Unbetitelt

İnsan dostunun dini üzeredir. Öyleyse her biriniz, kiminle dostluk kuracağına dikkat etsin.” (Ebu Davud, Edeb, 19, Tirmizi, Zühd, 45)

[aksa]

Bizim için vatan; sadece sınırları çizilmiş bir toprak parçası değil, namustur, bayraktır, mukaddesattır. Ezan sesleriyle yankılanan bu semaların altında, her bir karış toprak için can vermeyi cana minnet sayarız. Beşikte ninnilerle büyüyen çocukların kalbine vatan sevgisi nakış nakış işlenir. Büyüdüğünde ise o çocuk, vatanın bir çakıl taşı için dünyaya meydan okuyan bir yiğide dönüşür.Gözümüzü bu topraklarda açtık, son nefesimizi de bu topraklarda vermek en büyük duamızdır. Arkamızdan okunacak o sela, bir bitişin değil, vatan görevini hakkıyla tamamlayıp asıl sahibine, şehitler mertebesine ulaşmanın müjdesidir. Bizler, ezanla dirilen, vatanla yaşayan ve sela ile ebediyete uğurlanan bir neslin evlatlarıyız. Kıyamete kadar da bu topraklarda bayrak inmeyecek, ezan dinmeyecektir.

.

.

.

[aksa]

Dilimiz cenneti istiyor, ama ayaklarımız bizi nereye götürüyor?

Secdeyi erteliyor, tövbeyi yarına bırakıyor, kalpleri kırıyor, gözlerimizi harama, kulaklarımızı faydasıza emanet ediyoruz. Sonra da “Allah affeder.” diyerek kendimizi avutuyoruz.

Elbette Allah’ın rahmeti sonsuzdur. Fakat rahmete sığınmak başka, günaha güvenmek başkadır.

Belki de bizi cennetten uzaklaştıran büyük günahlarımız değil; küçümsediğimiz küçük günahlarımızdır. Çünkü her “bir kereden bir şey olmaz” sözü, kalpte yeni bir perde örer.

Unutma…

Cennet, sadece hayali kurulan bir yer değildir; uğruna nefsinle mücadele edilen bir yurttur.

Ve cehennem…

Kimsenin gitmek istemediği ama birçok insanın farkında olmadan yolunu döşediği bir sondur.

Rabbim, bize cenneti dille isteyenlerden değil; ameliyle cennete yürüyen kullarından olmayı nasip eylesin.

Âmin.

.

.

.

[aksa]

Kıyam-et

İnsan yaşaya dursun, hayat dediği zanla;

Ölümün gerçek yüzü görülecek zamanla.

Bir gün gömülür beden, kabirde karanlıklar;

İşte o an anlarsın, ruhunda bir çığlık var.

Göz yumunca görülür, Sırat’ta gizli sefer;

Bir kefen, bir sermaye, bir amel, bir de defter.

Çıkarsın mahşer yeri, ürkütücü bir ahenk;

Taş üstünde taş durmaz, kürsüde gizli mihenk.

İşte amel ve defter, mahşerin kürsüsünde;

Son hükmü Allah verir, mizan’ın ölçüsünde.

Daralacak nefesin, titreyecek ellerin;

Önünde açılacak, sayfa sayfa defterin.

Solacak tütsü tütsü, sarı ve donuk benzin;

Herkeste acı dehşet: “Cehennem hangimizin?”

Bir ses yankı bulacak, delip geçecek yeri;

“Bugün hesap günüdür!” titretecek mahşeri.

Kimi nur’a yürürken, kimi yanar hicapta;

Bir ömrün yolculuğu, son bulacak hesapta.

Oysa fani dünyada, korkuturdu kıyamet;

Kimse söylemedi mi? Haydi durma,

kıyam et..

.

.

.

[aksa]

Bu dünyadan bir asrın müceddidi göçtü..

