«No Pride in Genocide» πρόγραμμα ταινιών
Τo AMOQA και τα Filmmakers For Palestine GR παρουσιάζουν το Queer Cinema for Palestine (QCP) στο πλαίσιο του παγκόσμιου προγράμματος μικρού μήκους ταινιών «No Pride in Genocide» την Παρασκευή, 20/6/2025 στην Αθήνα στον κινηματογράφο «ΑΤΗΕΝΕΕ», στις 22:30, με ελεύθερη συνεισφορά. Τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν σε queer συλλογικότητες της Παλαιστίνης.
πρόγραμμα
Abgad Hawaz, Robin Riad, 1min, Canada (2024) Ήχος: Αραβικά, Αγγλικά Υπότιτλοι: Δεν χρειάζονται
Η μικρού μήκους αναλογική ταινία της Robin Riad, που έχει γυριστεί με το χέρι, διδάσκει φαινομενικά την προφορά του αραβικού αλφαβήτου σε 28 εύκολα βήματα. Στην πραγματικότητα, τα χειρόγραφα γράμματα εκτυπώθηκαν με εκτυπωτή λέιζερ πάνω στην οπτική ηχητική λωρίδα μιας ταινίας 16 mm, και αυτό που ακούτε στην ταινία είναι ο προβολέας που διαβάζει τα γράμματα και τα μεταφράζει σε ήχο. Η Riad χρησιμοποιεί το χιούμορ για να παίξει με τη μητρική της γλώσσα, προσφέροντας ένα «ψεύτικο» μάθημα προφοράς. Ως απάντηση σε μια ψηφιακή μορφή αντι-αραβικού μίσους που η Riad είδε στο διαδίκτυο εν μέσου της γενοκτονίας στη Γάζα, το Abgad Hawaz είναι ένας τρόπος για να κρατηθεί κοντά στη γλώσσα, τον πολιτισμό και τις ρίζες της. (Γραμμένο από την Tara Hakim για το TQFF)
Η Robin Riad είναι πειραματική κινηματογραφίστρια, επιμελήτρια ταινιών και εικαστική καλλιτέχνιδα. Η Robin εργάζεται με αναλογικά μέσα και απολαμβάνει να εξερευνά την υλικότητα του κινηματογράφου στο έργο της. Έχει προβάλει ταινίες της σε χώρες όπως ο Καναδάς, οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ισπανία, η Ιταλία, η Γερμανία, η Ινδία και άλλες. Όταν δεν κάνει ταινίες, η Robin περνάει τον χρόνο της διδάσκοντας σε εργαστήρια, φτιάχνοντας φίλτρα στο σκοτεινό δωμάτιο και προσφέροντας εθελοντική εργασία σε τοπικούς καλλιτεχνικούς οργανισμούς.
<3
Abgad Hawaz, Robin Riad, 1min, Canada (2024) Audio: Arabic, English Subtitles: N/A Robin Riad’s short hand-drawn analogue film ostensibly teaches the pronunciation of the Arabic Alphabet in 28 easy steps. In actuality, the hand-drawn letters were printed using a laser jet printer onto the optical soundtrack of 16mm film, and what you hear in the film is the projector reading the letters, and interpreting them into sound. Riad uses humour to play with and sit with her mother tongue, offering a ‘false’ lesson in pronunciation. A response to a digital form of anti-Arab hate that Riad witnessed online coming out of the genocide in Gaza, Abgad Hawaz is a way for her to hold close to her language, culture, and roots. (Written by Tara Hakim for TQFF) Robin Riad is an experimental filmmaker, film programmer, and visual artist. Robin works with analogue mediums, and enjoys exploring the materiality of film in her work. She has screened in countries such as Canada, the United States, Spain, Italy, Germany, India and more. When not making films, Robin spends her time teaching workshops, making potions in the darkroom, and volunteering at local arts organizations.
