Daha sessiz sakin yaşayacağım
Xuebing Du
Sweet Seals For You, Always
tumblr dot com
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
NASA
hello vonnie

if i look back, i am lost

Love Begins
EXPECTATIONS

shark vs the universe

Andulka
The Bowery Presents
taylor price

❣ Chile in a Photography ❣

roma★

PR's Tumblrdome
No title available
todays bird
Cookie Run:Kingdom Official!

Game Changer & Make Some Noise
seen from Portugal
seen from France

seen from Brazil
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Russia
seen from Peru
seen from Chile

seen from United States

seen from Germany
seen from Germany
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from United States

seen from Germany
seen from Brazil

seen from Japan
seen from Pakistan
@yurekferahligi
Daha sessiz sakin yaşayacağım
Bugün fatih evde diye temizlik yapmaya kalktım sen Gökçe’yle ilgilen ben tülleri yıkarım derin bi siler süpürürüz camları silerim banyoyayı hallederim dedim hallettim hepsini ama ben de bittim bi kapılar kaldı bide buzdolabı onları da gün gün hallederim inşallah.
Gökçe ne gece ne gündüz uyuyor komşuyla markette karşılaştık diyor ki 5’te uyandı enes dedim sen sadece 5’tekini duymuşsun her saat başı uyanıyor bazen hatırlamıyorum bile o kadar kötü oluyorum ki Gökçe kucağımda uyuyakalıyorum boyun ağrısıyla uyanıyorum bi bakıyorum Gökçe kucağımda bu dönem biraz fırtınalı geçiyor galiba. Sağlıkla büyüsün.
Küçük görümcem aşırı nasipli biri ya ikinci el satış uygulamalarına 1 yıl önce bir şeyler koymuştum satılmıyordu abla sen de koyar mısın dedim abartısız hepsi 1 saat içinde satıldı eşimle şok olduk ama biliyorduk da onun satacağını, bugün kargolarını verdim daha varsa ver satalım diyor elimden çıktıkça bir şeyler hafifliyorum.
Bir şey paylaştığımda bunu birilerini özendirmek veya gösteriş olsun diye hiç düşünmem benim panomda dursun isterim sevdiğim şeyler çünkü biri mutluğunu paylaşsa mutlu olurum ben. Bir yemeğin fotoğrafına yıllar sonra baktığımda tadı damağıma gelir, İstanbul’da eşim nöbetteyken yaptığım köfte ekmek ve hıtır hıtır olan ilk kurufasulyem onlar bile bi anıdır. İstanbul’da 1+0 eşyalı bir evde yeni evliyken 10 ay yaşadığımızı kimse bilmez. Fotoğrafların arkasındaki mücadeleleri kötü şeyleri de pek yazmam ben hiç söz yazılı bir şey paylaşmamışımdır mesela instagramda. Bunlar yazılmıyor diye yaşanmıyor sanılmasın. Mesela eşimle iyi görürsünüz biz aslında biraz önce tartışmışızdır, kalbim kırılmıştır ama ne gerek var yazmaya bide böyle şeylerde kötü kötüyü çeker diye düşünürüm hep kimseye de anlatmam. Benim de çok çok ayrı bi imtihanım var mesela ve bunu aşamıyorum ama değiştiremiyorum da ben de susuyorum olana şükür ve hamd, düzelmesi için sabır ve dua başka elimden gelen bir şey yok. Değiştiremeyeceğiniz şeyleri kabullenince büyüyorsunuz biraz da. Ama her şeyin ötesinde rabbimi çok seviyorum bana böyle bi kalp nasip ettiği için ona minnettarım yine de kimsenin kötülüğünü istemeyen ve kıskanç biri olmadığım için ona şükrediyorum. İçimdeki o ışığı hep çok seviyorum.