Bir zat düşünün; bakışlarında asırların yorgunluğunu değil, asırları aydınlatan bir Kur’an nurunu taşıyan... Eğilmeyen başıyla son Osmanlı vakarını günümüze taşıyan, tevazusuyla toprağı utandıran, heybetiyle batılı titreten bir derya.O, sadece bir hoca değil; kuruyan ruhlarımıza zemzem taşıyan bir sakidir. Dünya menfaatlerinin kalpleri paslandırdığı, yolların karıştığı bir çağda; “Allah” demenin tadını, sünnet-i seniyyeye sarılmanın huzurunu bizlere ilmik ilmik işleyendir. Mahmud Efendi demek; bir ömrü seccade yapmış, her nefesini ümmetin selameti için harcamış bir sabır kalesi demektir.Onun dizinin dibinde zaman durur, İstanbul’un kalabalığı silinir ve yerini saadet asrının kokusuna bırakırdı. O, Müceddid idi; pörsüyen kalplerimizi yeniden inşa etti. O, Son Osmanlı idi; ecdadın edebini ve izzetini bugüne bağlayan kopmaz köprümüz oldu.Bugün o mübarek çehre aramızda olmasa da, emaneti olan bu mukaddes dava yetiştirdiği binlerce “canlı Kur’an” ile yaşamaya devam ediyor. Ey gönüllerin sultanı! Sen bize sadece yolu göstermedin, bizzat yolun kendisi oldun. Karanlık gecelerimizde pusulamız, fırtınalı denizlerimizde limanımız oldun.Ruhun şad, makamın Mahmud, komşun Alemlerin Efendisi olsun. Emanetin olan bu davanın ve o asil ruhun bekçileri olmaya söz veriyoruz.

.

.

.

[aksa]

Mesele aynaya bakmayı reddeden yetişkinlik…

Bir nesli ayakta tutan sadece okul, bilgi ya da dünyalık başarı değildir. Asıl inşa; kalpte başlar, ailede şekillenir, inançla kök salar, ahlâkla olgunlaşır. Kitap ve sünnet hayatın merkezinden çekildiğinde geriye sadece bir düşünce boşluğu kalmaz; aynı zamanda edep zayıflar, merhamet azalır, vicdan yorulur ve insan kendi özüne yabancılaşmaya başlar. Bugün sıkça gördüğümüz kimlik karmaşası, manevî yorgunluk ve ahlâkî savruluş da biraz bunun sonucudur. Çünkü değerlerinden koparılan bir nesil büyüyebilir; ama içten içe eksilir. Gerçek medeniyet ise kökünü inkâr edenle değil, kökünden güç alıp çağını da hikmetle kuşanan nesillerle kurulur..

Bir nesli yıkmak için önce kalbinden değerlerini sökmek gerekir. Çünkü medeniyet dediğimiz şey; sadece bina, okul, bilgi ya da unvan değildir. Medeniyet; insanın ruhuna işlenen edep, hayâ, merhamet, inanç ve istikamettir. Eğer bir çocuğun önünden hakikat çekilir, yerine köksüz bir anlayış konulursa; elbette geriye kimlik bunalımı, ahlâk boşluğu ve ruhsal bir enkaz kalır. Sonra da bu çöküşe ilerleme süsü verilir. Oysa adı değişse de hakikat değişmez: Değerlerinden koparılan bir nesil, yükselmiş değil; içeriden çürütülmüş olur..

.

.

.

[aksa]

ONLARIN BOYNUNDA URGAN BİZİMKİNDE İSE VEBAL

İSRAİL ESİR FİLİSTİNLİLERİ İDAM KARARINI ONAYLADI

VE BUNUDA İÇKİ İCEREK KUTLADI

ZEHİR ZIKKIM OLSUN İÇTİĞİNİZ.

BU VEBAL BİZE YETER

HESABIMIZ COK ÇETİN OLACAK

BİZLER BİLE ÜLKEMİZDE İDAM KARARI ÇIKARTAMİYORKEN ELİN KÂFİRİ BENİM KARDEŞİMİ KATLEDECEK VE BUNU İÇTİGİ PİSLİKLE KUTLAYACAK .

BU VEBALLE NASIL YAŞANIR

RABBİMİZ BİZLER KARDES OLMAYİ BECEREMEDİK

BİZLER NEBİNİN O GÜZEL SÖZÜNÜ BECEREMEDİK

MÜSLÜMANIN DERDİYLE DERTLENMEYEN BİZDEN DEĞİLDİR DİYEN,

“Müʼminler birbirini sevmekte, birbirine acımakta, birbirini korumakta bir vücut gibidir. Vücudun bir uzvu hasta olduğu zaman, diğer uzuvları da bu sebeple uykusuzluğa ve ateşli hastalığa dûçâr olur.” buyuruyor Allah Rasûlü

BİZLER KARDEŞLİGİ BECEREMEDİK

BİZLER RASULÛ ANLAMADİK

NERDE HASTALİK ?

