Γράφω ό,τι σκέφτομαι

[odramatistria]

Visit Original Link

(Παρακαλώ tumblr φίλοι,βάλτε ακουστικά και ακούστε το ολόκληρο..)

Πάνε μέρες που γεμίζω τις σελίδες, και η ψυχή μου μένει άδεια όπως είδες.Σου'λεγα μαζί να φύγουμε από εδώ, τις πληγές μας για να κλείσουμε σε ένα μέρος χωρίς γυρισμό. Βαδίζεις προς τα κει μα εγώ είμαι ακόμη εδώ, και τον λαβύρινθο των ματιών σου έχω να αντικρυσώ καιρό..

Για λίγο έλα στα Κάστρα ν'αλλάξει η μέρα, να μιλάμε για μαγεία ως τις 4 το πρωί. Να σου κρατώ το χέρι όπως στο όνειρο, και στο πεφταστέρι να κάνω την ευχή αγκαλιά να μας βρει η ανατολή. 

Θα ‘θελα τόσα να σου πω, μα ξέρω ότι δεν πρέπει.Δεν πρέπει να μάθω αν γελάς, αν κλαις, αν λυπάσαι, αν βρήκες κάποιον που να σε κάνει πραγματικά ευτυχισμένη. Όσο και αν νοιάζομαι για όλα αυτά, δεν πρέπει. Λυπηρό εε; Θυμάσαι μετά από κάθε μας φιλί που χαμογελούσες και σε ρωτούσα γιατί; Απολαμβάνω την στιγμή μου απαντούσες.. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί άφησα τον εαυτό μου πρώτη φορά να σκεφτεί για το μέλλον, πάντα ζούσα στο παρόν και απολάμβανα κάθε γαμημένη στιγμή, πότε δεν με ένοιαζε το μέλλον.. Αφού και εσύ ζούσες την στιγμή τότε γιατί αποφασίσαμε για το μέλλον;; Τέλος πάντων.. Ξέρεις η απουσία σου γίνεται όλο και πιο αισθητή όσο περνάνε οι μέρες και μοναχα αυτό το τραγούδι την απαλύνει. Γι'αυτό άκουσε με.

Δεν θέλω να φοβάσαι στον δρόμο όταν νυχτώνει, ούτε να περνάς από εκείνα τα περίεργα στενάκια που περάσαμε μαζί πηγαίνοντας στο αγαπημένο σου μέρος, εκείνο το βράδυ.. Θυμάσαι; γιατί εγώ σίγουρα θυμάμαι και σίγουρα δεν θα ξεχάσω.. Κάτι τελευταίο.. Πάρε φορά από τον πάτο της κόλασης, και μην σταματήσεις καθόλου στην διαδρομή, γιατί όπως θα καταλάβεις και μόνη σου, είσαι μόλις δύο βήματα από τον παράδεισο.. Μην καπνίζεις πολύ.. Να χαμογελάς και να προσέχεις.. Τα λέμε…

[antikoinwnikoi]

"Αυτός"

