Floating in my Innerspace

by Aggelos Spyrou

[aggelosspyrou]

The distance between us…

… is not measured in miles, but in moments we stopped sharing.

Keep Leaving…

[aggelosspyrou]

Δεν αδειάζει μια θέση όταν φεύγει κάποιος…

Αδειάζει το “μαζί”.

Εκείνο το αόρατο που δεν φαίνεται, αλλά γεμίζει τις στιγμές,

που κάνει τον χρόνο να έχει νόημα.

Και καμιά φορά δεν φεύγουν οι άνθρωποι απότομα—

απλώς το “μαζί” μικραίνει σιγά σιγά,

μέχρι που μια μέρα καταλαβαίνεις πως έχει χαθεί.

[aggelosspyrou]

Τι νόημα έχει η Άνοιξη…

… αν δεν μπορείς να τη μοιράζεσαι…

[aggelosspyrou]

Πρέπει ν’ αγαπιόμαστε…

…και πρέπει να το λέμε,

και πρέπει να το γράφουμε,

και πρέπει να φιλιόμαστε στο στόμα,

στα μάτια

και αλλού…

-Victor Hugo-

[aggelosspyrou]

[aggelosspyrou]

Γρίφοι (3)

«Τώρα λοιπόν είναι η ώρα να αποσυναρμολογήσω τα μέρη του παζλ ή να συναρμολογήσω ένα άλλο, γιατί διαπιστώνω ότι, έχοντας φτάσει στο τέλος της ιστορίας μου, η ζωή μου μόλις ξεκινά.»

Conrad Veidt

[aggelosspyrou]

Γρίφοι (2)

Όλα ξεκίνησαν από συναισθήματα και μια μεγάλη παρεξήγηση.

Διάβαζα κάθε κείμενο* λέξη λέξη, ανέλυα, σκεφτόμουν, ξαναδιάβαζα, θαρρείς από προσμονή ή απελπισία έβαζα τον εαυτό μου στη θέση των αντωνυμιών*, νύχτωνε κι ακόμα διάβαζα, προσπαθώντας να βρω τις απαντήσεις στα κόμματα*, στις τελείες*, στα τελευταία αποσιωπητικά*…

Σαν εθισμένος δίχως γιατρειά περίμενα τις επόμενες λέξεις*, ένα ερωτηματικό* σαν δρεπάνι, ένα θαυμαστικό* σαν καρφί στην καρδιά, δύο τόνους* σαν βροχή κι ένα μικρό, ασήμαντο «ίσως»* κλεισμένο σε εισαγωγικά, να ξαποστάσω.

Και νόμιζα πως καταλάβαινα σωστά, ήμουν σίγουρος πως εκείνο το όνειρο με το αποτύπωμα του χεριού μου στον καθρέφτη ήταν αληθινό, κι ας μιλούσες διαφορετικά, κι ας έλεγες τα εντελώς αντίθετα όποτε σε συναντούσα, εγώ εκεί, πρεζάκι μιας νύχτας για το ανεκπλήρωτο, πνιγμένος με το βρόγχο των ματιών* και της σφιχτής αγκαλιάς*.

Και τώρα που ο χρόνος μετράει αντίστροφα, φοβάμαι περισσότερο πώς όλα θα τελειώσουν όπως ξεκίνησαν, μ’ επεξεργασμένα συναισθήματα και μια παρεξήγηση, ή μάλλον σαν απόγνωση, όταν πείσω τον εαυτό μου πως δεν ήμουν ο ήρωας στις ιστορίες*, στις λέξεις*, στα κόμματα*, στις τελείες*, παρά μονάχα ένας ιδανικός κομπάρσος στα ερωτηματικά του σύμπαντος*.

Ίσως μόνον έτσι, όταν πιστέψω ξεκάθαρα στην αλήθεια*, να λυτρωθώ.

*σου

[aggelosspyrou]

Γρίφοι (1)

Μια στάλα ειλικρίνειας σε τεράστια κείμενα, που παραμένουν αδιάβαστα.

Κρυμμένες σκέψεις σε λέξεις «καθώς πρέπει», που ούτε ο ίδιος δεν θυμάσαι να ερμηνεύσεις πια.

Πού χάθηκαν τα «νιώθω», τα «σ’ αγαπώ», τόσα «σε θέλω», «μου λείπεις», πού κρύφτηκαν γεμάτα ντροπή τα «φίλησέ με», τόσα «άγγιξέ με», «γάμησέ με», πού αποκοιμήθηκαν οι μνήμες, τα πάθη, οι αμαρτίες, γέρασαν μαζί με το κορμί κι ο φόβος νίκησε τα μεθυσμένα όνειρα που τρεμόσβηναν στις 2 τα χαράματα…

Κι ύστερα…. Ύστερα… Ύστερα τι;

Μια στάλα ειλικρίνειας σε τεράστια κείμενα, που παραμένουν αδιάβαστα, κάνοντας το μακρινό μακρινότερο, στο βωμό μιας αξιοπρέπειας που κανείς δεν θα σου αναγνωρίσει.

Ο χρόνος νίκησε.

Τώρα την αγκαλιά την λένε «παρηγοριά», την κρυμμένη αλήθεια την λένε «ισορροπία» και την καρδιά… Την καρδιά…

Την καρδιά θα την πουν «ζωή που δεν έζησες».

[aggelosspyrou]

Crush

noun

1. a crowd of people pressed closely together - i.e."a number of youngsters fainted in the crush"

2. (informal) a brief but intense infatuation for someone, especially someone unattainable - i.e. "he did have a crush on Dr Russell"

[aggelosspyrou]

Τώρα που το σκέφτομαι…

…δεν έχω πάει ποτέ διακοπές με τους καλύτερούς μου φίλους.

Ίσως να ήταν επικίνδυνο…

[aggelosspyrou]

Όλα είναι σεξ…

…κατά βάθος.

[aggelosspyrou]

Σ’ αυτόν τον λαβύρινθο…

… αγάπη και πόνος συγχέονται με μια μοναδική ένταση.

Κάθε στιγμή είναι μια αναμέτρηση με τον εαυτό σου, με τις ανασφάλειες που χορεύουν στο ρυθμό της καρδιάς.

Και ενώ οι αμφιβολίες σε πνίγουν, η μάταιη ελπίδα σου δίνει φτερά για να ονειρεύεσαι το ακατόρθωτο.

[aggelosspyrou]

-Μ’ αγαπάς;

-Σ’ αγαπώ πολύ!

…

-Δεν φτάνει…

[aggelosspyrou]

«Όλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα …

…να σωθούν απ’ τον εαυτό τους,

δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε

σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι,

βγάλανε μια κραυγή

σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα,

κάπου μακριά.

Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκαλα

ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού…»

-Τάσος Λειβαδίτης-

[aggelosspyrou]

Τελικά ζηλεύω…

…κάθε που διηγείσαι για έναν έρωτα ακόμα,

κάθε χαμένη νύχτα…

[aggelosspyrou]

“…πρέπει να έχει σκοτάδι ο έρωτας

για να μη φαίνεται ότι ο Άλλος λείπει…”

-Γιώργος Χειμωνάς-

[aggelosspyrou]

Not for me…

…Not for you.