demek istediğim; @baskaturlu - Tumblr Blog

Bir kere daha analım istedim

Akrep gibisin kardeşim, korkak bir karanlık içindesin akrep gibi. Serçe gibisin kardeşim, serçenin telaşı içindesin. Midye gibisin kardeşim, midye gibi kapalı, rahat. Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim. Bir değil, beş değil, yüz milyonlarlasın maalesef. Koyun gibisin kardeşim, gocuklu celep kaldırınca sopasını sürüye katılıverirsin hemen ve âdeta mağrur, koşarsın salhaneye. Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani, hani şu derya içre olup deryayı bilmiyen balıktan da tuhaf. Ve bu dünyada, bu zulüm senin sayende. Ve açsak, yorgunsak, alkan içindeysek eğer ve hâlâ şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak kabahat senin, — demeğe de dilim varmıyor ama — kabahatın çoğu senin, canım kardeşim!

#nazım hikmet #nazım hikmet ran #şiir #akrep

Kötü rüya göreceğim korkusuyla uyumaktan korkuyorum da, amaan yat ya daha ne olabilir ki

"I can't believe this is the land from which I came"

eyvahblues

şu noktaya tekrar bakın. orası evimiz. o biziz. sevdiğiniz ve tanıdığınız, adını duyduğunuz, yaşayan ve ölmüş olan herkes onun üzerinde bulunuyor. tüm neşemizin ve kederimizin toplamı, binlerce birbirini yalanlayan din, ideoloji ve iktisat öğretisi; insanlık tarihi boyunca yaşayan her avcı ve toplayıcı, her kahraman ve korkak, her medeniyet kurucusu ve yıkıcısı, her kral ve çiftçi, her aşık çift, her anne ve baba, umut dolu çocuk, mucit, kâşif, ahlak hocası, yoz siyasetçi, her süperstar, her “yüce önder”, her aziz ve günahkâr onun üzerinde, bir gün ışığı huzmesinin üzerinde asılı duran o toz zerresinde.

evrenin sonsuzluğu karşısında dünya çok küçük bir sahne. bütün o generaller ve imparatorlar tarafından akıtılan kan nehirlerini düşünün, kazandıkları zaferle bir toz tanesinin bir anlık efendisi oldular. O zerrenin bir köşesinde oturanların başka bir köşesinden gelen ve kendilerine benzeyen başkaları tarafından uğradığı bitmez tükenmez eziyetleri düşünün, ne çok yanılgıya düştüler, birbirlerini öldürmek için ne kadar hevesliydiler, birbirlerinden ne kadar çok nefret ediyorlardı.

böbürlenmelerimiz, kendimize atfettiğimiz önem, evrende ayrıcalıklı bir konumumuz olduğu hakkındaki hezeyanımız, hepsi bu soluk ışık noktası tarafından yıkılıyor. gezegenimiz, onu saran uzayın karanlığı içinde yalnız bir toz zerresi. bu muazzam boşluk içindeki kaybolmuşluğumuzda, bizi bizden kurtarmak için yardım etmeye gelecek kimse yok.

dünya, üzerinde hayat barındırdığını bildiğimiz tek gezegen. en azından yakın gelecekte, gidebileceğimiz başka yer yok. ziyaret edebiliriz, ama henüz yerleşemeyiz. beğenin veya beğenmeyin, şu anda dünya sığınabileceğimiz tek yer. gök bilimin mütevazılaştırıcı ve kişilik kazandıran bir deneyim olduğu söylenir. belki de insanın kibrinin ne kadar aptalca olduğunu bundan daha iyi gösteren bir fotoğraf yoktur. bence, birbirimize daha iyi davranma sorumluluğumuzu vurguluyor, ve bu mavi noktaya, biricik yuvamıza…

carl sagan

baskaturlu

"biricik yuvamız" :')