Out of Gaza, Seza Tiyara Selen, Jannis Osterburg, 9 λεπτά, Γερμανία (2025) Ήχος: Γερμανικά, Αραβικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά Μια νεαρή Παλαιστίνια θέλει να φύγει από τη Γάζα με τους φίλους της, ελπίζοντας να βρει την ελευθερία στη Δύση. Ως ταλαντούχα μηχανικός, καταφέρνει να οργανώσει τη διαφυγή, αλλά αρχίζει να αμφιβάλλει αν η απόφαση να φύγουν είναι η σωστή. Όταν περνάνε το τείχος, συναντούν έναν κόσμο που δεν περίμεναν. Η Seza Tiyara Selen (αυτή) και ο Jannis Osterburg (αυτό, αυτοί) είναι φοιτητές στο πανεπιστήμιο του Χίλντεσχαϊμ στη Γερμανία, με ειδίκευση στην stop-motion animation. Η συνεργασία τους από το 2018 περιλαμβάνει τόσο live actions όσο και animation. Αυτήν τη στιγμή εργάζονται σε μια ταινία stop motion μεγάλου μήκους με τίτλο «Jil Garodin’s Adventures», με επίκεντρο την επανάσταση, την κοινωνική δικαιοσύνη και τις σοσιαλιστικές και αναρχικές ιδέες. Τα έργα των τρανς κινηματογραφιστ(ρι)ων έχουν ως θέμα την queer κουλτούρα, τον αντι-αποικιοκρατισμό, τον αντι-ιμπεριαλισμό και τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Out of Gaza, Seza Tiyara Selen, Jannis Osterburg, 9min, Germany (2025) Audio: German, Arabic Subtitles: English, Greek
A young Palestinian woman wants to flee from Gaza with her friends, hoping to find freedom in the West. As a talented engineer she makes escape possible, but doubts arise if it is the right decision to leave. When they cross the wall, they encounter a world they did not expect. Seza Tiyara Selen (she/her) and Jannis Osterburg (they/them) are university students in Hildesheim, Germany, who specialise in stop-motion animation. Their collaboration since 2018 featured live action and animation alike. Currently working on a feature length stop motion animation film called “Jil Garodin’s Adventures”, the focus of their work is on revolution, social justice and socialist as well as anarchist ideas. The trans filmmakers’ projects feature themes of queerness, anticolonialism, anti-imperialism and disability rights.
Blood Like Water, Dima Hamdan, 14 λεπτά, Παλαιστίνη (2023) Ήχος: Αραβικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά Ο Σάντι ξεκινά μια μυστική περιπέτεια και κατά λάθος παρασύρει την οικογένειά του σε μια παγίδα όπου έχουν μόνο δύο επιλογές: είτε να συνεργαστούν με την ισραηλινή κατοχή, είτε να ντροπιαστούν και να ταπεινωθούν από τον ίδιο τους τον λαό. Βασισμένο σε αληθινές ιστορίες. Η Dima Hamdan είναι βραβευμένη σκηνοθέτις με έδρα το Βερολίνο. Η τελευταία της ταινία μικρού μήκους, Blood Like Water (2024, Παλαιστίνη), κέρδισε το βραβείο Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μπρούκλιν και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Through Women’s Eyes στη Φλόριντα. Η ταινία βρίσκεται σε περιοδεία σε φεστιβάλ και μέχρι στιγμής έχει συμμετάσχει σε σχεδόν 40 φεστιβάλ, συμπεριλαμβανομένων των φεστιβάλ Galway Film Festival και Melbourne Film Festival, τα οποία είναι προκριματικά για τα βραβεία Bafta.
Blood Like Water, Dima Hamdan, 14min, Palestine (2023) Audio: ArabicSubtitles: English, Greek Shadi embarks on a secret adventure, and accidentally drags his family into a trap where they only have two choices; either collaborate with the Israeli occupation, or be shamed and humiliated by their own people. Based on true stories. Dima Hamdan is an award-winning filmmaker based in Berlin. Her last short film, Blood Like Water (2024, Palestine), won the Best Short Narrative awards in the Brooklyn Film Festival and Through Women’s Eyes Film Festival in Florida. Currently on a festival tour, the film has been to nearly 40 festivals so far, including the Bafta-Qualifying Galway Film Festival and Melbourne Film Festival.
