Winstonsuperlight
Ölümler nasıl da zor... Ve hatta safi pişmanlık. Insan yine de bencil be arkadaş. Gidene üzülmüyor da, ne yaparım onsuz diye yine kendine yanıyor. Bitmez tükenmez bencilliklerimize alet etmediğimiz bari ölüm kalsaydı be.. Değil mi ama? Dedem şimdi yanımda olsaydı... Hiç kızmazdım ona bana fazla sıkı sarıldığı zamanlarda... Uyurken horladığında dürtmezdim mesela.. Başını okşardım.. Yüzünü severdim.. Bencillik elbet.. Ama yanımda olsaydı öyle güzel severdim ki,, sevemediğim yılların acısı bir kucakta silinir giderdi.. Öyle güzel severdim.. öyle güzel ... Toprağından bir avuç hatıra yerine, koca bir öpücük alırdım en güzelinden.. Kıymet bilmeli.. Pişman olmamak da bizim elimizde..
