KARDEŞLERİMİZ KATLEDİLİRKEN BİZLER NE YAPİYORUZ.

ALLAH BİZE BUYURUYOR BİZ TEKRAR O’NA YÜKLÜYORUZ

KÜFÜR TEK MİLLETTİR ONLAR TEK MİLLET OLURKEN BİR TEK VUCUD, ÜMMET OLAMADİK

AYRİLDİK SAVRULDUKÇA SAVRULDUK

HÜZÜNLÜ PEYGAMBERİN DERTSİZ ÜMMETİ OLDUK 💔

GERÇEKTEN HESABIMIZ ÇOK ÇETİN OLACAK

TOPLA BİZİ RABBİM

YENİDEN KARDES KIL BİZİ

BİRBİRİMİZİ YEMEKTEN DÜŞMANA KAFİRE YUMRUĞUMUZU BİLE KALDİRAMAZ OLDUK

KAFİR BOS DURMUYOR ÇALIŞIYOR

RABBİM TEZ ZAMANDA BİZLERİ YOLUNDA CEM ETSİN

YOKSA VAY HALİMİZE ..

.

.

.

#filistinidamsehpasında

[aksa]

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ;

Kibir yere çakılsın,

Her secdede alnına, takvâ tâcı takılsın.

Arş-ı Âlâ’ya çıksın, Hakk’a yalvaran sesin,

Yüce Rabbül Âlemin, “Hoş geldin kulum” desin.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; Kur’ân kalbine insin,

Bir nasuh tevbe ile, tüm günahlar silinsin.

Şeytanî vesveseler, kapıları çalmasın,

Allah’a verdiğin söz, seccâdede kalmasın.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; Kalbin îmânla dolsun,

“ ان الله معنا ...”

(İnnallaahe meanaa)

dilinde tesbihin

olsun.

Kurtulsun o bedenin, dünyevî hevâlardan,

Allah mahrum etmesin, mânevî devâlardan.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; Ruhun şirkten arınsın,

“ سبحان لله “

(Sübhanallah)

sevdası,

yüreğinde barınsın.

Tertemiz iffetine, küfrân eli değmesin,

Allah secdeden gayrı, dik başını eğmesin.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; Gaflete gem vurulsun,

Tefekkür sarnıcına, akan sular durulsun.

Âyetlerle süzülsün, şüphelerin tortusu,

Gerçek Aşk’ı buldursun, sana Allah korkusu.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; duâların çağlasın,

Müslüman gönülleri, birbirine bağlasın.

Sen duâ et ki Allah, tefrikayı yok etsin,

Dünya müslümanları, selâmeti hak etsin.

ÖYLE BİR SECDE ET Kİ; ecelin geldiği gün,

Başlasın kabristanda, sana özel bir düğün.

Allah Celle verdiği, nîmetleri katlasın,

O muhteşem düğünü, melekler de kutlasın KADİR GECEMİZ Mübarek olsun haneleriniz huzur gönülleriniz nur ile dolsun Rabbimin güzel kulları ❤️🤲🏼

.

.

[aksa]

Rasûlullah Efendimiz Hira Mağarası’nda inzivâya çekildiği zamanlarda Hz.Hatice annemiz Rasûlullah Efendimiz’e bizzat azık götürmüştür. Eşsiz sadâkatiyle; İslâm’ın en garip ve zayıf zamanındaki boykot yıllarında, bütün servetini, Allah ve Rasûl’ü için cömertçe harcayarak muhteşem bir fedakârlık ve îman cesareti sergilemiştir. Öyle ki, Hatice annemizin fedakârlığına Cebrâil (as) bile hayran olmuştur. Nitekim vahiy meleği bir gün Rasûl-i Ekrem Efendimiz ile sohbet ederken, Hazret-i Hatice’nin elinde bir kap yemekle gelmekte olduğunu haber vermiş, sonra da şunları söylemiştir: “–Hatice yanına geldiği zaman, ona Rabbinden ve benden selâm söyle! Onu, Cennet’te inciden yapılmış bir sarayla müjdele! Orada ne gürültü vardır ne de yorgunluk.” (Buhârî, Menâkıbü’l-Ensâr, 20) Allah Teâlâ Hazretleri’nin Cebrâil (as) ile gönderilen hususî selâmına mazhar olmak,bir kul için şereflerin en yücesidir.Hatice Vâlidemiz’in Allâh’ın hususî selâmına mazhar olmakla ulaştığı şeref, yaratılıştan beri acaba kaç kula nasîp olmuştur? Hz.Hatice(ra) ise bu ilâhî selâma şöyle mukâbele etmiştir: “Allahümme entesselam ve-minkesselam tebarekte ya zelcelal-i vel-ikram” O (şanı yüce Allah Teâlâ) Selâm’ın kendisidir, selâm O’ndandır. Cebrâil’e de selâm olsun. Ey Allâh’ın Rasûlü! Allâh’ın selâmı, rahmeti ve bereketi Sen’in de üzerine olsun!”