a tangled web drowning in honey, Tara Hakim & Hannah Hull, 9 λεπτά, Καναδάς (2023) Ήχος: Αγγλικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά Το a tangled web drowning in honey είναι μια βιωματική και εικαστική ταινία μικρού μήκους που προσκαλεί τους θεατές να εισχωρήσουν στο εσωτερικό ενός μυαλού και να αναλογιστούν τους τρόπους με τους οποίους αγαπάμε και σταματάμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Η Tara Hakim είναι μια διεπιστημονική καλλιτέχνιδα με έδρα το Tkaronto του Καναδά. Παλαιστίνια καταγωγής, γεννημένη και μεγαλωμένη στην Ιορδανία με αυστριακή γιαγιά, η Tara δημιουργεί έργα που δημόσια απεικονίζουν την ευαλωτότητα και προσκαλούν τον θεατή να στοχαστεί πάνω στις έννοιες του εαυτού, της διασποράς και των ενδιάμεσων χώρων – τόσο φυσικών όσο και ψυχικών. Δουλεύοντας με βίντεο, εγκαταστάσεις, περφόρμανς και, πιο πρόσφατα, υφάσματα και κεραμικά, συνυφαίνει τις πολυπλοκότητες της πολιτιστικής ιστορίας και της προσωπικής ψυχολογίας με μια πειραματική, παιχνιδιάρικη και τρυφερή προσέγγιση. Το Hannah Hull (Ηνωμένο Βασίλειο) είναι καλλιτεχνο και μουσικό, επίσης γνωστό ως Burning Salt. Η αρχαία πρακτική του «καψίματος αλατιού» είναι μια πράξη απόβλησης, καθαρισμού ή προστασίας. Το Hull χρησιμοποιεί τραγούδια, ποίηση, σχέδια, κινούμενα σχέδια και ταινίες για τους σκοπούς αυτούς. Σπούδασε Καλές Τέχνες στο Goldsmiths College. Μετά από μια δεκαετία εξειδίκευσης στην κοινωνικά εμπλεκόμενη τέχνη, το Hull επικεντρώνεται επί του παρόντος στην εξερεύνηση σωματικών πρακτικών και ψυχικών τραυμάτων. Είναι επίσης κάτοικος σκάφους, ομιλητής TEDx, διαθεματικό φεμινιστό, queer και πρώην εξαρτημένο.
a tangled web drowning in honey, Tara Hakim & Hannah Hull, 9min, Canada (2023) Audio: EnglishSubtitles: English, Greek
a tangled web drowning in honey is an experiential and textural short film that invites viewers into the inner workings of a mind to ponder the ways in which we love and unlove ourselves. Tara Hakim is a multi-disciplinary process-based artist based in Tkaronto, Canada. Originally Palestinian, born and raised in Jordan with an Austrian grandmother, Tara creates public displays of vulnerability that invite the viewer to meditate on notions of self, diasporic existences, and spaces in between – both physically and mentally. Working across video, installation, performance, and, more recently, textiles and ceramics, she intertwines the complexities of cultural history and personal psychology with an experimental, playful, and tender approach. Hannah Hull (they/them) (UK) is an artist and musician, also known as Burning Salt. The ancient practice of ‘burning salt’ is an act of expulsion, purification or protection. Hull uses song, poetry, drawing, animation and film to these ends. They studied Fine Art at Goldsmiths College. After a decade of specialism in socially-engaged art, Hull is currently focused on exploring somatic practices and trauma. They are also a boat dweller, TEDx speaker, intersectional feminist, queer person and recovering addict.
Aliens in Beirut, Raghed Charabaty, 16 λεπτά, Λίβανος, Καναδάς (2025) Ήχος: Αραβικά, Αγγλικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά
Το Aliens in Beirut θολώνει τα όρια μεταξύ ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, εξερευνώντας την αποξένωση και την επιθυμία στο σπίτι μέσω σεναριακού αυτοσχεδιασμού, κινηματογραφιση της άγριας φύσης και εικαστικών πειραματισμών. Ο Charabaty (ο οποίος πρωταγωνιστεί και στην ταινία) αναπλάθει γεγονότα από τη ζωή του που οδήγησαν στην μοιραία έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού το 2020. Επιστρέφοντας στη Βηρυτό από το Τορόντο, αναζητώντας απεγνωσμένα τις ρίζες του, ο Amir ερωτεύεται μια άγνωστη γυναίκα δίπλα στη θάλασσα. Στο τέλος, η έκρηξη δεν ενδιαφέρει κανέναν – αφήνοντας πίσω της ίχνη ανεξίτηλης επιθυμίας. Ο Raghed Charabaty είναι ένας έμπειρος Λιβανέζος-Καναδός σκηνοθέτης (δράμα, κωμωδία) με έδρα το Τορόντο και τη Βηρυτό. Οι ταινίες του Charabaty έχουν κερδίσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο: Canada’s Top Ten, και το ρεπερτόριό του από πρωτότυπα έργα έχει προβληθεί σε πάνω από 100 φεστιβάλ κινηματογράφου σε όλο τον κόσμο.
