Anne Stokvis

Buitenland redacteur NOS. Muziekwetenschapper. Veel dingen die ik maak of bij betrokken ben vind je in deze weblog. Twitter: @annestokvis

[annestokvis]

"Duizenden kinderen steken grens VS over"

President Obama heeft het Congres om 2 miljard dollar gevraagd. Voor de bewaking van de zuidgrens van de Verenigde Staten. Hij wil op die manier iets doen aan de steeds groter wordende stroom vluchtende kinderen uit Midden-Amerika. Met duizenden tegelijk komen ze de Amerikaanse grens met Mexico over. Zonder hun ouders. De kinderen vluchten voor het bendegeweld in Midden-Amerika.

De laatste reportage bij de NOS in Washington DC waarvoor ik de productie heb verzorgd. Een bijzondere ontmoeting met een jongen die op zijn 15de met zijn zusje van 12 vluchtte naar Amerika. Een lange tocht, deels ter voet, die zeer gevaarlijk is.

[annestokvis]

"We gaven kennis en training aan Irakese leger, voor niets nu"

Ook voor Amerikaanse Irak-veteranen is de situatie in Irak pijnlijk, meer dan vier duizend Amerikaanse militairen sneuvelden. Het lijkt mislukt om van Irak een stabiele democratie te maken.

Een prachtige reportage die we in het weekend hebben gedraaid op de militaire begraafplaats van Arlington.

Productie: Anne Stokvis, reportage: Wessel de Jong, montage: Koen Soete

[annestokvis]

Sinds deze maand verzorgt NOS bureau Washington niet alleen de productie, verhalen en kruisgesprekken voor het Journaal maar ook voor Nieuwsuur. Een van de eerste klussen voor Nieuwsuur was een kruisgesprek met Paul Bremer, een Amerikaans topdiplomaat en bestuurder.

Bremer was onder Ronal Reagan de Amerikaanse ambassadeur in Nederland. Hij wist in die tijd de Nederlanders te overtuigen van het Amerikaanse standpunt om kruisraketten te plaatsen. Jaren later werd hij leider van de Amerikaanse antiterrorisme afdeling van BuZa. Hij was een van de grote bazen die de missie in Irak leidde onder Bush. Op 13 december 2003 werd Sadam Houssein gevangen genomen en meldde Bremer dit aan de pers met de woorden: "Ladies and gentleman, we got him".

Tegen mij zei hij: "Don't show this picture to your boyfriend". Ik: "No worries".

[annestokvis]

Zomercolumn: excuses De Jong niet meer nodig

De zomercolumn komt vandaag vanuit Washington, waar wereldkampioen Spanje zich deze week voorbereidde op het WK.

Deze zomer staan alle columns in het teken van de Wereldkampioenschappen voetbal in Brazilie. Verslaggever Wessel de Jong heeft zijn naam niet mee als het gaat om onze poule tegenstanders Spanje. Vier jaar geleden maakte Nigel de Jong namelijk een smerige overtreding tegen Xabi Alonso tijdens de WK finale. Dat wordt hem nogsteeds niet in dank afgenomen... hoewel Alonso het hem vergeven lijkt te hebben.

Productie: Anne Stokvis, reportage: Wessel de Jong, montage: Koen Soete

[annestokvis]

HILLARY CLINTON: "THAT'S JUST WONDERFUL"

Het zijn belangrijke weken voor Hillary Clinton. De voormalige Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken reist door de Verenigde Staten om haar boek 'cruciale keuzes' te promoten. Daarin beschrijft ze haar tijd op een van de belangrijkste regeringsposten van Amerika: minister van Buitenlandse Zaken. Dit weekend bezocht ze Washington DC en ik was erbij!

