THIS! I gotta let this shit go!
will byers stan first human second
No title available

JBB: An Artblog!
🪼

Discoholic 🪩

PR's Tumblrdome
I'd rather be in outer space 🛸
Stranger Things

Kiana Khansmith

祝日 / Permanent Vacation
DEAR READER
Alisa U Zemlji Chuda
cherry valley forever
taylor price
styofa doing anything
Mike Driver
Keni
Three Goblin Art
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
Not today Justin

seen from United States

seen from France
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Japan
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Costa Rica
seen from Italy
seen from Nicaragua
@zxcarlxd
THIS! I gotta let this shit go!
literally
btw the secret to not killing yourself is to find something small to look forward to. like maybe seeing a friend at the end of the week, or getting an overpriced coffee, or going to the cinema. you wait for that. & then it happens. & then you do it all over again
This a word I must really fuck with you
Paalam, 2021.
Allow me to offer a toast para sa mga taong nakaramdam na hindi sila naging sapat sa nagdaang taon, ngunit sa kabilang banda ay naging tapat sa kanilang nararamdaman - higit pa ito sa pagiging sapat, ang pagiging tapat.
=====
Salamat sa taon ng panibagong kamulatan.
Gigising ka isang umaga na wala kang ganang sagutin yung tanong sa Nescafe commercial, "Para kanino ka bumabangon?" Hindi mo kailangan sumagot, hindi mo kailangan magpaliwanag.
Pakiramdam mo tumitigil ang orasan, sobrang bagal ng araw, hindi pa ba didilim, kakabangon lang pero gusto mo na ulit humiga. Hihiga at pipikit ngunit hindi muna hihimbing; sapagkat ayaw rin namang dumating agad ang kinabukasan. Ayaw ko ng pakiramdam na ito, ngunit natatakot ako sa bukas.
Lumipas ang araw na pakiramdam mong wala kang ginawa ngunit kailangan mo ng pahinga. Tuluyan mong makakatulugan ang pagmumuni-muni. Isa na namang panandaliang pahinga, paghinga at paglimot sa katotohanan.
Sumunod na araw, kaparehong pakiramdam lang din naman. Wala kang ibang pamimilian kundi magpatuloy. Ito yung mga panahong maniniwala kang hindi mo naman talaga kailangan maging ganado sa buhay araw-araw, sapat na yung kumilos ka, ginawa mo pa rin ang dapat gawin; hindi man kagalingan, pero puwede na, sakto lang.
Pakiramdam mo hindi ikaw yung ikaw ngayon. Parang lumisan na yung dating ikaw. Yung dating laging may sigla. Baka napagod. Kailangan munang magpahinga. Ayos lang. Hindi mo kailangan laging maging magaling sa buhay.
Hihinga kang malalim, at maghihintay muling makatulog sa paglipas ng isa na namang araw. Tuluyang lalalim ang gabi. Lilipas ang ilan pang araw, ganun pa rin ang paligid - ngunit unti-unting gagaan ang pakiramdam.
Marahil unti-unti mong napagtantong okay lang hindi maging okay. Sapat nang alam mong hindi ka okay ngayon. At ito ang mahalagang bagay, na alam mo kung anong tunay mong nararamdaman. Kayang-kaya mo na ngayon sumagot kung i-Q&A ka ni Tito Boy.
Hindi ba't mas masarap sa pakiramdam kung lubos mong nauunawaan ang iyong nararamdaman. Isang hakbang upang lubos mong kilalanin ang sarili, ang ikaw, ang iyong kalaliman. Hindi ito biglaan. Dahan-dahan, unti-unti. Maliliit na hakbang tungo sa mas mayabong pang ikaw.
Sapat na ito sa ngayon, higit pa sa sapat, na sa iyong nararamdaman ay ikaw ay naging tapat.
Padayon, isa kang mabuting nilalang!
This is why we must get rid of those who just add stress and frustrations to us. Let us keep the ones that make us feel that it is so nice to live.
Salamat sa pagpunta😁 #HappyFiesta #SanIsidroLabrador #SRC (at San Isidro Sta Rita Pampanga)
#Fiesta2017 (at San Agustin, Santa Rita, Pampanga)
Soon 🙏❤
March 18, 2017
Nung sabado, nakapanood na ko ng 2 Cool 2 Be 4gotten. Sa Vista Mall Pampanga pa. Ito naman kasing Robinsons Starmills, 1 day lang pinalabas, noong showing date lang. Chineck ko pa naman nun, 160pesos lang. Nung nakanood ako sa Vista Mall, 230pesos :( Tapos kamo 1st time ko pa pumunta don, hassle pa pagpunta kasi isang sakay pa. Di rin ako sanay sa mga cinema na pipili ka ng seats kapag bibili ng ticket. Sanay ako sa walang seating arrangement.
As expected, konti lang yung mga nanonood. Pero parang karamihan ay dalawang lalake ang magkasama, meron ding babae saka lalake. Saka may matatanda. Meron pa kamo ng bata, ewan ko bat pinayagan sumama sa kasama nyang matanda. Maganda yung movie, 10/10. Panoorin niyo habang meron pa kayong chance.
