Wiesz doskonale jak myśli mnie niszczą.
Arne.
YOU ARE THE REASON
Sade Olutola
macklin celebrini has autism
cherry valley forever
ojovivo
Jules of Nature
RMH
Lint Roller? I Barely Know Her
Sweet Seals For You, Always
todays bird

JVL

Janaina Medeiros
h
TVSTRANGERTHINGS
Game of Thrones Daily

titsay
art blog(derogatory)

izzy's playlists!

Origami Around
Fai_Ryy
seen from India

seen from Russia

seen from Nepal

seen from Poland
seen from Azerbaijan

seen from Türkiye
seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Saudi Arabia

seen from Singapore

seen from Malaysia
seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
@czuje-siebie
Wiesz doskonale jak myśli mnie niszczą.
Arne.
czasem chciałabym żebyś napisał, ale zadzwonił z nienacka jak lubiłeś to robić.
Czuję duży smutek
Wiem, że to wariactwo.
Ale każda cząstka mnie krzyczy dziś,
że chciałaby zobaczyć wiadomość o treści
"Co robisz? Muszę Cię zobaczyć."
I płakać tak, że wypłucze się dusza
Przyjdź i ucisz mój chaos.
Przychodzi taki moment w naszym życiu, kiedy nie chcemy czuć już nic.. nic, nigdy więcej. Nie chcemy już odczuwać żadnych emocji, po prostu najlepiej gdybyśmy byli całkowicie puści w środku, wyjałowieni.. wtedy na pewno dużo łatwiej byłoby nam przetrwać w tym świecie.
„Moja terapeutka powiedziała mi, że dziecko, które dorastało z poczuciem bycia niezauważanym, uczy się dawać z siebie wszystko innym z nadzieją, że kiedyś ktoś zrobi to samo dla niego. Staje się opiekunką, tą, która naprawia, tą, która daje bez końca. Ale głęboko w środku? Po prostu czeka, aż ktoś zrobi dla niej to, co ona całe życie robiła dla wszystkich”
- Klaudia Nowacka
“Trzeba poczuć chłód, by docenić ciepło.”
—
“are you okay?” No, I want a kiss.
people look so different once u don’t care about them anymore
Zakochałam się.
"Wszystko mi popsuła tym swoim powrotem. Miałem już wszystko zaplanowane — jak na dłoni widziałem ścieżkę, którą pójdę. Pogodziłem się z tym, co było, z tym, co minęło. Przysiągłem sobie ciszę — życie bez żądań, bez nadziei, bez bólu. Chciałem umierać wtedy, kiedy sam wybiorę, w spokoju, bez zgiełku uczuć, które tylko mieszają w głowie i rozrywają serce. Ale wróciła. I wszystko runęło. Znów będę musiał kochać, chociaż wiem, że to będzie jak wrzód, który nie da mi spokoju. Znów będę musiał mieć nadzieję, choć każda nadzieja to pułapka, która prowadzi prosto do rozczarowania. I cierpieć — cierpieć tak, jak tylko miłość potrafi zadać cios. Nie pytałem o to, nie chciałem tego. Przecież po to uciekłem w milczenie i brak pragnień, żeby uniknąć właśnie tego. A teraz znowu — zawieszony między miłością a bólem, między marzeniami a rozczarowaniami. I nie wiem, czy wytrzymam tę grę, w której role rozdaje ona, a ja tylko gram według jej zasad. Ale może właśnie w tym jest życie — w tej nieustannej walce, w tym chaosie uczuć, których nie sposób ujarzmić. Może nie ma spokoju, jeśli chce się naprawdę żyć. I może to właśnie jest ten ból, który trzeba przyjąć, jeśli chce się kochać?"
Nie mam już cierpliwości do ludzi, którzy wzbudzają we mnie tylko negatywne emocje.
Nie chcę niczego nikomu udowadniać, nikogo oskarżać ani tłumaczyć się ze swoich decyzji.
To nie wyniosłość – po prostu nauczyłam się doceniać tych nielicznych, którzy szczerze cenią moją obecność i uczucia.
Zrozumiałam, że słowa nie znaczą nic, jeśli nie idą za nimi czyny.
Zrozumiałam, że jeśli ktoś stracił mój szacunek, to choćbym nie wiem jak się starała – nigdy już nie spojrzę na niego tak samo.
Zrozumiałam, że pewnych rzeczy nie da się zapomnieć, ale można wybaczyć – dla własnego spokoju.
Zrozumiałam, że najlepszym wyjściem z niektórych sytuacji jest po prostu odpuścić i odejść – bez żalu, ale i bez powrotu.
Zrozumiałam, że jeśli przestaję się gniewać, denerwować czy przeżywać – to znaczy, że ta osoba przestała dla mnie istnieć.
Zrozumiałam, że ludzie, dla których kiedyś byłabym gotowa zrobić wszystko – wcale nie byli tego warci.
Zrozumiałam, że prawdy nie da się nikomu narzucić – każdy ma swoją własną.
Zrozumiałam też, że nie chcę mieć nic wspólnego z tymi, którzy kiedyś mnie skrzywdzili.
Niech im się wiedzie.
Ale z dala ode mnie.
this and you have me, fr 🌚
Okropnie potrzebuje przytulenia
you lose me when you make me feel like i’m not important to you.