Een man komt naar buiten met de mededeling dat de gemiddelde wachttijd 4,5 uur bedraagt. En dan nog ben je niet verzekerd van een plek. Alleen de eerste 1000 bezoekers krijgen namelijk de kans om hun boek te laten signeren door Clinton. Daarvoor moet men een geel polsbandje zien te bemachtigen. Dus daar sta ik dan met mijn goede gedrag in de volle zon voor een handtekening. Om de tijd wat te doden deelt een promotieteam posters uit met de tekst: “I'm ready for Clinton”. In een tourbus rijden deze vrijwilligers Hillary Clinton achterna om haar te overtuigen om zich kandidaat te stellen in 2016. Door een paar luidsprekers spelen ze Beyoncé en we zingen allemaal mee met het refrein: “Who run the world? Girls!”. 

De echte fans nemen geen risico. Zij stonden al de hele nacht voor de deur van de winkel. Anderen hebben minder geluk. Ook de detailhandel heeft namelijk belangen bij het bezoek van één van Amerika's bekendste vrouwen. Om een boek te kopen moet men daarom in het bezit zijn van een lidmaatschap kaart, ter waarde van 55 dollar, van deze specifieke winkel. Degene zonder een kaart worden, ook nadat zij meer dan vier uur hebben gewacht, met lege handen weggestuurd. Het lijkt erop dat ik daar ook bij hoor... of toch niet?

Twee dagen voor het bezoek van Clinton was ik met een vriendin uit geweest in één van de grote nachtclubs van DC. Om aan te geven dat ik ouder dan 21 ben, en dus alcohol mag kopen, kreeg ik een geel polsbandje om. Dezelfde kleur die Hillary had uitgekozen voor haar evenement. Dit 21+ bandje zat toevallig nog in mijn zak. Ik haal het verfrommelde papierenbandje tevoorschijn om het vervolgens met kauwgom weer vast te plakken om mijn pols. Met een stoïcijns gezicht loop ik langs de bewaking van de winkel, hopend dat ze mij niet zullen herkennen van een paar minuten geleden. Gelukt! Op naar de veiligheidskeuring van de nationale veiligheidsdienst. “Als de kauwgom maar niet loslaat”, is de enige gedachte die door mijn hoofd schiet. Trillend spreid ik mijn armen om gefouilleerd te worden. Niks piept, dat is goed nieuws. Na een paar minuten krijg ik ook daar de verlossende woorden: “You are good to go!”.

Daar sta ik dan, nog maar 10 meter verwijderd van wellicht de komende president van de Verenigde Staten. De bewakers die mij eerder hadden geweigerd lopen af en toe langs voor een dubbele check. Ik druk het polsbandje nog een keer extra dicht. Een vrouw naast mij, die weet dat ik eigenlijk niet binnen mag zijn, maakt zich extra breed zodat ik niet opgemerkt zal worden. Nog 5 meter, even snel een selfie maken. En dan ben ik aan de beurt. Ik geef mijn boek aan Hillary, niemand kan mij nu nog iets maken. Ze geeft mij een hand waarop ik zeg: “I came all the way from Europe to meet you”. “Oh really, which country?” antwoordt Clinton terwijl ze haar handtekening in mijn boek zet. “The Netherlands!” zeg ik vol trots. Ze kijkt me aan en zegt: “That's just wonderful”.

Vlug neem ik het boek aan, ik trek de kauwgom los en ren naar de uitgang. Voor even heb ik het gevoel te pakken: 'The American Dream'!

[annestokvis]

Laatste D-Day met ooggetuigen

Volgende week, vrijdag 6 juni, wordt herdacht dat het 70 jaar geleden is dat de grootse vloot ooit landde op de Normandische kust. D-Day. Meer dan 150.000 militairen waren in Zuid-Engeland aan boord gegaan. En ze landden in de vroege ochtend van 6 juni 1944 op de stranden van Normandië, Frankrijk. Voornamelijk Amerikanen, Britten en Canadezen. De herdenking van volgende week zal één van de laatste zijn met deelnemers en ooggetuigen van deze slag.

