Έκανα για χρόνια Karelia καπνό αρωματικό.
Δεν "κόστιζε" πολλά τότε. Λίγα μόνο χρήματα αρκούσαν.
Τότε τα τσιγάρα μας ήταν "φθηνά".
(...)
Συνήθιζα να ανοίγω το σφραγισμένο σακουλάκι, να χώνω τη μύτη μου μέσα στη συσκευασία και να "ρουφάω" τη μυρωδιά του νωπου καπνού με γεύση μέλι! Τα αρώματα και η ένταση του, έκαναν το μυαλό μου να μουδιάζει και τα μάτια μου να αλιθωριζουν! Εστριβα χοντρά τσιγάρα με χαρτακια drum μπλε και πάντα τραβούσα όσο πιο πολυ μεγάλες τζούρες μπορούσα για να ευχαριστηθώ τις γεύσεις, πριν προλάβει ο καπνός να γίνει τρίμματα... Λατρεύω το μέλι! Αγόρασα διάφορες θήκες καπνού και έκανα τα πάντα για να μένει πάντα νωπος ο καπνός, φρέσκος και να διατηρούνται τα χαρακτηριστικά του και αυτό το άρωμα του μελιού!
Άργησα, μου πήρε χρόνια να καταλάβω ότι ο καπνός μου έγινε τρίμματα και σταμάτησε να έχει το ίδιο άρωμα μελιού όπως στην αρχή.
Δεν ηταν πλέον το ίδιο τσιγάρο και εγώ συνέχισα να αγοράζω πακέτα καπνούς και να καπνίζω, από συνήθεια πλέον και ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα ανοίξω μια συσκευασία θα χώσω τη μύτη μου και θα γεμίσουν τα ρουθούνια μου με τις ίδιες μυρωδιές, θα στρίψω ένα τσιγάρο και θα είναι όπως εκείνα τα πρώτα.
Ο καπνός μου κάθε μέρα ήταν ολο και πιο ξερός, όλο και πιο τρίμμα, όλο και περισσότερο μου έκαιγε το λαιμό.
Επρεπε να αλλάξω μάρκα ή να κόψω το κάπνισμα... Τα έκανα και τα δύο, μα μεγαλύτερο αποτέλεσμα έχει πλέον το δεύτερο.
(...)
Θα ξανακαπνιζα; ίσως όχι. Δεν ξέρω. Μπορεί ναι.
Υπό ένα απαράβατο όρο όμως. Να άνοιγα ξανά, τον ίδιο karelia με μέλι σε Χαρτάκια drum μπλε, που ερωτεύτηκα τότε.
Την ίδια ένταση, τις ίδιες γεύσεις, τα ίδια αρώματα.
Τίποτα λιγότερο από εκείνο τον καπνό.
Δεν γράφω για τσιγάρα και καπνούς.
Γράφω για "φθηνά τσιγάρα" και ανθρώπους.
Είμαι από αυτούς που πάντα κάπνιζαν φτηνά τσιγάρα...
Nos
