Bu ay başında istifa ettim. Bu ay başında değil aslında. Ocak ayı başında. Mecburi ihbar süremi kullanırken çalıştığım iş yerindeki insanları gerçekten istifa ettiğimi inandırmaya uğraştım. Şaka değil, tam üç kere istifa dilekçesi yazdım. Size durumu şöyle özetleyeyim: İnsan kaynaklarındaki arkadaşım istifa edebileceğime o kadar inanmamıştı ki, dilekçemin üzerinde kahvaltı yapmış, yediği poğaçanın yağı da dilekçeyi mahvetmişti. Geçen 1 ayın ne denli zor, insanları ikna etmeninse ne kadar yıpratıcı olduğunu anlatmak istemiyorum. Kendini ifade etmeye çalışmanın, insanların sizin gerçekten bir şeylerden bezmiş, sağlığınızı kaybetme noktasına gelebileceğinizi fark edememeleri o kadar yordu ki.
Neyse. 1 Şubat itibariyle tamamen işsizim. 10 senedir aynı iş yerinde çalışıyor olmanın yararları ve zararları var. Hâlâ iş yerinden arkadaşlarım arayıp işe neden gelmediğimi soruyorlar. Şaka yollu tabii ki. İnsanların kanıksanmış hayatlarının içerisinde onları şoka uğratan bir şey yaptım. İstifa ettim, sadece yazmaya karar verdim.
İlk romanın Yaşamaklar'ı yazmaya başladığımda buradan benzer bir yazı yazmıştım. Kitabı duyururken onu hatırladım, repost ettim. Şimdi devam romanını yazmaya başlarken aynı şeyi yapmayı düşündüm. O yüzden buradayım. Yeni bir serüvene başlıyorum.
Bunu satırları okuyan tanıdığım ya da tanımadığım okur. Bana şans dile.
Bugün şu saat itibariyle 18 Şubat 2022. Ben yeni romanım için notlar almaya başladım. 600 sayfalık Türkiye Siyasi Tarihi okuması yapıyorum. Heyecanlıyım. Yapacak başka hiçbir işim yok.
Mutluyum.
Merhaba. İki sene önce yazdığım postu yeniden gönderiyorum. Son paragrafta şöyle yazmışım:
Bugün şu saat itibariyle 18 Şubat 2022. Ben yeni romanım için notlar almaya başladım. 600 sayfalık Türkiye Siyasi Tarihi okuması yapıyorum. Heyecanlıyım. Yapacak başka hiçbir işim yok.
Bugün, yani 4 Mart 2024. Hâlâ yapacak başka hiçbir işim yok. 18 Şubat 2022'de başladığım yolculuk yine bir şubat günü nihayete erdi.
Geçtiğimiz ayın 12'sinde yeni romanım Duvarlar yayımlandı.
Benim için zorlu, zorlu olduğu kadar da keyifli ve inanılmaz geliştiğim, dönüştüğüm ve dünyaya farklı bakmaya başladığım bir süreç oldu. Yoruldum, çok bekledim, yıprandım. Ama nihayetler her daim yorgunlukları ve yılgınlıkları unutturuyor işte.
Duvarlar benim en sevdiğim metinlerime ev sahipliği yapıyor. Umarım onu sizler de okursanız seversiniz. Umarım ki okursunuz.
Şuraya linkini bırakıyorum: https://www.kitapyurdu.com/kitap/duvarlar/674691.html
Bir sonraki romana başlarkenki postta görüşmek üzere.