You > Coffee

ikaw ang nagiisang tiyak sa isang libong duda

[abigurlj]

Ang sakit talaga pag ginagawa mo lahat para matulungan, mapasaya siya. Pero ang pagtrato sayo parang ungrateful siya sayo. :( Minsan dumarating ako sa point na gusto ko nang sukuan. Pero mas malakas pa rin ang hatak ng “mahalin mo kahit na dumarating yung mga panahon na nasasaktan ka.” Kasi ganun talaga umiibig ka. Kapag mahal mo, mahal mo. Walang “bakit, pero, kasi naman o dapat kasi.” Sabi nila “Love is patient.” Kaya ito ako, kahit minsan masakit, okay lang. Mahal ko eh. Mahal na mahal. :)

[abigurlj]

Sorry for the hiatus...

Sorry for the hiatus. Sobrang di ko na alam kasi gagawin ko sa buhay ko. Like kaka-birthday ko lang pero wala pa rin. Hinihiling ko pa rin yung same na hiling ko nung Feb -- mamatay na lang. Yung di na ako gigising.

[abigurlj]

PAKSHET!

Tngina naman Moira eh! :’( :’( :’( :((((((( (hindi kita minumura directly ha. Reacs lang. :(((( sorry) Yang kanta mong PAUBAYA first time ko palang pakinggan ngayon pero tngina tagos eh. I’m trying my best not to cry bc ano point. Hahaha! Kahit naman magdamag na naman akong umiyak wala rin eh. Hindi pa rin naman niya ako pipiliin eh. :(((( 

[abigurlj]

Ang sarap ng feeling nang alam mong nasa iisang lugar, iisang building, iisang parte ng building kayo -- ikaw at yung mahal mo. Feeling mo secured ka, feeling mo safe ka, feeling mo at peace ka. 

Ganun nararamdaman ko ngayon. Masaya. Safe. Peaceful. Pero malungkot. Masakit. Puno ng questions yung mind ko.  Madaming tao ang tingin sa akin is matapang, kaya ang lahat, strong-willed, pero sa totoo lang, deep within me, ang dami ko pa ring “insecurities.” Kinukwestyon ko pa rin kung bakit ako hindi naging enough para sa taong mahal na mahal ko, kung bakit hindi niya magawang piiliin ako, kung bakit hindi man lang sumasagi sa isip niya na piliin ako. Ang sakit sakit pa rin, SOBRA! As in PTANGINA na klase ng sakit pero x1,000,000. 

Tuwing kasama ko siya, masaya ako, sobra!!!! Yung saya na gusto mong huminto ang oras tapos magkaroon ng lockdown tas magkasama kami, tipong di kami pwede paghiwalayin. Yung ganun ba. Pero at the same time, nadudurog rin puso ko dahil kahit magkasama kami, alam kong hindi ako yung laman ng puso niya. :’( Sakit bes! Sobrang tnginang sakit! :(( Lamo ba hanggang ngayon wini-wish ko na sana hindi na lang ako nabuhay nung Feb 18, 2020, nung araw na ni-rush nila ako sa ER dahil nagkaroon ako ng “heart attack.” Sana kinuha na lang ako ni Lord (or ni satanas) -- basta kung sino man sa kanila. Dahil when I’m with him, it’s like heaven and hell at the same time -- beautifully painful. 

Gusto ko siyang lapitan. Gusto kong sabihin na mahal na mahal ko siya. Pero natatakot akong ma-reject. Natatakot akong ma-busted. Natatakot ako na pag nagsabi ako, baka ikasira pa ng friendship namin. Eh yun na nga lang natitira. :(( So. Ito ako. Quiet na lang. Nasa pwesto ko dito sa isang sulok. Magta-trabaho. Magpipigil ng damdamin. Ngingiti kapag tinawag. Magmamahal kahit nasasaktan. Isipin ko na lang na darating rin yung araw na pipiliin niya ako. Kapit lang. Kahit masakit, KAPIT LANG. 

[abigurlj]

Ikaw. o Ikaw?

Sana ako naman ang piliin mo. :’( 

[abigurlj]

Surviving. Not. Living. :(

[abigurlj]

To tiis or to tigil? :(

Kung nagmahal na kayo, alam niyo yung feeling na nararamdaman ko - lalapit o lalayo? lalaban o susuko? push lang or move on? Lahat yan nararamdaman ko ngayon. Ang hirap sobra. Ang hirap hirap at ang sakit sakit.

Naalala ko pa yung time na sinabi ko sa kanya na hindi ko kakayanin na mawala siya sa buhay ko. Hindi nga siya nawala, as in, friends pa kami, pero nawala siya. Get what I’m saying? Nakakabaliw na. Insomnia is hitting me hard like meds ko have that side effect na nga plus this pa. I’ve been insomniac matagal na then lumala siya nung nawala siya. I can’t stop thinking about him and about what we could be. Sometimes I find myself just sitting outside our house, staring at the sky, looking at the stars and thinking, “Nakikita niya rin yung sky na nakikita ko ngayon,” or “We are under the same sky.” Naiisip rin kaya niya ako. Naalala niya kaya ako? Sa tuwing pupunta siya sa isang lugar, naalala kaya niya ako? Kapag umo-order siya sa Jolllibee, naiisip kaya niya, “Favorite ni Abi yung peach mango pie.” O di kaya kapag nasa mall siya, naiisip kaya niya. “Magkasama kami ni Abi dito noon.” (MEN!!! PWEDE MO PA AKONG MAKASAMA DYAN! IF ONLY MAKITA MO KUNG GAANO KO IKAW KAMAHAL). Nalulungkot rin kaya siya? Sumasagi kaya sa isip niya na piliin ako, na piliin naman ako? Sumasagi kaya sa isip niya na ako na lang mahalin niya dahil aalagaan ko siya at mamahilin the way he deserves to be treated, cared for and loved. 

Gusto kong isigaw kung gaano kita kamahal. Gusto kitang ipagmalaki sa lahat ng tao, sa buong mundo. Pero magyoyosi na lang muna ako. Bumalik ako, oo, pero wala kang kinalaman o kasalanan. Gusto ko lang mapabilis pagkamatay ko dahil pre ganun kasakit. :’(

[abigurlj]

Ang hirap :'( bakit ganun? :(((

[recaption]

[abigurlj]

Yun lang naman pH0wsZz :(((

[abigurlj]

Sobrang miss na miss na miss na kitaaaaaa :'(((((( Buddy kooooooo :'(((((((

[abigurlj]

Siguro kailangan kong maging parte ng Jollibee. Dahil dun, bida ang SAYA!

[abigurlj]

Ito na lang pinanghahawakan ko ngayon :'(

[abigurlj]

Tngina this feeling :((((

[abigurlj]

Another day again. Haaaaay. Isang araw na naman na titiisin at pagdadaanan. :'(

[abigurlj]

Lord, please naman :(( Kung hindi talaga siya para sa akin bakit hindi ko siya magawang kamuhian. :'( Sobrang mahal na mahal ko siya. As in mahal na mahal. :(((

[uncasts]

[abigurlj]

Balik kaya ako? Baka sakaling maging okay ang lahat :'(

[abigurlj]

I love you more today than yesterday and I will love you more forever until the end of time.