otisakaman

- ağustosta yüksek askeri şura var - atatürk bolca tekrarlandı - laiklik bolca tekrarlandı - kemalizm “öcüsü” insanların aklında hortlatıldı - din elden gidiyor propagandası yapıldı. bu dinimize saldırıdır (nasıl oluyorsa) dendi. - camiler işin içine katıldı, selalar okutuldu. - ordu köprünün tek yönünü kesip saatlerce bekledi kimse bana mısın demedi - ordu darbe yapmak için akşam saatlerini bekledi. sanırım borsanın kapanmasını bekledi. tamam seni mi kıracağım? cuma iş çıkışı trafiğinin bitmesini beklemiş olsun. - cuma? kutsal gün? - cumhurbaşkanı, başbakan, meclis başkanı, bakanlar falanı geçtim tek bir milletvekili bile alı konmadı. cumhurbaşkanı tatildeydi hatta. - 81 tane şehir olduğu düşünülünce inanılmaz komik sayıda asker, teçhizat ve araçla girişimde bulunuldu. bu sayı ile bırak istanbul ve ankara'yı ancak bilecik'i belki kontrol altına alırsın. - hiçbir yeri ve hiçkimseyi ele geçirmeden sadece trt'yi basarak “darbe ilan edildi” - meclis vuruldu ama ağır bombalarla değil - iz fişekleri atıldı bol bol, arada öyle alakasız yerlere ateş edildi - birileri darbe ilan etti ama kanallarda hükümet propagandasını çok rahat yaptı, hiçbir şekilde engel olmak için bir şey yapılmadı - ciddi çatışma yaşanmadan yerler bırakıldı, teslim olundu - maille, mesaj ile bildirge yayınlandı - şu an trt'de bildirgeyi okuyan spiker konuşuyor. gelen askerler, özel kanalların yayınlarına nasıl gireriz? onlara da okutmamız gerekiyor, ne yapabiliriz? falan diye sorular sormuşlar. yani süper hazırlıklı gelmişler. - ordunun çok küçük bir kısmı darbe yapıyor, uçaklar helikopterler giriyor işin içine ama ülkenin ordusundan en ufak bir tepki, cevap olmuyor sular durulana kadar. şimdi alçak uçuşa başladılar - ülkede darbe(!) ilan ediliyor, cumhurbaşkanı çok rahat bir şekilde uçağına binip, istanbul'a geliyor. şimdi de açıklama yapacak. - asker köprüde hiçbir şey yapmadan 2-3 saat bekledikten sonra bir anda fetö'nün işi olduğu belli oldu, hemen kimlerin yaptığı bulundu, her şey çözüldü. - hiçbir şekilde organizasyon ve iletişim yok. - erdoğan yola çıktı, sonra marmaris (tatile gittiği yer) vurulmuş. - hiçbir askerin ama hiçbir askerin yüzü gösterilmedi, gösterilmemeye çalışıldı. - asker cnntürk'ü bastı(!), evet teker teker kanallara gidiyorlar, kontrol altına alamadı, tek kurşun attı sadece, sonra bir şekilde kelepçelendi. - erdoğan şu an televizyonda paralel yapının yaptığını açıklıyor.

yorum yapmadan bırakıyorum. oturup bir düşünün bence bunları. yok, hayır. bir tane: bir olayı incelerken, olaydan en çok faydalı çıkan grup ve en az zarar gören kişiyi düşünmek lazım.

ekşi sözlükten alıntıdır.

uykuhuzurverir

New York Times'ın anlamlı karikatürü

baskaturlu

çook önce yapılmış karikatür. Bugün bu kelime çok ağza alındı karşılaşınca paylaşmadan edemedim.

Catch the best wave!

#waves #sea #feelings #surf

Yunik 💎

kagittankayiklar

Nietzsche der ki:

“İntikamını alamayan iktidarsızlık, nezakete dönüştü; yüreksizlik de tevazuya.”

Nezaket ve tevazu kavramlarına bu şekilde yaklaşınca nasıl da kırılgan ve aciz bir hale bürünebildiği apaçık görülebilir. Güçlü durulması gerektiğinde o duruşa sahip ol(a)mama, o tepkisizlik veya anlamsız tepkiler zamanla içkinleşir ruhunla. Gölge bir benlik hüviyetiyle yaşar seninle, sana bağımlı bir vaziyette. Umulur ki içinde kök salan bu gölge senin yerini almaya çalışmaz. Eğer kaldırabilecek kudret de yoksa, olguların ağırlığıyla ezilirse algıladığın -kafandaki- dünya, bir travma doğar. Bu travma gerçekliğine hükmetme istencindedir. Eğer, büker, şekilden şekle sokar duyguların aracılığıyla. Ama dönüştürmez asla. Kocaman bir ilizyon şovu izletir. Her bir perdesi yap(a)madıklarından müteşekkil tiyatro oyunu. Yazan-yöneten ve tek seyircisi de sen.

Korkmamalı dışa vurmaktan. Neye mal olursa olsun nefessiz -esir- yaşamaya yeğdir.

Sevgiler.

tık

🎧🌞 (Bayraklı Sevgi Yolu)

Kordon/sömestr Sevmediğimiz insanlardan bir şey beklemeyiz ama sevdiklerimizden sürekli bir şeyler bekleriz. Beklentisiz sevmek mümkün mü? Yani şu anda tanıdığın insanlar için mümkün değil gibi çünkü onlarla bi ilişki kurduğuna göre bi alış veriş olmuş. Kardeşinden saygı beklersin, arkadaşından seni dinlemesini anlamasını arayıp sormasını beklersin, sevgilinden istemediğin bir şeyleri yapmamasını beklersin, annenden bile sevgi göstermesini korumasını beklersin herkesten bişeyler beklersin. Anneler çocukları yeni doğduğunda delicesine seviyorlar bir şey beklemeden, ama onlar bile çocuk büyüdükçe emeklerinin karşılığını bekliyorlar. Doğru ve sağlıklı olan bu zaten sanırım. Ama olasılıklardan, sınırlardan bahsediyorum. Bir insanı tanıyarak, olduğu gibi, o kişiyi sadece 'o kişi' olduğu için, hiçbir şey beklemeden sevmek mümkün mü?