Και λέω αυτός και όχι εκείνος γιατί του αξίζει όλη μου η προσοχή. Ιδανικά θα τον παρομοίαζα με το ηλιοβασίλεμα. Ίσως επειδή η φωτογραφία του που κάθεται προφίλ και λάμπει ο ήλιος πάνω στο πρόσωπο του τον κάνει πιο γοητευτικό. Ίσως επειδή όπως και στο ηλιοβασίλεμα, περιμένεις την παρουσία του και όταν είναι απών κάτι λείπει. Αλλά η παρουσία του είναι πάντοτε αισθητή. Θα μπορούσε να είναι και θεός. Αλλά καινούριος. Από τους θεούς που δεν άκουσε ποτέ κανείς και δεν χρειαζόταν κιόλας. Η γοητεία που εξέπεμπε με κάθε του κίνηση ήταν μαγευτική. Όταν ζωγράφιζε, όταν τραγουδούσε. Ήταν η απεικόνιση της τέχνης. Η εμφάνιση του μια ατελής συμμετρία. Από το κεφάλι ως τα πόδια ήταν ένα έργο τέχνης. Οι τούφες των μαλλιών του, οι γωνίες του προσώπου του, το στυλ του. Σαν ένα άγαλμα που δεν θες να αγγίξεις για να μη χαλάσει. Όταν έρχεται το βράδυ, αλλάζει όψη και γίνεται πανσέληνος. Η παρουσία του ακόμα αισθητή και η λάμψη του οδηγεί όλο τον κόσμο. Πόσο μάλλον σε τοπία όπως η θάλασσα που εκεί αντανακλά το φως του. Σε κάθε μήνυμα του, σε κάθε ανάρτηση του, γεμίζει τα κενά. Όταν σου μιλάει μπορεί να σε κάνει να ξεχαστείς και να σε κάνει να νιώσεις όση αγάπη δεν είχες ξανανιώσει για τον εαυτό σ. Τίποτα παραπάνω δεν κάνει. Λίγες λέξεις και θες να του δώσεις τα πάντα ως αντάλλαγμα. Η ευγένεια του, η γλυκύτητα του και η τρυφερότητα θα είναι πάντα τα χαρακτηριστικά του. Το ενδιαφέρον όμως, ήταν ότι δεν τον ήξερα πολύ καιρό ούτε πολύ καλά. Όμως, με έκανε να θέλω να τον μάθω καλύτερα. Να μου αφηγηθεί όλες τις ενδιαφέρουσες ιστορίες και όσα είχαν στιγματίσει τη ζωή του και έφτασε ως εδώ. Αν ήταν κομμάτι στο πιάνο θα ήταν σίγουρα μια σονάτα. Η φωνή του διαπερνούσε όλο μου το σώμα ανατριχιάζοντάς με και σταματούσε στο κεφάλι μου. Από εκεί δεν έφυγε ποτέ. Το χαμόγελο του, τα γυαλιά του που έπεφταν και έμεναν στη μύτη του, οι κοκκινωπές του μπούκλες, όλα. Κάτι σαν τον Θεό Ερμή. Ήταν τέλεια ατελής. Ξαφνικά ήθελα να τον φωτογραφίσω για να αποτυπώσω αυτό το θαύμα. Θα μπορούσα να τον χαζεύω για ώρες. Να γίνει το αξιοθέατο της πόλης. Κανένας άλλος δεν θα είχε όλη μου την προσοχή όσο αυτός. Ανταλλάσσαμε μια δυο κουβέντες γιατί ήμασταν κι οι δυο απασχολημένοι αλλά όταν βράδιαζε και κοίταζα το φεγγάρι έβλεπα τη λάμψη του. Άρχισε να μου λείπει η παρουσία του. Ήθελα να τον δω όμως φοβόμουν μήπως γίνω η σκιά στο φως που εξέπεμπε. Ήθελα να του πω πόσο εξωπραγματικός φαινόταν στα μάτια μου. Αυτός. Ήταν ο πιο γλυκός άνθρωπος που είχα γνωρίσει και αυτό αντιπροσώπευε ακριβώς την εμφάνιση του. Ήταν τέλειος. Βασικά είναι και θα είναι. Δεν ξέρω αν κάποιος θα εκτιμήσει ποτέ την ιδιαιτερότητα του. Για μένα όμως ήταν ξεχωριστός. Αλλά εγώ ήμουν απλά ένα κορίτσι που αχνοφαινόταν στο προσκήνιο της ύπαρξης του. Ένα κορίτσι που ήθελε να του πει τόσα αλλά δίσταζε. Ήμουν ένα από τα τόσα άστρα στον ουρανό που συνυπήρχε μαζί τους. "Θέλω να τον δω", σκέφτηκα. "Να μειώσω αυτή την απόσταση, να γίνω κάτι παραπάνω από άστρο αλλά μέχρι εκεί που αντέχει". Αν περπατήσει έξω στους δρόμους, τα φώτα της Αθήνας θα χάσουν το νόημα ύπαρξης τους. Το φεγγάρι θα γίνει απλά μαύρο. Το ηλιοβασίλεμα θα επεκταθεί και η ομορφιά του δεν θα μπορεί να ειπωθεί με λόγια. Μόνο το βλέμμα του απέμενε. Ήθελα να τον δω. Να μάθω πώς κατάφερε να γίνει τόσο ιδιαίτερος άνθρωπος. Πώς κάτω από τόσο πόνο μπορεί να μεταδώσει ένα χαμόγελο. Αυτό έκανε. Δημιουργούσε ένα χαμόγελο στα χείλη μου το οποίο δεν έβλεπε αλλά ήθελα να του το δείξω. Σε κανέναν άλλο. Δεν σκεφτόμουν κάποιον παραπάνω. Μόνο αυτόν και τη θεϊκή του μορφή. "Μου λείπεις", έγραψα σε ένα μήνυμα, που δεν του έστειλα ποτέ...

