smak rdzy

[zeroerhaplus]

skała

nie, nie jestem ze skały; jestem z plasteliny. nie potrafię zachować spokoju, szybko się niecierpliwię. reaguję na każdy gest, każdy dotyk, każde słowo. na każde bardziej, gwałtowniej. patrz na mnie jak na plastelinę. ona jest plastyczna, z każdym dotykiem coraz cieplejsza, coraz miększa, coraz bardziej elastyczna – znaczy zgnieciona. powtarzanie nie służy.

[zeroerhaplus]

ale cudujesz

usłyszałam w sobotę i dzisiaj – dzisiaj od Niego, który w sobotę mnie pocieszał.

ja, cudak

[zeroerhaplus]

dziewczyna z tatuażem mimoza z mimozą Karolina z niebywałą odwagą i taką radością

czułek

[zeroerhaplus]

straszna chała w głowie

Rojek, Beksa

boję się siebie, nie wiem, do czego jestem zdolna. nie jestem siebie pewna. boję się.

[zeroerhaplus]

jak sobie radzić,

kiedy sobie z sobą nie radzisz?

[zeroerhaplus]

teraz

skończyłam studia, zaczęłam nową pracę. cholernie się boję. czuję podekscytowanie, mimo że nie jestem tą księżniczką.

[zeroerhaplus]

boli mnie

boli mnie głowa, umysł, serce, boli mnie całe wnętrze, buntują się płuca. mam poczucie winy Z KAŻDEGO POWODU. nie znajduję usprawiedliwień. HELP.

(i chciałabym być niewidzialna jedyny podmiot zdarzeń – ja)

[zeroerhaplus]

O życiu się nie marzy. Życie się przeżywa

Dalida

Żyjemy, a jak już marzymy – ja marzę – to źle się to kończy. Nie można sobie wymyślać życia, trzeba czekać, aż scenariusz sam się napiszę.

Mam dużo pracy. I dużo wątpliwości. Wątpliwości chyba znacznie więcej. I tak się boję.

[zeroerhaplus]

Nie gniewaj się, Panienko Niebieska, ale ja teraz chciałabym pobyć trochę sama. Nauczyć się czegoś, poznać nowych ludzi, zrozumieć. Siebie zrozumieć, złość i zdenerwowanie. Bo ja czuję się poddenerwowana na okrągło. Jak nie dom, to szkoła, to podwórko, to dzielnica. No normalnie jak patrzę na te tłumy, to mi słabo. Chodzę z głową w dół, bo niechybnie bym kogoś na drugi świat posłała z tej wściekłości w oczach. Daruj, Matko Boża, ale albo kogoś zajebię, albo się uspokoję jakoś. Na pewno.

Sylwia Chutnik, Kieszonkowy atlas kobiet

[zeroerhaplus]

—

Świadoma trwających we wszech wnętrzach sądów i przerażona mającym wybrzmieć werdyktem najwyższych, postanowiłam wydać na siebie wyrok. Beznadzieja, dramat, ruina, wykrzyknęłam i stuknęłam młotkiem dłoni w podstawkę głowy. Skazana na płacz wewnętrzny, dożywocie, zawyły oczy tłumu najwyższych, winna. Kara za zatruwanie życia innym nadejdzie później, dopowiedziałam sobie grobowym tonem. Zacisnęłam oczy, usta. Tak jest. Dożywocie z zapowiedzianym bonusem. Wieczne roztrzęsienie, przerażenie.

Piekło. Powiedzcie, najwyżsi, że urojone.

[zeroerhaplus]

tranquil

czuję jakiś spokój, jest dobrze, oby nie runęło

[zeroerhaplus]

torn

excited but scared, left lonely i can do it anyway WE can

[zeroerhaplus]

don’t like the world

who do they think they are to decide who’s normal and who’s not who do they think they are to decide what the normality is why don’t they want to understand that there’s more than one kind of people and different point of views why can’t they see different shapes of happiness?

[zeroerhaplus]

wstecz

fatalny krok w tył. jestem wrakiem. świat mnie nie lubi.

[zeroerhaplus]

pasmo odrzuceń

widzę życie jako pasmo odrzuceń – braku akceptacji dla wyborów innych niż powszechne, popchnięć i odepchnięć z egoistycznych pobudek, niechęci do zbliżania się, wywołanej przez własną beznadziejność i małość, przezroczystość. takie przykre nigdy na szczycie.

[zeroerhaplus]

composition of impossibilities

(i’m crazy about the shape)

[zeroerhaplus]

blank eyes

when you miss someone, every single day you don’t see him (you see him rarely) you just think about how to cross the border between you and kill the dragon. the real problem is when the dragon is the work. another person cannot quit when he’s a rational man – and he is. so you miss him and you’re permanently waiting for something to change. your eyes… shh.