Şu hayatta düştüğümüz en büyük yanılgı kendimizi her şeyden ve herkesten bağımsız bir BEN zannetmemizdir. Oysa ki bizler aynı ilahi kaynaktan beslenen, görünmez bağlarla birbirine bağlı, tek tek benlerden oluşan BİZleriz. Nefsimizin kontrolündeki BEN'den kurtulmayı başardığımızda BİZ oluruz. BİZ olmak ise kendimizi unutup birbirimize benzemek değildir, hele ki eşimizi kendimize benzetmeye çalışmak hiç değildir. BİZ olmak sevdiklerimizin ruhuna, huyuna sahiplenmek, onu şekillendirmeye çalışmak da değildir. BİZ olmak aynı dere yatağında iki ayrı su gibi akabilmektir; kimliğini kişiliğini ve yoğunluğunu kaybetmeden.. Sivri uçlarımızı törpüleyerek, kimi zaman karışak, kimi zaman ayrılarak, sıkca sarılarak, gerektiğinde yanyana, gereğinde omuz omuza, çokca el ele, dere yatağını sınırlarını asla aşmadan, kendi yoğunluğumuzu da kaybetmeden.. Sevgi; yüreklere düşen bir ateştir. Bazen alevlenen, bazen küllenen, üfürünce yeniden alevlenen, besledikçe büyüyen ama asla sönmeyen bir ateştir.. Asla tamamen kaybedilmez.. Kaybedince ilişkiyi en çok yıpratacak, yerini hiç bir şeyin dolduramayacağı en önemli duygu SAYGIDIR. En büyük dileğim birbirimize olan SAYGINIZIN sevginizden daha büyük olmasıdır, daha büyümesi daha da güçlenmesidir. Sevginiz daim, saygınız yüksek, geleceğiniz hep aydınlık olsun.. Arzucuğum aramıza hoş geldin.. #mucizeleransızıngelir https://www.instagram.com/p/CT9moPYD56bVlp4RTCEhC3l9N5XgeSljxsj6u40/?utm_medium=tumblr