.

.

.

[aksa]

Ey yarasına yar arayanlar!

_Allah’tan başka yâr mı var_🤲🏻

*🕋 ﷲ ﷽*

.

.

.

.

[aksa]

Deki: Ey kafirler, yenileceksiniz

ve toplanıp cehenneme sürüleceksiniz

(Ali İmran Sûresi /12)

Filistin Davasına en büyük ihanet :

Alışmaktır !

Unutmaktır !

Normalleşmesidir !

.

.

.

.

.

[aksa]

Biz imanla yoğrulmuş bir milletiz..

Evet zor bir imtihandan geçtik

bazı yaraları sarmak bazı acıları dindirmek biraz zaman aldı alacak belki ama imanımızla Rabbimize olan güvenimizle O’nun bize gösterdiği şefkatle saatler sonra gelen mucizeleri gördük hatırladıkca saracağız yaralarımızı. Biz Canı verenin de alanında Allah olduğuna samimiyetimizle iman ettiğimiz zaman sarılacak yaralar kabuk bağlayacak belki bazı zaman o yaralar belki tekrar kanayacak ama Bir’den gelip yine Bir’e döneceğimizi hatırlayıp o kanayan yaraya merhem olan Rabbimizi hatırımıza getireceğiz. Tek yürek olacağız gerekirse tek tek yılmadan yıkılmadan bu enkazı üzerimizden kaldıracağız sanki moloz yığınlarından mucizeyle kurtulan kardeşlerimiz gibi beraber yüklenecegiz derdimizi birlikte atlatacağız herşeyi acısıyla tatlısıyla.. İnsan yeterki merhametinin enkazında yıkılıp kalmasın yeterki vicdanı enkazın altında kalmasın.. Derdi vereni de Derman verenide unutmasın bir olsun dir olsun Herşey Allahın izniyle iz bıraksa da kabuk bağlayıp tekrar kanasada Birbirimize kenetlenerek Rabbimize inanarak Aşılır. Seviyorki ağır imtihan ediyor diyebilmeliyiz O’dan gelene razı olmalıyız şerdeki hayırları görmeliyiz sadece şerre odaklanirsak nasil atlatabilirizki? Bu yıkıntı enkazindan nasil imanla çıkabiliriz? Bizim en güzel nimetimiz Müslüman olmamızdır Elhamdülillah ve müslüman başına gelen musibetinde Rabbimden geldiğine iman eden bir millettir.. Unutmayin Efendimiz(Sallallahu aleyhi vesselem)’den ağır imtihan edilen yoktur O hep sevdiklerini kaybetmekle imtihan edildi ağlamadı mı ağladı ama Rabbimizden hiçbir zaman ümidini kesmedi bizde O’nun(Sallallahu aleyhi vessellem)’in ümmet-i olarak gerekirse ağlayacağız ama Ne Ağzımızdan ve gönlümüzden Rabbimize isyan kelimesi çıkacak ne de O’ndan umidimizi keseceğiz.. Hiçbirşey Allah’ın yerini dolduramaz Ama Rabbim herşeyin yerini doldurur biiznillahuTeala 🤲🏼💔

.

.

.

[aksa]

Yine kalbi hüzünle kaplanmış bir gecedeyim.

