı Halil ÖZDEMİR. 24 Mart 2016 tarihinde Mardin Nusaybin'de devam eden operasyonlar sırasında bölüğünden iki kahraman silah arkadaşının şehadetine şahit olmuştu ve o gün kendisiyle birlikte iki silah arkadaşı yaralanmıştı. Hastaneye sevk edilen komutanımız verilen istirahatın ardından taburcu olmuştu. Doktorların rapor vereceğini duyunca da “Ne istirahati? Arkadaşlarım kollarımda şehit olmuşken bana istirahat haram.”, demişti. Doktorların ısrarı sonucu raporu almak zorunda kaldı. Durumunu soran komutanlarına da “Çok iyiyim, pansuman yaptılar sadece, sapasağlamım” der. Ertesi sabah pansumanlı ayağına bir numara büyük bot giyerek bölüğünün başına geçer. Bölüğünün onsuz operasyona çıkmasına gönlü razı olmamıştı komutanımızın. 3 gün boyunca çektiği tüm sancılara rağmen gıkını bile çıkarmamıştı. “Zaman zaman gözlerinden yaş geliyordu, sorduğumuzda ise şehitlerimize üzülüyorum diyordu”, diye anlatıyor şehadetinden sonra silah arkadaşları. Evet çok üzülüyordu, yüreği parçalanıyordu ama bu acıları hep içine atmıştı Halil Komutan. Sur'da da silah arkadaşları şehit olmuştu ama ağlamamıştı. Şehadetinden sonra anlaşılmıştı ki o gözyaşlarının sebebi şehitlerimizin acısından değil, yarasından dolayı çektiği acıdandı. Halil ÖZDEMİR, 27 Mart 2016 tarihinde “istirahatli olduğu halde” katıldığı operasyonda şehit oldu. Yanındaki de Pınar ÖZDEMİR demiştik ya, o da şehadetinden 7 ay önce evlendiği eşi.

Bir yanda yarışırken parmağı kırıldığı için günlerdir gündemde olan Semih Öztürk, bir yandan yaralı ayağıyla çatışırken şehit olan ve hiçbirimizin ismini dahi bilmediği Kahraman Halil ÖZDEMİR. Semih Öztürk'e acil şifalar diliyoruz. Bir an önce iyileşsin ki, onun adına yazılanları “kahraman” yakıştırmalarını daha fazla görmeyelim. Çünkü gördükçe bizim canımız yanıyor, şehitlerimizin ruhları inciniyor.

kitaplardansecmeler

uzaklardanbiyerden

önemli olan yapabilmek değil. önemli olan sınavdan yüksek puan alabilmek değil. önemli olan üniversite kazanabilmek değil. önemli olan gol atabilmek değil. önemli olan sonuca ulaşabilmek değil. önemli olan bunların hiçbirisi değil. bizi tedirginleştiren, bizi üzen, bizi sıkan, bizi korkutan, bizi kaygıya uğratan şey işte bu algıdır. başarmak sonuca ulaşmak değildir. bunu düşündükçe milyonlarca öğrenci sınava tedirgin bir şekilde giriyor. ya yapamazsam ya edemezsem diyor. başarı, sonuca ulaşmak değil, “sonuca ulaşmak için gerekli adımları yapabilmektir.” eğer sen sınavına çalıştıysan başarılısın. eğer sen gerekli vazifeni yaptıysan başarılısın. eğer sen gol atmak için çalım attıysan başarılısın. bunu düşündükçe arkana yaslanıp rahatlayabilirsin. eğer sen 1 yıldır sınava çalışıyorsan başardın demektir. yükünü omzuna yükleme. sınav günü hasta olursan yada sınav günü uyuya kalırsan yapabileceğin birşey yok. ama bu başarısızlık değildir. Allah izin vermedi dersin, hayırlısı böyleymiş dersin. yükünü gemiye bırak, rahat ol, görevini yap. gerisine karışma