Annemlerin orada dikiş kursu açılmış ilkokuldan arkadaşım merkezden kalkıp geliyor ablam gidiyor hepsi bir sürü şey dikiyorlar o kadar hoşuma gitti ki böyle yeteneklerim hiç yok ama dikiş için arkadaşım hoca zaten yapıyor sen de onunla öğreniyorsun diyor ablamlar da annem de bilir dikişi bir ben öğrenemedim hevesim de yoktu şimdiye kadar ama saçma sapan kumaşlara dünya paralar vermektense basit şeyleri dikebilmeyi çok isterim. Anneme elbise götürsem kumaş götürsem diker aynısını ama annem dikiş dikmeyi hiç sevmiyor başka şey söyle 50 çeşit konserve yapsın sarmalar sarsın ama dikiş sevmiyor ben de söylemiyorum bile. Ama şu sıra ben de kumaş türlerine bakıyorum öğreniyorum ilgimi çekiyor. Uzun ömürlü mü terletir mi tüylenme yapar mı bunları öğreniyorum. Dilerim bir gün bir şeyler dikme fırsatım da olur.
Küçükken annem sebze yemeklerinin içine kıyma koyunca çok kızardım hiç sevmezdim şimdi Gökçe için daha besleyici olsun diye ben de koyuyorum ve işin garip yanı sevmeye de başladım.
Nimet olan şeyler imtihana dönebilir, dünya hayatı böyle.
Üstüme vazife olmayan konular var ve size yanlış gelmeyen şeylerde aleni yanlışlık… bir şeyler demeyi çok isterdim.
Gökçe’den önce evde bugün çok yoruldum dediğim tüm günlerden özür diliyorum. Ben yorulmuyormuşum ben şımarıkmışım şimdi karşı odaya gitsem ağlayan kucağımdan inmek istemeyen bebeğimle bir şeyler yapmaya çalışıyorum olduğu kadar tabi ama biraz da ben zorlaştırıyorum mesela Gökçe gündüz uykusuna yatınca ben hemen oyuncaklarını toplayıp kaldırıyorum 1 buçuk saat sonra yine oynayacak ama yok toplansın istiyorum. Ne kadar toplu düzenli olursa o kadar rahatlıyor kafam.
28 yıllık sağlıklı gözaltlarımı 7 buçuk aylık bir kıza feda ettim ne yapacağız şimdi ne kullanacağız, var mı öneriniz
Geçenlerde bi kazak beğenmiştim eşime gösterdim o da pek umursamadı neyse oturuyoruz az önce iki tane kazak beğendim ama ikisi de tükendi dedim bakayım dedi gösterdim gülüyor ne kadar üzüldün tükendiğini duyunca diyorum ama ikimizde kahkaha atıyoruz ben sanıyorum ki tükendi ona gülüyor telefonunu al bak diye uzattı beğendiğim kazağı önceden almış. Ay o kadar hoşuma gitti ki. Sevgilim benim ya.
Genelde destekle uyuyan bebekler uyku döngüsünde o destek yoksa uyanıyorlar yani sallama pış pış emzirme hangi destekle uyuyorsa 35-40. dakikada o desteği arıyor yoksa da uyanıyor. Gökçe de destekle uyuyor diş döneminde sallanmak istemedi ve emerek uyumaya tekrar başladı. Bu konuyu da bir ara uzun uzun yazayım. Bu döngüyü nasıl uzatabiliriz dersek dürtme yöntemiyle çözdüm. Gökçe’nin gündüz uykuları 35 dakika sürüyor ve alarmlı gibi 35. dakikada uyanıyor. Ben de o uyuduktan 30 dk sonra yanına gidiyorum onu dürtüyorum bazen kafasını çeviriyorum bazen koluna dokunuyorum. Ufak bi irkilme oluyor mesela bazen elini kıpırdatıyor işte bu da uzun uyuyacağının işareti. Bu sayede nerdeyse 2 saate yakın uyuyor. Bu şekilde döngüyü uzatmış oluyoruz. Keşke bunu 7. Ayında değil de 4 aylıkken yapmaya başlasaydım. Çok çok daha rahat ederdim.
Masal kitapları çocuklar için değil yetişkinler için bence ve o kadar duygusal ki biraz daha mutlu bitiremez miyiz
Kocaeli’ye evgeny grinko geliyormuş Gökçe’yi birine bırakıp gitmek isterdim eşimle ama maalesef Gökçe ben ve babası dışında kimsede durmuyor olsun onunla gideriz büyüsün.
Cevizi bi gece suda bekletince yaş ceviz oluyor ve ben yaş cevize bayılırım bunu keşfettiğimden beri o kadar çok ceviz yedim ki
Eşimin amcası kaza geçirdi bacağında ve kolunda kırıklar var ve onlar da köydeki evlerine gittiler. Gelenek gibi oldu her bir yeri kırılan köye gidiyor bizde. Bu arada eşimi ziyarete geldiğinde yürüteci gösterip bunları atma bakarsın lazım olur demişti amca. Bu yüzden ağızdan çıkan her cümleye, güzel düşünmeye, güzel konuşmaya özen göstermemiz gerekiyor diye düşünüyorum.