[marizetaplo]

14 Ιουνίου 2023

Σήμερα είναι μια διαφορετική μέρα από τις υπόλοιπες. Ξυπνάς το πρωί ,πίνεις τον πρώτο καφέ , καπνίζεις το πρώτο τσιγάρο, το ρίχνεις στο διάβασμα , πας για τον απογευματινό σου καφέ , την βραδινή σου μπύρα και στο τέλος καταλήγεις στο άδειο κρεβάτι σου. Και θα μου πείς εσύ τώρα τι το διαφορετικό υπάρχει σε όλο αυτό; Η απάντηση είναι απλή. Μέσα σε όλη αυτήν την καθημερινή ρουτίνα υπήρχε ένας άνθρωπος ο οποίος σου έλεγε το πρώτο καλημέρα , σου έδινε το πρώτο φιλί, σε ρώταγε πως πάει το διάβασμα και πως πιστεύει σε εσένα , διασκεδάζατε , χορεύατε , μιλάγατε και στο τέλος της μέρας κοιμόσασταν αγκαλιά . Ένας άνθρωπος που σε έκανε να νιώθεις ξεχωριστός. Και ξαφνικά αποφασίζει να εξαφανιστεί από την ζωή σου κι αυτό γιατί;

Γιατί είναι συναισθηματικά ασταθής. Γιατί πληγώθηκε στο παρελθόν και δεν θέλει να ξανά επαναληφθεί η ίδια ιστορία. Και σκέφτομαι εγώ ποσό δικαιολογίες μπορεί να ηχούν όλα αυτά μέσα στο μυαλό μου. Πόσες χαμένες ελπίδες; Ποσά χαμένα όνειρα; Αξίζει να σε περιμενω; Και η πιο σημαντική ερώτηση : «Γιατί πάντα τους ανθρώπους με τις πιο αθώες καρδιές αντί να τους αγαπούν τους χρησιμοποιούν;»

[aplws-prospathw]

Σκέφτεσαι. Και σε κατακλύζουν οι σκέψεις. Σκέψεις για εσένα, για τα συναισθήματα σου, για τους ανθρώπους σου. Για τους ανθρώπους σου.

Γράφεις. Πληκτρολογείς προσπαθώντας να αποτυπώσεις σωστά όλα αυτά. Σβήσιμο. Δεν είναι σωστή τοποθέτηση.

Όχι. Τι θα σκεφτεί ο κόσμος; Σβήσε το. Πληκτρολογείς. Όχι, θα ακουστεί τρελό. Άλλαξε το. Συνεχίζεις. Σταμάτα. Τι είναι αυτά; Θα σε περάσουν για τρελό/ή. Το αλλάζεις. Πληκτρολογείς.

Και μετά; Το ξαναδιαβάζεις, αλλάζεις πάλι. Σκέψεις, σκέψεις. Σε έχουν γεμίσει όλες οι σκέψεις με τόσα συναισθήματα. Τι να πεις ακριβώς τώρα; Για ποιον να συνεχίσεις να γράφεις; Σταμάτα. Όχι αυτό. Πολύ ειλικρινής. Όχι αυτό. Πολύ μυθοπλασία. Σβήσε το. Όχι το άλλο. Σβήσε το.

Καταλήγεις πάλι με μια λευκή σελίδα μπροστά σου. Τελικά; Μπόρεσες να τα γράψεις όλα; Μπόρεσες να πατήσεις το κουμπί "Δημοσίευση" ή φοβήθηκες;

[thatonedeadboy]

always

[wornd]

the art of getting by (2011)

[impactings-deactivated20240405]

[serial222killer]

me n who <3

[escuerzoresucitado]

[xazhrawmantikh]

Γαμω θέλω να ζήσω έναν έρωτα τόσο έντονο που να είναι βγαλμένος από ρομαντική ταινία να με τρελαίνει να με φτάνει στα άκρα γαμω ...έχω ανάγκη να ζήσω αυτήν την σπίθα να νιώσω αυτήν την ένταση ότι χάνετε η γη κάτω απ' τα πόδια μου.

