Pinaniwala niyo ako na iba ang pangalan ko, nagkaroon ako ng existential crisis, sinabihan niyo akong baliw, pinainom niyo ako ng gamot na di naman prescribed sa akin as a substitute for sleeping pills kahit di naman yun ang use nun na dahilan kung bakit naparalyze ako, ayaw niyo pa ako dalhin sa ospital dahil akala niyo naarte lang ako kahit malamig pa sa bangkay ang katawan ko dahil mababa na raw pala potassium at sugar ko at pagdating doon sa ospital di na ako mahanapan ng heartbeat, ibinalik niyo ako dyan kasi pinaniwala niyo pamilya ko na aalagaan niyo ako, itinago niyo sa pamilya ko mga pinag gagagawa niyo sa akin, kapag kukunan niyo kami ng picture or video tuturuan niyo na kailangan maayos para kapag nakita ng pamilya namin na maayos lagay namin, nilason niyo utak ko ng sobra na pinabayaan na ako ng pamilya ko at hindi ako mahal dahil wala akong kwenta, I was fvcking traumatized at ilang beses akong nahipuan, pinarusahan niyo ako ng wala naman akong ginagawang mali at nadamay lang, sinisigawan niyo kami lagi... and the list goes on. I could fvcking type all day long. Pero para sabihin niyo na employee/staff lang kayo na kailangan sumunod knowing how unethical and inhumane y'all were doing to us.
It's been 2 months since my family fvcking rescued me from that hell and I feel like I'm gonna suffer till death. Walang nakakaalam kung gaano ako hirap na hirap sa araw-araw idilat ang aking mga mata nang hindi ko maaalala lahat ng maltreatment na ginawa niyo sa akin. I'm fvcking trying to "live" pero everyday it feels like giving up. Kung may off switch lang ang utak just so I could have a peaceful and meaningful life. Gabi-gabi ako humahagulgol ng iyak inside the four corners of my room. I just want the pain to end. I just want the suffering to end.
s-u-f-j-a-n-s-t-e-v-e-n-s
turnnoffyourmind
tangentwithtanner
izzy806
amandla
kianamaiart
dailybridgerton