Insanlardan nefret eden beynim çocukken ele geçirdi beni. Zamanla onlardan kaçmak için farklı farklı maskelerin arkasına saklandım. Gerçek beni çok çok az kişi gördü. Zaman geçti. Zaman, tek gerçeğimiz aslında. Doğum günümüz, yavaş yavaş ölmemizin başlangıcı. Zamana yeniliyoruz. Ölüyoruz, ne acı öleceğiz. Zamanla maskelerimin üzerine maskeler eklendi, öyle ki kendim de kendimi göremez oldum. Kimim ben, hangi yalan doğru, hangi doğru yalan? Kendi benliğim altında eziliyorum, kendi kendimi yok ediyorum. Aldığım kararlar yok ediyor beni. Kendimle olan savaşımı, yarattiklarim kazanıyor. Yok oluyorum, gömüldüğünü görür insan. Görüyorum. Tamamen karanlık olduğunda, konuşacak kişi tekrar ben olacağım. Kendimizi öldürüp, kendimizi doğuruyor muyuz sence? Sence ben kimim? Sence ölüme ne kadar yakınım veya ölümsüzlüğe..