Tak naprawdę parę miesięcy temu śmiałam twierdzić, iż jest mi nieznana, iż jest czymś dalekim. Nie potrafiłam uwierzyć w samo jej istnienie. Uważałam to uczucie za głupotę, paradoks oraz żart. W końcu tyle razy łamano mi serce, które koniec końców nie chciało już bić. Rzecz jasna do czasu. Byli to bliscy wnet również przyjaciele. Odrzucałam, gniotłam ją niczym kartkę, rzucając potem w nerwach do śmieci. Traktowałam miłość jak przyzwyczajenie, totalne uczucie na przymus. Z dnia na dzień zaczęłam mówić, że nie potrafię kochać, nie wierzę. Dopóki nie pojawiłeś się Ty. Każda Twoja wiadomość rozpoczynała mój dzień tym lepszym, czymś bardziej wyjątkowym, na swój sposób delikatnym. Wsłuchiwałam się w Twój śmiech, którego mogłabym słuchać zamiast piosenek. Twoja piosenka byłaby o wiele piękniejsza od tych, które słucham. Chciałam złapać Twą dłoń, pomimo odległości. Zaczęłam oszukiwać siebie, wmawiając, że nie kocham. Nie da się oszukać prawdy, czyż nie? Kocham, cholernie Cię kocham. Odliczałam czas do kolejnej naszej rozmowy, byleby usłyszeć Ciebie. Twój anielski głos oraz rzeczy o których tak uwielbiasz mówić. Wstąpiłeś na moją drogę jak to anioły robią. Byłeś, jesteś moim aniołem, który odsuwa mnie od wszystkiego co złe, utula do snu i sprawia uśmiech, gdy wszystko traci sens. Mogłabym zdecydowanie o wiele dłużej patrzeć w Twoje oczy niż gwiazdy, a uwierz kochanie - to dużo znaczy. Ty mnie również kochasz, ja Ciebie też, dopełniamy się razem tworząc jedność. Oddałam me serce Tobie. Zaopiekuję się Twoim, będę traktować to serduszko delikatnie. Tak delikatnie jak traktuję kwiatki. Pragnę spędzać z Tobą wszelką sekundę. Gdyby mnie spytano o miłość z pewnością opowiedziałabym o Tobie. A przecież tak nie wierzyłam w chociażby to, iż ktoś mnie pokocha. Również w to, iż ja kogoś pokocham. Jednakże zbyt często się mylimy, pomijając to co piękne. Wyszeptam Ci za niedługo moją miłość do Ciebie.
andulkaphoto
prguitarman
yousharknotpass
germansingergirl
titsay
gummygunk
janainaart
dailybridgerton
origamiaround
