Room in Rome
Elena Anaya & Natasha Yarovenko
10/10
wallacepolsom
Peter Solarz
$LAYYYTER
we're not kids anymore.
Fai_Ryy

No title available

Kaledo Art

oozey mess

titsay

Kiana Khansmith

Andulka
Xuebing Du

Product Placement

Janaina Medeiros

izzy's playlists!

@theartofmadeline
No title available

ellievsbear

★
NASA
seen from United States

seen from Guernsey

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Singapore

seen from United Kingdom
seen from Malaysia
seen from Armenia

seen from United States
seen from Argentina
seen from Singapore
@x-orangeeyes
Room in Rome
Elena Anaya & Natasha Yarovenko
10/10
¿Has pensado en mí? O solo soy yo la que se ahoga en tu recuerdo.
💔Fragmentada
Aceptar hasta el pensamiento más superficial.
22.05
Carta a mi;
Recordar-te no ha de ser voler-te.
(Escrit el 30-01-23, rellegit el 18/02/23. )
"Yo quisiera parar el tiempo
Mirarme a los ojos y no sentir miedo
Yo quisiera volver
Pero no puedo"
Allí
Ese momento donde me encierro en mi habitación, que es lo más parecido a mí, y me siento segura. Pero no basta, porque las paredes parecen de papel y las ventanas cámaras. Quisiera estar allí donde llenarme de mí no fuera encerrarme y aun así no poder gritar ni bailar como si nadie mirara.
El pensamiento es una hoguera.
Firthunands (via oceano-de-letras)
Queda permitido
Queda permitido llorar sin aprender,
Queda permitido levantarte un día sin saber que hacer,
Tener miedo a tus recuerdos.
Queda permitido no sonreir a los problemas,
no luchar por lo que quieres,
abandonarlo todo por miedo,
no convertir en realidad tus sueños.
Queda prohibido sonreír sin aprender,
Queda prohibido levantarte un día sabiendo que hacer,
Tener miedo a tus olvidos.
Queda prohibido no llorar a los problemas,
no conciliarte con lo que quieres,
conservar todo por miedo,
convertir en realidad tus sueños.
621945
Aquari,
Una petita bruixa neix,
Ella ho sap.
És el secret que carregarà tota la seva vida.
Un pes lleuger els primers anys,
Insostenible més endavant,
Mortal als 64.
Cranc,
Ens trobem,
Aprenc de la teva màgia,
Un petit tast,
Dolç i amarg.
Em cuides,
Et cuido.
Te’n vas,
Et converteixes en cendres.
Tornes,
Vestida d’un blau fred.
Immersa en l’aire,
Submergida en l’aigua del meus ulls,
Tan sols uns segons,
Reculls les paraules i marxes, de nou.
Por,
Rebuig,
Culpa,
Càstig,
Anys.
Tornes,
Cada 6 del dos,
Per anar-te’n,
Cada 24 del sis.
Aire.
Aigua.
Blau fred.
Tu.
Jo.
Nosaltres.
Entonces desaparecía.
Por eso dormía.
Normalment són frases meves... però això ha sapigut transmetre coses que fa temps que intento pescar dins meu. M’ha ressonat el suficient com per publicar-ho aqui. Tan de bo tot fos aixi de senzill com escriure això i poder alliberar-me per fi.
30.01.21
Estancada.
En un bucle. Estoy dentro de un circulo.
Y no salgo. No salgo aún viendo la salida. No salto aún teniendo un precipicio no más alto de 1m.
Estancada. Estoy estancada.
Vivo en una especie de bucle, de donde quiero salir. Pero sigo sin poder despedirme de quién debo para poder seguir.
Me arrastro hacia el futuro con los pies en el pasado y las yemas de mis dedos en el presente.
Siento que si sigo así me voy a ahogar con todas esas emociones que habitan en mi. Ya empiezo a sentir como habita en mi cuello una burbuja que ni explota ni se desliza. Ella sigue ahí. Sin moverse. Estancada.
Otra vez tú
Me gustaría escribirte, decirte que te echo de menos. Llorar cuando nos volviésemos a ver. Me gustaría que me escribieras, diciéndome que me echas de menos. Verte llorar al vernos. Me gustaría abrazarte y que me abrazaras, me gustaría besarte o que tu lo hicieras primero. Me gustaría decirte todo lo que me ha pasado y que tu me escucharas. Me gustaría escucharte mientras me contaras que te ha sido de ti todo este tiempo. Me gustaría conocerte otra vez y que al hacerlo volviéramos a encontrarnos. Me gustaría que me conocieras y que al hacerlo te acordaras de cuando nos encontramos por primera vez. Me gustaría gustarte otra vez y que tu me gustaras a mi, así en nuestras nuevas formas. Me gustaría que estuvieras pensando en mi de vez en cuando, tanto como yo pienso en ti. Que un día nos encontraramos, así por casualidad, y que en ese entonces entendiéramos porque ha pasado todo esto. Porque dejamos que la marea nos arrastrara a islas desiertas y lejanas. Porque dejamos que el tiempo pasara. Que entendiéramos porque sigo escribiéndote después de tantos años y sintiendo lo mismo. Que entendiera porque te sigo echando de menos si ya no soy capaz de acordarme con claridad de tu voz, de tu luz, de tu forma de besar o follar, de tu cuerpo y esos rincones que solo puedes conocer desde ciertas perspectivas, de como me llamabas o mirabas, del sonido de tu risa o de como me sentía cuando me abrazabas. Me gustaría verte, que nos mirásemos y sin decir nada con una mirada eterna nos perdiésemos en ese mundo paralelo donde siempre tendremos lugar sin importar el pasado, presente o futuro. Me gustaría que está fuera la última vez que te escribo pero tanto yo como tu recuerdo sabemos que volveremos a sentir de nuevo esa necesidad, y que si me despidiera ahora sería en vano. Como todas las anteriores.
Martes, 1 de diciembre del 2020.
volver por mi
“Me gustaría volver.
Volver a lo de antes.
Volver a sentirme triste sin que eso penetrara en la parte más profunda de mi alma.
Volver a llorar sin que doliera físicamente.
Volver a enloquecerme sintiendo mis palpitaciones sin asustarme.
Volver a ser la que era.
Me gustaría volver,
Y esta vez no por ti, sino por mí.”
xx.
siempre tu
No sé por que razón siempre que me preguntan por el amor de verdad, tú eres mi referente.
Y ahora, ¿Quién eres?
No te conozco.
Tampoco estoy segura de si lo hacía entonces.
Lo único que si sé es que nos conocía y por mala suerte con eso me bastaba.
Pero ya no,
no sé quién eres y estoy esperando el día en que deje de importarme averiguarlo.
Te quería, en pasado. Me gustaba verte en la minimalidad de tu ser y reconocer tu forma. Única y pura, dentro de mis ojos, que poco a poco se fue cayendo hasta llegar al punto de no retorno.
Y ahora veo; que eres sinónimo de pasado y con el te has llevado toda la luz que veía en ti.