Artysta po Godzinach @artystapogodzinach - Tumblr Blog

Na ramionach trzymam ciężar, który gniecie moje kości i przyciska mnie do ziemi, Tak bardzo chcę po prostu upaść, Ale wstaję, raz za razem.

Wszystko mi łamie się w ręku, Los mnie powalił, pełen burz i lęku.

Sofokles “Antygona”, Kreon, wers 1240.

Mój obłęd zmiażdżył to życie.

Sofokles “Antygona”, Kreon, wers 1175.

Wake me up in July Lick the snow from my eyes We will catch the shooting stars On the blackboard night sky

Monika Brodka - Varsavie

Każdego dnia widzę, jak mnie oszukujesz, ale udaję, że wcale o tym nie wiem. Co jeszcze mnie przy tobie trzyma?

W pewnych chwilach dobre jest tylko Coldplay.

Czasami mówisz mi rzeczy, które kiedyś powiedzieli mi inni ludzie. Wtedy boli mnie serce, ponieważ tych ludzi już ze mną nie ma.

Życie to kalejdoskop wrażeń. Możesz zmienić perspektywę i wykorzystywać każde z nich.

Brakuje mi tych ludzi, których kiedyś znałam.

Wdech i wydech. Gwiazdy nadal tu są.

Marzenia

Żyję marzeniami, patrzę marzeniami, milczę marzeniami.

Jedyne czego pragnę, to żeby moja zimna dłoń znalazła inną, ciępłą, która zawsze będzie ją ogrzewać.

Byłaś jak dmuchawiec; Najpierw piękna, a potem to piękno po prostu odfrunęło.

Nie ważne, ile noży wbijesz w moje serce Ono będzie bić, ono będzie

żyć.

Ludzie kłamią, oszukują, obiecują i nie dotrzymują. A ty nadal się uśmiechasz.

Gwiazdy nie spadają z nieba.

Mówisz, że słuchasz, ale patrzysz w inną stronę,

Trzymasz mnie za dłonie, jednak chłodne masz dłonie.

Twoje serce bije, skąpane w zimnie

Szkoda, ża jest całkowicie inne, niż moje.

Artysta po Godzinach