Artık buraya bir şeyler anlatmak içimden gelmiyor neden bilmiyorum. ama hayatımda birkaç şey en azından zihnimde ve ruhumda çözülmüş gibi. bazı sancılar diniyor gibi. yerini yavaşlayan bir sızıya bırakıyor. her şeyi bitirmeyi istediğim gecelerin, asla bitmeyecek sandığım ızdırabın da sonu varmış. allah kimsenin omzuna yüklenemeyeceği yükü bırakmazmış. bitti, bundan gayrısı yok dediğimiz anlarda bambaşka pencerelerden bahar kokuları da getirirmiş hayat. bunları gördüm bu son bir ayda. kalıcı olan tek şey değişimken, endişeyle çarpan bir yüreği sükunete teslim etme zamanı gelmiş.
bu âlem de geçer demiştik di mi?
