ADO Den Haag

ADO Den Haag

[adobedankt-blog]

Huisje

Als de allergrootste ADO Den Haag fan kan mijn huisje natuurlijk niet achterblijven. Helemaal omdat het voor mij zo gemakkelijk is om aan spullen van ADO Den Haag te komen vanwege mijn werk was het voor mij een kwestie van moeten. Ik heb mijn hele huisje ingericht in de ADO Den Haag stijl en ik ben super trots. 

Het begon allemaal toen ik een gele bank had aangeschaft. Iedereen keek me raar aan in het begin, mijn vader stond er zelfs versteld van. Terwijl mijn vader toch de persoon is met wie ik alle voetbalwedstrijden heb gezien van kleins af aan, en ook hij is een groot ADO Den Haag fan. Later had ik mijn bank bekleed met speciale ADO Den Haag kussentjes. 

Ik had mazzel want deze kussentjes waren limited editions. Dat betekend dat ze nooit meer op voorraad komen, en ik heb ze gewoon thuis bij mij op de bank. Hoe cool is dat!? Later heb ik ook een paar voetbal foto’s en handtekeningen van bekende spelers in mooie lijstjes gedaan en opgehangen aan de muur. Het is een soort wall of fame geworden in mijn huis maar dan alleen maar voor ADO Den Haag. 

Ik ben super trots op mijn club en iedereen accepteert mij en mijn huisje maar zoals ik ben. Mijn vrienden en familie zijn inmiddels wel gewend geraakt aan mijn stijl in huis. Ze moeten er zelfs erg hard om lachen wanneer ik weer een nieuwe ADO Den Haag mok heb aangeschaft.

[polarbearsuburb]

The art of a save in four frames.

[adobedankt-blog]

Jeugddroom

Het moment waarop ik Roy Beukenkamp ontmoette voelde zo onwerkelijk voor mij. Waarom was hij daar? en waarom kwam ik hem uitgerekend tegen toen ik zo in een dip zat? Moest het gewoon zo zijn? Ook al heb ik tot de dag van vandaag nog steeds geen antwoord op al mijn vragen, één ding is zeker, het was motiverend. Vanaf de dag dat hij tegen mij heeft gezegd dat ik nooit moest opgeven heb ik dat ook niet gedaan. 

Vrijwel vlak na de ontmoeting ben ik op voetbal gegaan en heb ik me jaren lang uit de naad gewerkt om goed te worden. Ook kreeg ik voor mijn 9e verjaardag een weekpasje waarmee ik iedere week naar de voetbal wedstrijden van ADO Den Haag kon gaan. Iedere week zat ik weer met mijn vader of soms zelfs met mijn opa. Beiden waren we dan helemaal in het groen en geel gekleed, net als de kleuren van de club zelf. 

Ook heb ik zelfs een aantal trainingen van het team mogen zien. Dat vond ik vooral erg leuk omdat ik alle spelers dan ook kon ontmoeten. Voordat ik naar de eerste training ging had ik een boekje gemaakt met alle namen van de spelers, inclusief een foto erbij geplakt. Vervolgens vroeg ik ze een voor een of ik een handtekening van ze mocht. Als er dan soms een speler niet was, waar ik wel op gerekend had kon ik daar ook ontzettend van balen. Maar ach, volgende keer beter dacht ik dan.

[adobedankt-blog]

hahahahahahahaha

[adobedankt-blog]

Momenteel ben ik 25 jaar oud en ben ik nog steeds de allergrootste voetbal en ADO Den Haag fan. Ik heb me er helaas aan moeten toegeven dat ik nooit in het ADO Den Haag professionele voetbal team zou komen, maar dit betekend niet dat ik al mijn dromen heb opgegeven. Het is grappig dat de woorden van Roy Beukenkamp die ik op mijn 8ste hoorde, dat die nog steeds door mijn hoofd dwarrelen. 

En weet je wat? Hij heeft nog gelijk ook. Ik had talent en dat heb ik nog steeds. Waarom zou ik dit opgeven? Alleen maar omdat ik een vrouw ben? Ik ben gewoon door blijven voetballen voor de lol en heb hier nog steeds ontzettend veel plezier mee. Daarnaast heb ik ongeveer drie jaar geleden mijn stoute schoenen aangetrokken en heb ik gesolliciteerd bij de souvenirshop van ADO Den Haag. Ze vonden mij zo enthousiast, ik was gelijk aangenomen. 

En nog steeds, tot de dag van vandaag heb ik het hier onwijs naar mijn zin. Ik kan de hele dag door groen-gele spulletjes bekijken en ongestoord in voetbal kleding van ADO Den Haag rond lopen. Dit is echt een ultieme top baan voor mij. Ik zie mezelf hier wel mijn hele leven werken. Tenzij ik een voetbalvrouw word natuurlijk. Dan stop ik per direct met werken. Stiekem hoop ik ook dat ik hier in de officiële ADO Den Haag souvenirshop wel een van de spelers tegen kom. Het zou toch helemaal geweldig zijn als ze daarnaast ook nog eens op mij verliefd worden. Misschien word ik op een dag wel voetbalvrouw, wie weet…

[cr7planet]

[momalibrary]

El Lissitzky cover for Broom, vol, 5 no. 4 November 1923. 

[adobedankt-blog]

[adobedankt-blog]

Frank ADO Den Haag

Hoi, mijn naam is Franka en ik hou van voetbal. Ja dat heb je goed gelezen, Franka, een meisjes naam. Ik ben ook een echt meisje hoor maar ik hou gewoon veel van het spel. Ook heb ik een favoriete voetbalclub, namelijk ADO Den Haag! Ik ben geboren en getogen in deze prachtige stad. Ik hou me mijn hele leven al bezig met ADO Den Haag. 

Vroeger toen ik nog jong was wilde ik zelf ook altijd later in het professionele elftal terecht komen. Mijn droom ging dan ook in duigen op toen ik van mijn vader hoorde dat het elftal alleen maar mannen als spelers kon hebben. Ik heb dagen lang gehuild en zelfs mijn moeder kon me niet meer troosten. Tot dat ik per toeval Roy Beukenkamp tegen het lijf liep toen ik 8 jaar  was. Roy heeft vroeger jaren lang bij ADO Den Haag gespeeld en het was voor iedereen een grote schrik toen hij ons elftal verliet. 

Ik kwam hem toevallig tegen toen ik bij mij achter de hond ging uitlaten. Ik was verdrietig en liep een beetje met de bal van mijn hond te stoeien. Toen hij dat zag kwam hij naar mij toe en vroeg hij of ik op voetbal zat. Hoewel ik altijd de droom had gehad om in het ADO Den Haag elftal te zitten, was ik zelf nog niet eens begonnen met voetballen bij een amateurclub. Ik antwoordde daarom ook maar snel met een leugen, “Ja ik zit op voetbal”. Zijn antwoord daarop was: “Goed zo meissie, je hebt talent, geef dat nooit op!”.