Λίγο πριν το τελευταίο ξημέρωμα του 2017
Συνειδητοποιείς ότι το 2017 τελειώνει. Καταλαβαίνεις ότι η μέρα που ξημερώνει σε λίγο είναι η τελευταία αυτής της χρονιάς. Ταυτόχρονα αναρωτιέσαι για ποιο λόγο δεν κοιμάσαι πάλι. Μα πως να κοιμηθείς; Θέλεις δε θέλεις, αυτές τις μέρες σε χτυπάνε όλα. Περνάνε από μπροστά σου σαν ταινία όλα όσα συνέβησαν την τελευταίες 365 μέρες.
Θυμάσαι το τέλος του 2016. Ανακούφιση που έφτασε μια τέτοια χρονιά στο τέλος της. Υπήρξαν και καλύτερες, δε νομίζεις; Ναι. Σίγουρα ναι. Και είχες μια ελπίδα ότι το 2017 κάτι θα άλλαζε… Σωστά, όλο και κάτι άλλαξε. Είτε προς το καλύτερο, είτε προς το χειρότερο. Αλλή μία χρονιά που τελειώνει και σε πιάνει το ίδιο συναίσθημα όπως τότε, στις 31 Δεκεμβρίου 2016. Πάλι ελπίζεις ότι το 2018 θα είναι καλύτερο. Πως κάτι μαγικό θα συμβεί στην ερχόμενη χρονιά.
Η ώρα περνάει… οι αναμνήσεις σε πλημμυρίζουν. Όμορφα, άσχημα, σημαντικά ή όχι, όλα μοιάζουν σαν ένα βιβλίο, του οποίου την τελευταία σελίδα γράφεις σήμερα, ρίχνοντας μια ματιά στις προηγούμενες 364. Μα πώς πέρασε έτσι ο καιρός; Το νιώθεις σαν χθες που γελούσες με την παρέα σου το βράδυ της περασμένης πρωτοχρονιάς. Σαν χθες που κοίταξες έναν άνθρωπο και κατάλαβες ότι ερωτεύτηκες. Σαν χθες που έκλαιγες με λυγμούς, τα βράδια που νόμιζες πως ήσουν μόνος κι αβοήθητος. Σαν χθες εκείνη η εκδρομή που πήγες και θα θυμάσαι για πάντα που έγινες λιώμα με τους συμμαθητές σου… Ωραιά περάσατε τότε, ε;
Στο βάθος ακούγονται οι δείκτες του ρολογιού να γυρίζουν. Μετρούν τις ώρες, τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα μέχρι να φύγει το 2017. Σαν να βιάζεται κι αυτό, να κάνει ένα νέο ξεκίνημα με τη νέα χρονιά. Αν το σκεφτείς έτσι, ακούγεται αρκετά ανυπόμονο, δε νομίζεις;
Λοιπόν… μπορεί να είναι η ώρα να μετανιώσεις που δεν χαμογέλασες πίσω σε κείνη την κοπέλα που σου γέλασε τότε στο δρόμο. Να μετανιώσεις που δεν είπες ποτέ σε εκείνο το αγόρι στο πάρτυ που πήγες ότι σου άρεσε. Να μετανιώσεις που όταν κάποιος κοπλιμένταρε την καινούρια σου μπλούζα, το μόνο που έκανες ήταν να κοιτάξεις χαμηλά ντροπαλά, χωρίς να πεις τίποτα. Που δεν πρόλαβες να πεις ένα αντίο σε εκείνο το άτομο που δεν ήξερες τότε ότι ήταν η τελευταία φορά που βλεπόσασταν. Όμως… είναι και η ώρα να αναλογιστείς και να εκτιμήσεις εκείνα τα ωραία… Ξέρεις για ποια μιλάω. Για εκείνες τις νύχτες στο κάμπινγκ που κοίταζες τα αστέρια και δεν μπορούσες να σταματήσεις να γελάς. Για εκείνο το φιλί, για το οποιο δεν άκουσε κανένας ποτέ. Για εκείνη τη σειρά που τελείωσες μέσα σε μια βδομάδα, κι ας μην έβγαινες έξω. Για όλα τα άτομα που ήρθαν στη ζωή σου αυτή τη χρονιά και την έκαναν λίιιιγο καλύτερη.
Είναι πια ώρα να τα αφήσεις πίσω αυτά… Να τα κρατήσεις για πάντα στο μυαλό σου, αλλά πρόσεξε να μην τα αφήσεις να κρατήσουν και σένα πίσω. Κοίταξε να προχωρήσεις. Αύριο θα είναι Δευτέρα. Ξεκινάει καινούρια μέρα, βδομάδα και χρονιά. Τι καλύτερο για να ξεκινήσεις και συ μια νέα αρχή; Ένα νέο βιβλίο με νέες αναμνήσεις. Αύριο ξημερώνει το 2018. Και μαζί του ξημερώνουν και νέα όνειρα, νέες ελπίδες και νέοι στόχοι.
Ας ελπίσουμε λοιπόν για τα καλύτερα. Ίσως έρθουν, ίσως και όχι. Ίσως πάλι να είναι ήδη κοντά σου και να μην το ξέρεις. Εύχομαι λοιπόν να τα ανακαλύψεις, μα μην ξεχνάς πως πάντα θα υπάρχει κάτι κρυμένο. Πως θα υπήρχε η μαγεία αλλιώς;
Το τελευταίο ξημέρωμα του 2017 όλο και πλησιάζει…
romaincrisis
titsay
baratheonpilled
discoholicmusic
origamiaround
kianamaiart