Bir gece vaktiydi böyle yine RESULULLAH efendimizin karşısında duruyordum. Duygularım karışık gözyaşlarım sel bir mahcubiyetlige bürünmüş bir beden gibiydim

İnsan gerçekten sevdiğini zaman zaman, dayanılmaz bir özlemle özler. Bazen düşünürüm de kalbim hüzünlenir , nasıl dayandı sahabe efendilerimiz onsuzluğa, onun var olduğu bir dünyada varken, onun olmadığı bir dünyada nasıl nefes alabildiler. Aslında sahabe efendilerimizle bir ortak noktamız var. “Gözyaşlarımız”... Kimsenin görmediği yerlerde ne çok gözyaşları vardır. Bizimde yok mu öyle derinden akan, canımızı yakan göz yaşlarımız...

Medine bir hüzün şehri aslında, kalbi yanmışların yeri, gözyaşlarıyla toprağı ıslanmıs sahabelerin yeri ... Bugün gülerek bahçesinde oturup videolar çektiğimiz her yerin bir anısı, bir aglayani vardı bir zamanlar. Çok şey düşündüm o gece RESULULLAH’in sallallahu aleyhi vesellemin yanında... 💚

.

.

.

.

.

.

.

[aksa]

Namaza başlamakta zorlanmak bazen kötüye işaret değildir…

Tam aksine, kalbinin hâlâ hassas olduğunun göstergesidir.

İçin bir şey diyor ki:

Ben Rabbime dönmek istiyorum… ama nasıl?

➡️1. Adım adım ilerle, kendini yormadan

Kimse bir gecede alışmadı bu yola.

Namaz, insanın kalbinde yavaş yavaş yer tutar.

Önce tek bir vakti seç…

Mesela yatsı.

“Bugün sadece bunu kılayım” de.

Her gün o tek vakit seni biraz daha büyütür.

➡️ 2. Namazı ‘zorunluluk’ gibi değil, ‘sığınak’ gibi düşün

Allah seni çağırırken,

“Gel konuşalım, gel dinleyeyim, gel rahatla…”

diye çağırıyor.

Namaz ceza değil,

yorgun ruhuna verilen bir merhemdir.

➡️ 3. İçini dökmeden başlamayı dene

Namaza durmadan önce şöyle bir düşün..

“Allah’ım, isteyip de yapamayan hâlimi Sen biliyorsun.

Beni tut, beni kaldır, beni kendine alıştır…”

Bu dua, kalbi yumuşatır.

Zorlukları hafifletir.

➡️ 4. Sıfırdan başlayanlara rahmet çok boldur

Allah ilk adımını çok sever.

Titrek, kararsız, korkak… fark etmez.

Bir adım at,

O koşarak gelene rahmetiyle koşar.

➡️5. Kendine yüklenme

“Başlayamadım, yapamadım” deme.

Herkesin bir hikâyesi var.

Sen de kendi hikâyenin ilk satırlarındasın.

Ve inan,

Allah senin çabanı görüyor.

Belki de attığın küçücük adım,

O’nun katında kıldığın büyük bir namazdan bile değerli.

Namaz senin zorlandığın şey değil,

aslında seni onaracak olan şeydir.

Sen adım attıkça,

Rabbim yolu kolaylaştıracak.

Bugün zor görünen, yarın özlediğin olacak. “Kul, Rabbine en yakın olduğu an secde anıdır.”

(Müslim)

.

.

.

[aksa]

[aksa]

Allahım! Yüreklerimiz sevgisizlikten kavruluyor. Biz sevmiyoruz sevmeyi bilmiyoruz. İş dünyaya gelince; eşe, așa, evlada gelince onları kalbimiz ile seviyoruz. Ama iş Sana gelince, senin Kur’anına gelince, senin Peygamberine gelince aklımız ile sevmeye çalışıyoruz. Sevginin merkezi kalp iken biz akılla sevmeye çalışıyoruz. Bundan dolayı da delice sevemiyoruz. Sahabice bir sevgi yok hayatlarımızda... Onlar Resulullah’tan bir söz duydular ve dünyanın dört bir tarafına dağıldılar. Ama biz o sözlerden çok duymamıza rağmen, değil dünyaya dağılmayı bir sohbete bile nazlanarak gidiyoruz. Çünkü tembellik aşımız, güvensizlik azığımız oldu. Ya Rabbi! Bize Ebû Eyyüb el-Ensâri gibi muhabbet nasip et.