Aliens in Beirut, Raghed Charabaty, 16min, Lebanon, Canada (2025) Audio: Arabic, English Subtitles: English, Greek
Aliens in Beirut blurs doc and fiction, exploring alienation and desire at home through scripted improv, wildlife cinematography and visual experimentation. Charabaty (who also stars in the film) reimagines events from their life leading up to the fateful 2020 Beirut Port Explosion. Returning to Beirut from Toronto, desperately in search of roots, Amir falls for a stranger by the sea. In the end, the explosion cares for nobody – leaving behind traces of unerasable desire. Raghed Charabaty is an experienced Lebanese-Canadian director (drama, comedy) based in Toronto and Beirut. Charabaty’s films have won at the Toronto International Film Festival: Canada’s Top Ten, and his repertoire of original works have screened at over 100 film festivals worldwide.
Palcorecore, Dana Dawud, 8 λεπτά, βίντεο από το Διαδίκτυο από την Παλαιστίνη (2023) Ήχος: Αραβικά και Αγγλικά
Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά
Το Palcorecore της Dana Dawud είναι μια υπνωτική σύνθεση χορού, αρχειακού υλικού και βίντεο που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, τα οποία συνενώνουν το παρελθόν και το παρόν σε ένα σπλαγχνικό πορτρέτο της παλαιστινιακής ζωής. Ξεκινώντας με το The Lovers Songs Band και αποσπάσματα από το Jenin, Jenin (2003), η ταινία συγκεντρώνει φευγαλέες αλλά ισχυρές εικόνες: ιππείς που κυματίζουν σημαίες, οικογένειες στην παραλία, έφηβοι που χορεύουν μέσα στις φλόγες και πράξεις αντίστασης κατά της κατοχής. Η ατάραχη αφήγηση της Dawud – «Εγώ σε βλέπω να με βλέπεις, είμαστε μαζί μάρτυρες» – παρασύρει τον θεατή σε μια κοινή πράξη μαρτυρίας. Μέσα από ρυθμική αναταραχή και κίνηση, η ταινία αποτυπώνει την ανθεκτικότητα, την εξέγερση και τις καθημερινές χαρές της παλαιστινιακής ύπαρξης, εστιάζοντας ιδιαίτερα στους νέους και τις γυναίκες στην προκλητική τους επιβεβαίωση της ζωής. Η ταινία δημιουργήθηκε κατόπιν παραγγελίας των Onty και OnMyComputer για το συμπόσιο CoreCore που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Υόρκη τον Νοέμβριο του 2023. Η Dana Dawud είναι Παλαιστίνια καλλιτέχνιδα και συγγραφέας που εξερευνά εικόνες και φιλοσοφίες του διαδικτύου.
Palcorecore, Dana Dawud, 8min, Internet footage from Palestine (2023) Audio: Arabic and English Subtitles: English Dana Dawud’s Palcorecore (Palestine) is a hypnotic fusion of dance, archival footage, and internet-circulated videos that collapse past and present into a visceral portrait of Palestinian life. Opening with The Lovers Songs Band and excerpts from Jenin, Jenin (2003), the film assembles fleeting yet powerful images: flag-waving horseback riders, families at the beach, teenagers dancing in flames, and acts of resistance against occupation. Dawud’s deadpan narration—“I witness you witness me, we are martyrs together”—pulls the viewer into a shared act of witnessing. Through rhythmic disorder and movement, the film captures the resilience, rebellion, and everyday joys of Palestinian existence, focusing particularly on youth and women in their defiant assertion of life. The film was commissioned by Onty and OnMyComputer for the CoreCore symposium which took place in New York, November 2023. Dana Dawud is a Palestinian artist and writer exploring internet images and philosophies.
