çöldeki iz

[yeliz-gok]

BİR EFLATUN ÖLÜM

 kırgınım, saçılmış

birnar gibiyim

sessiz akan bir ırmağım

                        geceden

git dersen giderim

kal dersen kalırım

git

dersen

kuşlar da dönmez, güz kuşları

yanıma kiraz hevenkleri alırım

ve seninle yaşadığım

                   o iyi günleri,

kötü

günleri bırakırım.

aynı gökyüzü aynı keder

değişen bir şey yok ki

gidip

yağmurlara durayım.

 söylenmemiş sahipsiz

                      bir şarkıyım

 belki

sararmış

eski resimlerde kalırım

belki esmer bir çocuğun dilinde.

bütün derinlikler sığ

sözcüklerin hepsi iğreti

değişen bir şey yok hiç

ölüm hariç.

aynı gökyüzü aynı keder.

 Behçet AYSAN