Bars kochał Melody, nie była to taka typowa młodzieńcza miłość, mimo tego, że jeden z nich wyglądał jakby miał dziewięć lat a drugi jakby właśnie zdał egzamin na kartę rowerową. Mimo, że cały świat był przeciwko ich związkowi, szczególnie fanki, które niemal pchały im się do łóżek, to oni walczyli o to, żeby móc żyć razem, szczęśliwie. -Bars- Melody szepnął, przeczesując blond włosy swojego chłopaka- A co jeśli przez to wszystko stracimy fanów? Z czego będziemy żyć? Młodszy naprawdę się bał dokąd zaprowadzi ich ujawnienie się. Nie miał jeszcze 150cm, nie mógł jeździć w samochodzie bez fotelika, więc jakie było prawdopodobieństwo, że ktokolwiek go zatrudni? Praktycznie żadne. Mógł liczyć jedynie na Barsa, który miał rower i był w stanie się poświęcić, żeby wstać rano i rozwieść gazety sąsiadom. -Nie martw się kochanie, damy radę- powiedział pewny siebie Bars. Wiedział skąd weźmie pieniądze, znał swoją mamę od urodzenia, wiedział gdzie trzyma swoje ostatnie oszczędności. Przyciągnął do siebie Melody i zaczął całować każdy kawałek jego twarzy, a Brunet nie opierał się, nie mógł, chciał poczuć swojego chłopaka w sobie. Ich języki rozpoczęły gorący, namiętny taniec. Chwilę później ich ubrania leżały na podłodze, przykrywając zabawkowe samochodziki, które Melody dostał od mamy na swoje ostatnie urodziny. Bars położył się na chłopaku, nie do końca wiedział co ma teraz robić. Nie chciał wyjść na niedoświadczonego, więc tylko zajęczał parę razy, po czym sturlał się z Melody. -Podobało ci się?- zapytał, ziewając przy tym, bo słyszał, że tak właśnie robią dorośli ludzie. Melody nie chcąc urazić Blondyna, pokiwał głową, którą zaraz położył na jego, gładkiej jak pupcia niemowlaka, klacie i zasnął.
andulkaphoto
stormborns
theartofmadeline
turnnoffyourmind
titsay
2087
