Noong una tayong magkakilala, parang wala lang
Walang magic o sparks o kahit fireworks sa ibabaw natin
Ni maguusap lamang pag may importanteng sasabihin,
O di kaya kapag may kailangan ka sa akin.
Dumating ang pagkakatong nagkasama tayong muli sa iisang lugar
Sangkop nito’y iba’t ibang mukha ng taong pareho nating nakakasalamuha
Puno ng pagmamahal kasabay ng pagbuo ng pagmamahal ko sa’yo… e ako kaya para sayo?
Nasa stage ako kung saan binabangon ko pa ang aking sarili mula sa pagkakasawi, tapos bigla kang darating.
Di nagtagal ay binuksan mo rin ang sarili mo upang ako’y mahalin din at alagaan
Mali, binuksan mo ang sarili mo na magmahal ng iba, habang mahal mo s’ya.
Ako naman si tanga, humahabol habol sa’yo
Sa t’wing ako ang pinipili mong samahan sa araw na ‘yon
Matanong kita, sabi mo mahal mo ako, pero mahal mo rin sya,
Pero bakit sa ako ang palaging naiiwan?
Bakit di mo magawang sundin ang kasabihang ‘pag may dalawa kang mahal, piliin mo yung pangalawa dahil hindi ka magmamahal ng isa pa kung masaya ka dun sa nauna’.
Anong lokohan ‘to?
Mahal mo ba talaga ako? O, pampalipas oras mo lamang ako sa tuwing wala s’ya sa tabi mo?
Tanga ka din e, ano? Oo, ikaw! Kasi walang matinong tao ang maglalaro ng dalawang magkaibang laruan, o liliko sa parehong kanan at kaliwa, at matutulog nang buhay ang ilaw habang patay ito, nang walang maiiwan.
Lagi at laging may maiiwan. Hanggang sa huli, s’ya pa rin ang pinili mo, at libog, este, reserba mo lang ako.
Reserba habang wala sya. Reserba habang di mo s’ya kasama.
Lumipas ang panahon, ating napagpasyahan na maging magkaibigan na lamang: magkaibigang minsan normal, minsan alam mo na.
Kati ng bawat balat sa’ting katawan ay kinakamot parin nating pareho
Naging magkaibigan ngang muli, pero wala pa ring nagbago sa katotohanang paasa ka pa rin, at tanga ako.
Napag-isip-isip ko, kung minahal mo nga kong tunay, alam ko at mararamdaman kong oo at yun ay totoo.
Dahil sabi mo sa akin nun, mahal mo ako bilang ako:
ang parang dinamita kong mga halakhak, ang minsang di pagligo sa isang linggo,
at kahit amoy bagong gising ang aking mga labi’y hinahalik-halikan mo pa rin.
Pero, ang tanga ko. Di ko naisip ang kabuuan mo: ang kabuuan ng puso mo at kung paano ka magmahal.
Ang alam ko kasi, buo ka magmahal--- buo ang pagmamahal mo sa kanya dahil nagawa mo akong iwan para lang makasama sya.
At oo, ako si tanga, humahabol noon nang paulit-ulit, kahit sobrang sakit. Paulit-ulit kahit masikip sa dibdib.
Oo, buo ka magmahal. At ginamit mo lang ako. Gamit lang ako, at nagpagamit naman ako.
Ako ay hindi isa lamang bagay, at lalong lalo nang, hindi tayo bagay.
Bago tayo magkakilala, itim at puti lang ang kulay ng buhay ko.
Dumating ka, namuo ang bahaghari nang di ko inaasahan
Di ko inaasahang makakapagpabago, makakasira , at makakapagbigay aral sakin.
At tulad ng bahaghari, di katagala’y babawiin ito ng langit
Mawawala ito at babalik ang kulay sa dati--- itim at puti.
Noon una tayong nagkakilala, parang wala lang.
Pero ngayong nakilala na kita, gusto kong wala ka na lang.
Tulad ng bahaghari sa buhay kong kulay itim at puti, sana wala ka nalang:
Sa puso, presensya at sa alaala.
Alaala ng saya, sakit, kirot at hapdi.
Tulad ng bahaghari matapos ang malakas na ulan, sana di ka na nga lang dumating.
origamiaround
stormborns
gummygunk
izzy806
pixelskylines
blakekathryn
germansingergirl