I never promised you a Jasmine Garden, Teyama AlKamli, 20 λεπτά, Καναδάς (2023) Ήχος: Αραβικά, Αγγλικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά
Η Τάρα, μια 20χρονη queer Παλαιστίνια γυναίκα , προσπαθεί να καταστείλει την εσωτερική της συναισθηματική αναταραχή κατά τη διάρκεια ενός τηλεφωνήματος με την καλύτερή της φίλη Σαράμπ, με την οποία είναι ερωτευμένη. Η Teyama Alkamli είναι μια βραβευμένη σκηνοθέτις με έδρα το Τορόντο του Καναδά. Το σκηνοθετικό της έργο, που χαρακτηρίζεται από εικαστική τρυφερότητα και βαθιά ανθρωπιά, ασχολείται κυρίως με θέματα ταυτότητας, σεξουαλικότητας, εκτοπισμού και μετανάστευσης. Είναι απόφοιτος των DocNomads, της European Mobile Film School, του Hot Docs Emerging Filmmaker Lab, του TIFF Writers’ Studio και του Director Lab του Canadian Film Centre. Το 2021, το μεσαίου μήκους ντοκιμαντέρ της Teyama, Hockey Mom, κέρδισε το βραβείο Canadian Screen Award για το Καλύτερο Ντοκιμαντέρ. Οι ταινίες της έχουν προβληθεί σε φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, όπως το TIFF, το Berlinale και το Doc Lisboa.
I never promised you a Jasmine Garden, Teyama AlKamli, 20min, Canada (2023) Audio: Arabic, English Subtitles: English, Greek Tara, a queer Palestinian woman in her late 20s, attempts to suppress her internal emotional turbulence during a phone call with her best friend Sarab, with whom she is in love. Teyama Alkamli is an award-winning filmmaker based in Toronto, Canada. Her visually tender and deeply human work deals predominantly with issues of identity, sexuality, displacement and migration. She is an alumna of DocNomads, the European Mobile Film School, Hot Docs Emerging Filmmaker Lab, TIFF Writers’ Studio, and the Canadian Film Centre’s Director Lab. In 2021 Teyama’s mid-length documentary, Hockey Mom, won a Canadian Screen Award for Best Documentary Program. Her films have screened worldwide at festivals such as TIFF, Berlinale, and Doc Lisboa.
Don’t take my joy away, , Ομάρ Γκαμπριέλ, 7 λεπτά, Λίβανος (2024) Ήχος: Αραβικά Υπότιτλοι: Αγγλικά, Ελληνικά Με φόντο το Σατίλα, ένα παλαιστινιακό προσφυγικό στρατόπεδο στο Λίβανο, δύο φίλοι απολαμβάνουν τις μικρές χαρές της ζωής, μέχρι που η βία διαταράσσει ξαφνικά τον κόσμο τους. Αναγκασμένοι να φύγουν, ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι επιβίωσης, αντιμετωπίζοντας τον φόβο, το χάος και την σκληρή πραγματικότητα που τους περιβάλλει. Στην πορεία, πρέπει να επιλέξουν μεταξύ του να παραμείνουν στη σκιά ή να αναζητήσουν το φως. Ο Omar Gabriel είναι Λιβανέζος σκηνοθέτης, το έργο του οποίου εξερευνά τον έρωτα, την κοινωνική πίεση και το θάρρος να απελευθερωθεί κανείς. Με μια ωμή, ποιητική αισθητική, αναδεικνύει τις περιθωριοποιημένες φωνές και αφηγείται ιστορίες αντίστασης και ανυπακοής.
Don’t take my joy away, Omar Gabriel, 7min, Lebanon (2024) Audio: Arabic
Subtitles: English Set in Shatila, a Palestinian refugee camp in Lebanon, two friends revel in the small joys of life until violence suddenly disrupts their world. Forced to flee, they embark on a dangerous journey of survival, confronting fear, chaos, and the stark realities around them. Along the way, they must choose between remaining in the shadows or seeking the light.