Gençken ölümün nasıl gövdenin doğal bir davranışı olduğuna inandığım aklıma geliyor; artık yalnızca bir zeka işi olduğunu biliyorum.
styofa doing anything

Discoholic 🪩

No title available
noise dept.

oozey mess

⁂
TVSTRANGERTHINGS
hello vonnie

blake kathryn
art blog(derogatory)
Sweet Seals For You, Always
i don't do bad sauce passes

pixel skylines

No title available

JBB: An Artblog!

shark vs the universe
DEAR READER
I'd rather be in outer space 🛸
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

#extradirty

seen from Malaysia

seen from Indonesia
seen from United States

seen from United States
seen from Argentina
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Germany

seen from Türkiye
seen from Türkiye
seen from Brazil

seen from Estonia

seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Italy

seen from Malaysia
seen from China
seen from United States
@withsimurg
Gençken ölümün nasıl gövdenin doğal bir davranışı olduğuna inandığım aklıma geliyor; artık yalnızca bir zeka işi olduğunu biliyorum.
• Onu kurtaracağımı düşünüyordu. Ama kim kimi kurtarabilmişti şimdiye kadar? Beni kim kurtaracaktı? “Kurtuluş” dedim. “Anlara’da bir mahalle.” Fazlası değil. Belki bir de Bob Marley’in en iyi şarkısı. Daha fazla düşünmeye gerek yok. Adı her yerde, kendisi yok! Kurtulmaya gelmiyoruz dünyaya. Daha da saplanmak için buradayız. Dibine kadar. Onun için çürüyor bedenlerimiz ölünce.
Bir ses midir seni tutsak eden? Ya da bir el midir içini ısıtan? Bence düşüncesine dokunmak, sesinden adını duymaktır bütün hayat..
•İtiraf etmeliyim ki, aziz okur, benim ömrüm, her birini gebertmek istediğim insanlarla aramdaki buzdağlarını eritmeye çalışmakla geçiyor..
İçimde, bir yolculukta tanışıp alıştığım, fakat pek çabuk ayrılmaya mecbur olduğum bir insana veda eder gibi bir his vardı..
-Kürk Mantolu Madonna
Hayır hayır, dağlar yoktu
Rüzgarlara yaslandım hep..
Gitmek istediğim bir yer yok, sadece yolu yürürken değişiyorum. İstediğim yere değil, istediğim kendime ulaşıyorum. Şimdi beni duyuyorlar, artık tam olarak 'ben' olarak konuşuyorum, ben olarak yürüyorum. Kendi sözlerimle, kendi yolumdan öğrendiklerimle. Artık beni duyan sadece onlar değil, evrende yankılanıyor sesim, niyetlerim. Çünkü artık bana aitler ve evren sadece kendine ait sesleri duyar. Çok şükür yola çıkaran her şeye, herkese.. Artık ben gibi haykırıyorum.
Who cares ?
Aydınlığı, özgürlüğü ara; yaşamın kötülükleri üstüne fazla derinden kafa yorma.
-Theo’ya Mektuplar, Vincent Van Gogh
Büyüdükçe dumanlı, gözler bulutlu..
Oldu mu
Voiyk şgşsşgşd