~feggarofwto~

[aplws-prospathw]

ΝΑΙ ΡΕ ΦΊΛΕ

[afise-me-na-fygw]

Τόσες μέρες ήθελα να γράψω και να που βρήκα τώρα χρόνο.

Ξημέρωσε ήδη σχεδόν αυτή η Παρασκευή που προορίζεται να είναι πανέμορφη, το ημερολόγιο μου λέει 19 και μήνας Μάιος, άλλη μια ημέρα που αναπνέω, έτος 2023.

Μια ημέρα ακόμα πιο κοντά στην υλοποίηση των ονείρων και των στόχων μου,που είναι ένα και το αυτό. Να φτιάξω μόνη μου την δική μου ζωή, και ακόμα καλύτερα, με εσένα στο πλάι μου.

Φτιάχνω το όμορφο μικρό μου σπίτι που θα έχει μέσα δικό σου στοιχεία, δικά μας σημεία. Άλλο ένα σημάδι του πόσο ταιριάζουμε το πόσο πολύ σε όλα μοιάζουμε.

Αχ αγάπη μου γλυκιά δεν θέλω να κανένας τα όνειρα μου να χαλάσει. Αγανακτώ και κλαίω που προσπαθούν να μου υποδείξουν ένα άλλο είδος ευτυχίας από αυτό που δημιουργώ εγώ μαζί σου και καθόλου δεν μου αρέσει.

Κάθε Παρασκευή και κάθε Δευτέρα, κάθε Τετάρτη, κάθε Κυριακή θα είναι όμορφη, όσο σε έχω στο πλευρό μου. Ελπίζω να μην σε κουράζω, να μη σε νευριάζω με τον ψυχαναγκασμό μου και όλα μου τα ελαττώματα.

Σε αγαπάω, εγώ αυτό γνωρίζω μόνο, σε αγαπάω και δεν θέλω να δημιουργώ στον εαυτό μου ελπίδες για την ζωή μαζί σου γιατί φοβάμαι μήπως δεν τα καταφέρουμε. Θέλω μόνη της να κυλήσει όπως κυλά και να αγαπάς.

Ιδανικά θα ήθελα πιο συχνά να με αγκαλιάζεις και αφού δεν μπορώ να σε πείσω να το κάνεις το κάνω εγώ και όσο και εάν σε ενοχλεί ξέρεις πως θα σταματήσω να το επιδιώκω.

Το ξέρω ότι είμαι ξεροκεφαλη και χαζή.

Παλεύω τόσο με τον εαυτό μου και φοβάμαι για τη μέρα που θα φύγεις ξανά και θα σε βλέπω λίγο και θα καίγομαι. Θα είσαι μακριά μου και παρότι θα σου λείπω πάλι όταν με βλέπεις δε θα με παίρνεις αγκαλιά.

Ήθελα να γράψω κάτι όμορφο και πάλι υπεραναλυω και καταστρέφω.

Είμαι χαρούμενη όμως, είμαι χαρούμενη όταν σε έχω κοντά μου γιατί σε έχω και είμαι χαρούμενη όταν είσαι μακριά μου γιατί κανείς όλα όσα αγαπάς.

Έχω τόσα πολλά πλάνα για το μέλλον και ελπίζω να βγουν.

Προς το παρόν δώσε μου τα χάδια σου το κρεβάτι και ξύπνησε με το πρωί να συνεχίσουμε μαζί τον αγώνα μας.

Σε αγαπάω, καληνυχτα.

06:39.

[deloveusion]

my love language is making you happy every day

[apo-to-tipota-sto-kati]

Μα 'κεινο το βράδυ σώπασαν οι λύκοι γιατί ουρλιάζαν οι άνθρωποι..~

[lostonyoubabee-deactivated20250]

[siir-poesia]

[skorpies-skepseis]

No filter needed...

[des-me-na-epiviwnw]

Πάντα εδώ θα γυρίζω.