Allah’ım! Cehalet hayatımızın her yerini kapladı. Dinimizi Kur’ân’dan, sünnetten ehliyet sahibi hocalardan öğreneceğimize, televizyonlardan, yaldızlı sözlerle bizi oyalayan insanlardan öğrenmeye başladık. Bilgimizde selimiyet yok. Allah’ın kitabının karşısına oturduğumuzda: “Bana göre” deyip ahkam kesmeye başladık. Resûl’ünden bir hadis duyunca, “Acaba bu çağda bu olur mu?” deyip işitip itaat edeceğimize şüphe ile yaklaştık. Boyumuzdan büyük laflar etmeye başladık. “Benim tanıdığım Peygam ber böyle bir şey demez.” dedik ama ortada tanıma adına hiçbir şeyimiz de yoktu aslında... Ya Rabbi! Sen bu hastalıklardan bizi kurtar, selim bir anlayışa bizi vardır. Aynen Ebû Eyyüb el-Ensår gibi ilimlerimize selimiyet ver Allahım! Senin dinine hizmet etmek şereflerin en büyüğüdür. Biz böyle bir şerefe nail olmayı başka şeylere tercih ettik. Bugün namaz kılmayan milyonlar uykularımızı kaçırmıyor. Ruhsuzlaşan nesiller bizi huzursuz etmiyor. Beyinleri tükenmiş gençlerimiz bizi rahatsız etmiyor. Her şey bitti zannediyoruz. Yarın senin bize soracağın soruları unutmuşuz Ya Rabbi! Ne olur bize yardım et Hizmetlerimize devamiyet ver. Göz açıp kapayıncaya kadar bizi nefsimizle, şeytanlarla, şeytanlaşmış insanlarla baş başa bırakma! Amin, amin, amin...

.

.

.

#duavakti #bizlerbaşıboşdegiliz #rabbimvar #bizleribekleyenbirhesapvar #ahiretvar #dünyaoyuncakdegil #dünyaşakadegil

[aksa]

Hayatımda ne sıkıntı varsa Kur’an’a baktım ne eksikliğim varsa Kur’an’da eksiksiz Rabbi anıp ona sığındım. Kafa kurcalayan ne durum varsa Kur’an’a yöneldim. Onun Kur’an’da öğrettiği peygamber duaları ile ona sığındım.

Bazen Musa gibi; “Katında indireceğin her hayra muhtacım dedim.”

Bazen Nuh gibi çaresizce “Ya Rab ben mağlup oldum, bana yardım et.” Dedim

Her günahımdan sonra Adem gibi;”Beni bağışlamazsan hüsrana uğrayanlardan olurum” nidası ile seslendim.

Bazen de hastalandığımda Eyüp gibi; “Dert beni istila etti sen ise merhametlilerin en merhametlisisin.”niyazıyla yalvardım.

Çıkışı olmayan her yola girdim de İbrahim gibi; “Beni yaratan elbet yolumu gösterir.” dedim

Kuyulara atmak isteyenlere Yakup gibi; “Allah en iyi koruyandır o merhametlilerin en merhametlisidir.” ayetine sarıldım.

Dünyada her türlü tehdide karşı Hz. Muhammed gibi; “Allah bana yeter ben sadece ona güvenip dayanırım.” rahatlığı sardı içimi.

Her sığınmanın sonu Zekeriyya peygamberin dediği gibi oldu; “Ne zaman sana yöneldiyisem hiç bedbaht olmadım.”...

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

#ahirzaman #sennezorsunbeahirzaman #vakitgençlikvakti #rabbimyarveyardımcımızolsun #ömürdediğin #geliyorgeciyorhayat #kuranasarıl #sünnetesarıl #çoğubittiazıkaldı

[aksa]

Yok azizim yok muhabbet

olmazsa olmaz,

önce kalpte Mekke ye uçan

bir muhabbet olmalı ki !

Seni oraya götüren maddiyat değil muhabbet gerek.

Buda Allaha ve

Resul’e olan bir rabıta gerek 🌹

.

.

.

.

.

.

.

#karasevdamkabem❤️🌹 #resullullahaşkı #mescidinebevi #peygamberimiözledim #cumamız_mübarek_olsun #kabeyeözlem #umrehazırlığı #rabbimyinenasipeyle