Op 6 juni 1944 verloor het plaatsje Bedford in Virginia 19 van haar inwoners. Deze mannen waren kort daarvoor vertrokken naar Normandië om te vechten voor de bevrijdingsmissie van Europa. Ook Lucille Hoback had twee broers in het leger. Pas 1,5 maand na de invasie werd de familie door een telegram op de hoogte gebracht dat beiden mannen om het leven waren gekomen. Een ingrijpende verlies voor het gezin maar ook de gemeenschap van Bedford. Tot op de dag van vandaag is de impact hiervan nog duidelijk aanwezig bij de inwoners van het stadje.

Samen met Wessel de Jong bezocht ik Bedford en gingen we samen met Lucille Hoback naar de herdenking van gesneuvelde Amerikaanse militairen op Memorial Day. Voor de televisie reportage, zie bovenstaande link of KLIK HIER!

Montage/edit: Anne Stokvis, reportage: Wessel de Jong

[annestokvis]

De New Yorkse politie mag geen condooms meer afpakken van prostituees, kopten de kranten. Hoe dat precies zit leg ik uit in het radio1 programma Nu al Wakker (WNL).

[annestokvis]

Bovenstaande link:

Twee dagen op pad naar Richmond in de zeer conservatieve staat Virginia voor een reportage over de stand van de homorechten in de VS. Voor het eerst dat nieuws zo persoonlijk werd maar zeer waardevol om te maken.

Audio & montage: Anne Stokvis, Voice over: Wouter Zwart 

Bijbehorende televisie reportage van Wouter Zwart: http://nos.nl/l/647455

[annestokvis]

In de tuin van het Capitool is een loot van de boom, waar Anne Frank vanuit haar kamer in Amsterdam op uitkeek, geplant. In de aanwezigheid van een aantal belangrijke congresleden werd een ceremonie gehouden ter ere van haar leven. Ik maakte de bijbehorende reportage voor de radio: http://nos.nl/l/642506 

[annestokvis]

Obama heeft zijn besluit over de controversiële  Keystone XL pijplijn wederom uitgesteld. Deze oliepijplijn moet ruwe teerzandolie van Canada naar Texas gaan vervoeren en zal 7 miljard dollar gaan kosten. 

Ondanks het uitstel zijn de lokale boeren, cowboys en indianen niet gerust op de zaak. De hele week zetten zij hun tentenkamp op voor de deur van de president om te demonstreren. De oorspronkelijke bewoners van Nebraska vrezen dat de super pijplijn, die door hun grondgebied zal lopen, hun gemeenschap in gevaar brengt. Een lek zou ernstige vervuiling van het drinkwater kunnen betekenen. "Het is niet de vraag of er een lek komt in de pijplijn, maar wanneer" zegt Gary Dorr van de Rosebud Sioux indianen.

Voorstanders van de Keystone XL beweren dat de pijplijn voor een groot aantal banen zal zorgen. Zij zien dit als een economische stimulans voor de VS. 

De kwestie zet Obama voor een lastige keuze die hij tot op heden liever uitstelt.

Video: Anne Stokvis. Dit stuk is geschreven naar aanleiding van de reportage van Wessel de Jong: NOS verslag

[annestokvis]

Ik was te gast als de nachtkijker in het radio1 programma De Nacht van Jole (VARA). Een gesprek over mijn favoriete serie House of Cards en mijn research naar de Keystone XL oliepijplijn.

[annestokvis]

Als correspondent in Washington D.C. was ik te gast in het Radio1 programma 'Dit is de Nacht' van WNL. Een gesprek over de Amerikaanse sancties tegen de Russen en de gevolgen die dit heeft voor de onroerend goed markt in grote Amerikaanse steden zoals New York.

