Hani biz otobanda bir kedi bulmuştuk ya, onu iyi insanlara vermiştik. Biraz zaman geçtikten sonra kötü haber geldi, hayvanın dengede duramayıp yana doğru düştüğünü, tek gözünün ağır enfeksiyonlu olduğunu, sinirlerine yerleşerek nörolojik bir sorun yaşamasına yol açan viral bir hastalığının olduğunu öğrendik.
Bu bilgileri sağlayan veterinerle (Ateş diye bir bey) sınırlı kalmayalım dedik, sosyal hayatında çok hayvansever, hatta hayvantapar bir insan olduğunu bildiğimiz bir arkadaşımızın da çalıştığı yere, Başkent Hayvan Hastanesi’ne gitmesini önerdik sahibine. Gitti. Çıktığında beni ağlayarak aradı, “ötanazi olabilir dediler” dedi. Yumak’ı orada bırakıp çıktığını, günlük 235 lira ödeyeceğini, tedaviye yanıt vermezse uyutacaklarını söyledi.
Muhtemelen Çiğdem dönüp kediyi almak için can atıyor ama ben bir şey derim diye çekiniyordu, ben de dönüp kediyi alması için can atıyor ama evdelerken bir olumsuzlukla karşılaşırlarsa kendisini kötü hissedebileceğini hesap edip hiçbir şey söyleyemiyordum.
Ağlarken “ölecekse de benim kucağımda mutlu ölsün, neden orada tek başına ölsün benim kedim ya” gibi bir cümle kurdu. Bunu duyar duymaz cesaretlenip “lütfen gidip alın o zaman, ne olur” dedim.
Çünkü inanamıyordum, yemek yiyen ve su içen, kumuna gitmek için çabalayan yani yaşamını sürdürmeye çalışan, sadece bunu yaparken devrilip düşen bir hayvanın uyutulabilmesini aklım almıyordu. Ali aynı gün Başkent Hayvan Hastanesi’ne gidip kan ve röntgen sonuçlarını aldı. Sonuçları kendi veterinerimize götürdük, gösterdik. “Elbette kediyi bizzat gören kişilerin sözlerini dikkate almalısınız ama ben sadece sonuçlara bakarak burada ölümcül bir durum göremiyorum” dedi.
Aynı günlerde kedisi FIP’i yenen çocukla konuştuk, Saruş sayesinde kan değerleri uzmanına dönüştüğü için sonuçlar ve önerilen yol onu da hayrete düşürdü. Enfeksiyon değerlerinin bile normal olduğunu, Saruş FIP hastasıyken 70’lerde olan bu değerin iyileştikten sonra 10’lara düştüğünü ve Yumak’ın değerinin 10 olmasının aşırı normal olduğunu vs söyledi.
Az önce Yumak’tan bi’ video geldi, devrilmeleri geçmiş, tek gözünü kaybedeceği zaten bilinen bir şeydi ama ilk zamanlardaki iltihaplı akıntısı kurumuş, baya ordan oraya sıçrayarak oyunlar oynuyor..
Hayvan bir gün olsun iştahını yitirmedi, ilaçlarını düzenli olarak kullandı, sinirlerini ele geçiren o şey her ne ise, ona resmen meydan okudu ve aşırı iyi görünüyor.
Biliyorum, FIP (Bu arada Yumak korona negatif, bu da ya koronayı atlattı ya da fip’e evrilebilecek bir koronası yok demekmiş) çözülemeyen bir hastalık ve hayvan bir gün mükemmelken ertesi gün aniden ölebilir. Fakat onu böyle oynarken, yaşam kalitesi fazlasıyla artmış halde görmek varken, güvenilir bir kurum diye onların akıllarına uyup ötanaziyi kabul ettiğimizi bir düşünür müsünüz?
Sadece para kaygısına kapılmış sağlık merkezlerinin aldığı kararlarla sınırlı kalınmamasının, tek uzmanla yetinilmemesinin önemine olan inancımın sonsuz olduğunu belirtmek istiyorum. Başkent Hayvan Hastanesi, benim kapısının önünden bile geçmeyeceğim bir yer artık. Muhtemelen sahibi kediyi orada bırakıp her gün 235 TL ödesin diye, yeterince korkması için böyle bir şey söylediler. Sadece bunu düşünüyorum. Öyle bir şey söyleyelim ki bırakmadan edemesin. Durum, ötanaziye varacak kadar ciddi bakın! Götürmemelisiniz. Bırakmalısınız.
Zerre güvenmiyorum veterinerlerin çoğuna var ya. İnsanların hayvanlarına olan düşkünlüklerini maddi kazanca dönüştürmek için yapmayacakları şey yok. Yumak bugün o videoyla yüzümü güldürdüyse, onunla ilgilenen kişinin sevgisi, alakası sayesinde güldürdü. Ne kadar süre boyunca ödeneceği bilinmeyen 235 liralar sayesinde değil.
Lütfen siz de veterinerler söz konusu olduğunda 1. Ne kadar yavşak olabildiklerini, 2. Sırf isimleri iyi diye koşulsuz güvenilmemesi gerektiğini, 3. Tek teşhisle sınırlı kalınmaması gerektiğini bilin, anlatın. Başkent’e giderken de en az iki kere düşünün, çünkü günlük ücretin dışında o kadın o gün orada sırf bunları işitmesine neden olan testler için tam 900 lira ödedi…
dededos
gummygunk
jacobvanloon
titsay
germansingergirl