After ko manood, dalawang sakay pa bago makarating ng SMPamp. Agad akong pumunta sa Cinema ticket booth para itanong kung anong movie ang pwede ko paggamitan nung complimentary ticket ko. Kaso Kong lang yung pwede. Di pa pwede sa Beauty and the Beast kasi wala pang 2nd week. Maeexpire na yung ticket na yun sa March 22, sayang lang.
Tumambay lang ako sa cyberzone, tapos nung nagutom, kain sa supermarket, walang kasawaang paotsin. Saka ko na rin pala kinuha yung pinagawa kong Birth Cert. Umuwi na rin ako ng 5PM. yun lang.
Nakakapagod pero ang saya 💖 Thank you @armandsotto @lansangmarianne (at Intramuros, Manila)
Reblog and see if you get a color.
PURPLE: We near never speak, but I do enjoy your presence on my dashboard.
FUCHSIA: I wish I could become your best friend through the internet.
GREY: You leave me with jumbled words.
RED: I'm in love with you.
PINK: I have a crush on you.
TURQUOISE: You're hot.
CHARTREUSE: I sincerely wish you would notice me.
TEAL: We have quite a lot in common.
BLUE: You are my Tumblr crush.
WHITE: PLEASE MARRY ME.
GREEN: I find you cute.
BLACK: I would date you.
Ang hirap tanggapin na mawawala yung isang tao sayo. Yun bang kapag magkasama kayo parang walang mangyayaring masama pero once na hindi na ulit kayo magkasama andun na ulit lahat ng banta. Tipong all through out na kasama mo siya masaya ka tapos siya pala eh naghahanap lang ng timing paano sayo sasabihin na ayaw na niya. Tipong sobrang bait mo para sa kanya para saktan niya. Kaya nag-iisip siya ng paraan paano ma lelessen yung pain na yun dahil ayaw niyang maramdaman mo yungbiglaang sakit dahil andun yung pag-asa mo sa kanya na siya na.
Parang napakahirap din tanggapin na ang dami mong na iimagine na magagandang plano sa inyong dalawa. Pero alam mo yung pakiramdam na puro plano ka lang? Puro ilusyon at pag pipicture out ng magagandang scene sa utak mo. Madalas ka mag daydream dahil iba kasi talaga ang feeling kapag mahal na mahal mo yung taong hindi mapasayo eh. Tipong puro what if ka sa likod ng isip mo eh.
Minsan, dahil hindi mo alam ang sagot. Napapakamot ka na lang ng ulo. Napapangiti ka na lang. Kasi hindi mo alam ang sagot eh. At ayaw mo din naman itanong dahil takot ka sa kasagutan at tuluyang mawala. Hangga’t walang kasiguraduhan ang isang bagay wala ka talagang pinang hahawakan eh. Dahil kung tutuusin lahat ng bagay na ginagawa nila eh kay ring gawin ng iba. So tayo yung maraming iniisip at hindi sila. Tipong kinakalaban natin ang sarili natin. Tayo mismo ang gumagawa ng sarili nating problema.
Yung taong hindi mo talaga matiis.
Kahit anong kasalanan niya kaya mo siyang patawarin.
Kahit na nagmumukhang tanga ka na. Patuloy mo pa rin siyang pinapansin.
Kahit na hirap na hirap ka na lagi mong sinasabing ok lang.
Kahit na malungkot ka sinasabi mo sa kanya masaya ka na.
Kahit ilang beses ka niyang lokohin, wala ganun pa rin. Iisipin mo na lang na parang walang nangyari.
At higit sa lahat, May mahal nang iba. Andiyan ka pa rin.
‘Yung kapag nagdadasal tayo sa isang taong gusto gusto natin. Ang madalas natin sabihin
“God, sana siya na.” “God, please wag mo na siya kuhanin sa 'kin. "God, wag mo siya hayaang mawala.” “God, iregalo mo na siya sa 'kin.
Imba ang Love.
Gusto nating lokohin ang sarili natin palagi na nakakalimutan na natin yung taong gusto nating kalimutan. Pero matatawa ka dahil alam mong isa itong malakaing kalokohan. Maaring sinasanay mo ang sarili mong wala siya, pero siya at siya pa rin ang iniisip mo. Wala kang magawa kundi ang lahat ng bagay na nararamdaman mo sa kanya eh tanggapin. Minsan sinasabi na nating ok na tayong wala sila. Pero bigla ka na lang magugulat. Isang iglap na matunganga ka.. Siya bigla ang naiisip mo..
Siguro nga mahirap utusan ang puso.. Unang una wala naman itong isip at utak naman talaga ang may kasalanan ng lahat ng ito. Alam mo yun.. Yung ok ka naman. Tapos parang trip mo maging malungkot eh iisipin mo lang siya. Nakakaloko.. Minsan you can’t help but to think na masaya na kaya talaga siya? Kaya na niya talaga kayang wala ka sa buhay niya? Yung mga ganyang tanong na palaging gugulo sa isip mo.
Pero pagtapos ng araw. Tatanggapin mo na lang eh. Na wala na talaga ang lahat. Maaring naiisip natin sila. Pero malaki ang chance na hindi nila tayo iniisip. Ang galing no? After ng lahat ng ginawa sayong kagaguhan. Sa huli.. Kabutihan pa rin ng lagay niya ang iniisip mo.
Imba ang Love.
Ang galing no? After ng lahat ng ginawa sayong kagaguhan. Sa huli.. Kabutihan pa rin ng lagay niya ang iniisip mo.