Taylor Marie Hill
NASA

No title available
wallacepolsom

@theartofmadeline

PR's Tumblrdome
No title available
he wasn't even looking at me and he found me
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

JVL
Claire Keane
will byers stan first human second
cherry valley forever
Cosimo Galluzzi
Lint Roller? I Barely Know Her
Sweet Seals For You, Always
$LAYYYTER
todays bird
noise dept.

Kiana Khansmith
occasionally subtle

seen from Türkiye

seen from Malaysia

seen from Argentina

seen from Ukraine
seen from Ukraine
seen from Ukraine
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United Arab Emirates

seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Armenia

seen from Morocco
@annak98
Taylor Marie Hill
“All the boys have been bent by your mesmerizing gaze.”
God help the girl (2014) dir. Stuart Murdoch
Candice Swanepoel
Sissy Spacek and mirrors: Badlands (1973) | Carrie (1976)
Incredible Hyperrealistic Paintings by Reisha Perlmutter
New York-based artist Reisha Perlmutter’s exquisite aquatic hyper-realistic series, titled “Aqua” is a collection that revolves around the elements of her childhood which are closest to her heart.
Keep reading
Lovers’ Bridge on the Canal du Vasse, Annecy, Haute-Savoie, 1992. Photo by Jean Gaumy.
Ρε παιδί μου.. -κοίτα- Εγώ ήθελα να σου μάθω πολλά για την ζωή, τους ανθρώπους, τα πολιτικά, τα βιβλία και άλλα τέτοια όπως γίνεται συνήθως στις ταινίες που σου μάθανε τον έρωτα Να ζήσουμε συναρπαστικά να κάνουμε άγριο σεξ και να γελάμε με τ’ ανθρωπάκια λέγοντας αστεία που θα καταλαβαίνουμε μόνο εμείς Να σου πουλάω μούρη αλλά να μην ψαρώνεις και να με γειώνεις με μια ατάκα του τύπου: “Χέσε μας ρε μωρό μου Σε ξέρω καλύτερα κι απ’ την παλάμη μου.” Να καθόμαστε στο κρεβάτι τα μεσημέρια εσύ να κοιμάσαι πάνω στο στήθος μου κι εγώ να διαβάζω τα δικά μου Να πίνουμε καφέ και να παίζουμε τάβλι σε κάποιο μπαλκόνι με θέα άλλα μπαλκόνια που αράζουν γέροι που περιμένουν στωικά να ‘ρθει η ώρα τους κάποιο μεσημέρι κάποιου καλοκαιριού τότε που η ζέστη λιώνει τους δείκτες των ρολογιών και οι ώρες περνάνε απαρατήρητες Αλλά ρε γαμώτο ήτανε λάθος το timing κι εγώ είχα τα δικά μου κι η μετεφηβεία σου δεν βοηθούσε καθόλου και μάλλον δεν είμαστε και όσο ενδιαφέροντες νομίζουμε εν τέλει Κι ίσως θα ‘πρεπε να συμβιβαστούμε μ’ αυτό Ίσως κι όλες οι σχέσεις να ‘ναι έτσι άλλες περισσότερο κι άλλες λιγότερο Ίσως να κάνουνε κι όλα τον κύκλο τους Και -χαίρω πολύ- πρέπει να δεχτώ την πραγματικότητα ως έχει και βάση αυτής να πορεύομαι Μα να.. είναι αυτή η περίεργη σχέση μου με το τέλος οποιοδήποτε τέλος που ποτέ δεν μπόρεσα να χωνέψω Θες να “συνεχίσουμε να τα λέμε” παρόλ’ αυτά κάποια στιγμή Καλά θα δούμε ΥΓ. Το μέρος που χαιρετηθήκαμε για πρώτη φορά έτυχε να είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που χαιρετηθήκαμε την τελευταία Ένας πεζόδρομος έξω από έναν σταθμό του ηλεκτρικού Να που ζήσαμε κι εμείς -οι χλιαροί- κάτι που να θυμίζει ταινία!
(via outopia-mesa-sto-chaos)