[annestokvis]

San Francisco stories

Afgelopen week reisde Wouter Zwart naar California om een aantal verhalen te maken. Ik heb een deel hiervan geproduceerd:

Na alle Edward Snowden schandalen zijn burgers over de hele wereld steeds meer bewust van de privacy die zij delen op het wereldwijde web. Een gat in de markt voor kleine tech-bedrijven die privacy services aanbieden. Maar in hoeverre kan je privacy aanbieden en is dit wel te beschermen? Het volgende verslag gaat precies hierover: GEVOLG VAN DE NSA SCHANDALEN

Het tweede verhaal dat ik heb geproduceerd gaat over de huizenmarkt in San Francisco. De afgelopen jaren is deze met 17,5 procent gestegen. Oorzaak zijn de goed verdienende medewerkers van grote tech giganten als Google, Yahoo en Facebook. Zij verhuizen allemaal naar San Francisco waar ze 's ochtends een shuttle nemen naar hun werk. Deze medewerkers zijn bereid de hoofdprijs te betalen voor een appartement. Daarom zetten huisbazen hun huurders op straat en ruilen ze hen in voor tech-medewerkers. Dit zorgt voor een grote cultuur omslag in de stad volgens de huidige bewoners. Hoe dit precies zit, vertelt Wouter Zwart in deze volgende repo: HUIZENMARKT STIJGT IN SAN FRANCISCO

[annestokvis]

In het radio1 programma De Nacht van Jole (BNNVara) sprak ik over het steekincident op een middelbare school in Pennsylvania op 9 april 2014. Een gesprek over de opvallende manier waarop de Amerikaanse pers social media gebruikte om getuigen te verhoren, slachtoffers te spreken en hun informatie te vergaren.

[annestokvis]

Reportage door Anne Stokvis. Interviews met father Lawrence Hummer en Richard Dieter, CEO van the Death Penalty Info Center.

[annestokvis]

Amerika experimenteert met de doodstraf

Sinds 2011 geldt er een Europees verbod op het exporteren van medicijnen naar de VS, als deze gebruikt worden voor het executeren van gevangenen. Het gaat hier voornamelijk om het medicijn Propofol. Door deze embargo dreigt de ingeslagen medicijn voorraad in de VS op te raken, terwijl de executies uitgevoerd blijven worden. Men is dus op zoek naar alternatieven. Een daarvan is het testen van nieuwe medicijn cocktails op gevangene terwijl zij geëxecuteerd worden. Dat dit niet altijd goed gaat bleek in januari, toen het flink mis ging tijdens de executie van Dennis McGuire. Getuige zagen hoe McGuire tientallen minuten naar adem snakte en pas na 26 minuten overleed. Schokkend, want normaliter duurt een executie maximaal 5 minuten.

Ik sprak een van de getuige pastoor Lawrence Hummer en de CEO van The Death Penalty Info Center Richard Dieter over deze zaak en de link met Europa. De NieuwsBV (BNNVara) maakte hier een item van dat hier terug te luisteren is. Ik maakte ook zelf een verslag van de interviews, dat je hier kan beluisteren. Ze staan ook beiden op deze Blog!

[annestokvis]

Visit Original Link

Sinds 2011 geldt er een verbod in de Europese Unie op het exporteren van medicijnen naar de VS, als deze gebruikt worden voor het executeren van gevangen. Het gaat hier voornamelijk om het medicijn Propofol. Hierdoor dreigt de ingeslagen medicijn voorraad in de VS op te raken, terwijl de executie's door gaan. Men is dus op zoek naar alternatieven. Een daarvan is het testen van nieuwe medicijn cocktails op gevangene terwijl zij geëxecuteerd worden. Dat dit niet altijd goed gaat bleek in januari, toen het flink mis ging tijdens de executie van Dennis McGuire. Getuige zagen hoe McGuire tientallen minuten naar adem snakte en pas na 26 minuten overleed. Schokkend, want normaliter duurt een executie maximaal 5 minuten.

Ik sprak een van de getuige pastoor Lawrence Hummer en de CEO van The Death Penalty Info Center Richard Dieter. De NieuwsBV (BNNVara ) maakte hier een item van. 

De volledige interviews zijn binnenkort hier te vinden.