begonialiar

her Gül'ün içinde vardır bir anlam, oysaki begonya daha fazlasını hakediyor.

[begonialiar]

Çok yabani değilim ya vallahi, şimdi paylaştıklarını okudum da. Baya böyle duygusuz gibi olmuşum kdleşdmldmdldmdldö

O zaman şuraya bi şarkı bırakayım.

Bu şarkıyı bana eski bir insan önermişti. O da begonyanın kıymetini bilmeyenlerdendi. Benim için sesin çok yalnızlık kokuyor demişti, bu şarkıyı atmıştı.

Yalnızım orası doğru. Bi abim ablam veya kardeşim yok, kuzenlerim diyebilecek kadar kuzenim yok, annemle yaşıyorum, arkadaş çevrem küçük.

Bunlar bana daha da yalnız hissettiriyor böyle yazınca.

Ama yalnızlığa bakış açım biraz farklı sevgili okuyucum. Yalnızlık benim için insanın en derindeki duygu ve düşüncelerinin varolduğu halidir bana kalırsa. Bu sebepten gerek görürüm ki herkesin yalnız kalabilecek zamanı olmalıdır. Tabii kendimi yalnız hissettiğimde gözlerim hep çevremi inceler, odamın içini, camımdaki manzarayı. Ama izleyen gözlerimdir sadece, aklım da beni izler. Anda olmak öyle bir şey herhalde.

[begonialiar]

Kendime bir sınır çizmek istiyorum. Ama bu sınır benim için değil, karşımdaki için. Belli başlı bana uymayan özellikleri olan insanlar banlansın benim hayatımdan. Çok güzel fikir aslında lsşsmdlsmsş

[begonialiar]

"evet nastenka, insan yanılır ve gerçek, hakiki bir tutkunun onun ruhunu heyecanlandırdığına inanır bilinçsizce, işe yaramaz hayallerinde canlı, ele gelir şeyler olduğuna inanır istemeden."

...

"ama sevinç ve mutluluk insanı ne kadar da güzel kılıyor! Kalp bir aşkla nasıl da kaynıyor! İnsan büyün kalbini bir başka bir kalbe akıtmak istiyor. Ve bu sevinç ne kadar da bulaşıcı!"

...

"tanrım, nasıl bir çığlık, nasıl da irkildi! Nasıl da kollarımdan sıyrılıp ona doğru atıldı!.. durdum ve ölü gibi onlara baktım. Ama nastenka ona elini verir vermez, onun kollarına atılır atılmaz, bir anda yine bana doğru döndü, rüzgar gibi, şimşek gibi dibinde bitti ve ben kendime gelmeden, iki koluyla boynuma sarıldı ve güçlü, ateşli biçimde öptü beni. Sonra tek bir kelime söylemeden, tekrar ona doğru atıldı, ellerinden tutup peşinden sürükledi onu"

Çok gerçekçi bir bakış açısıydı. Sağol dostoyevski ;)

Aslında okumakta çok zorlanırım kendisini, bu kitap biraz daha kolaydı benim için. Ben daha çok Tolstoy taraftarıyım sanırım. Tabi türk edebiyatı varken hiçbirine bakmam:)

[begonialiar]

Ama şimdi bu kızı aşık herkesi hor gören biri olarak görme, hatta hoşlandığı biri bile var dostum!

Kdkdkdkdjdkdndkk

Beş n bir k gelsin o zaman,

ne?

Evet bunu ben de kendime çok sordum, cevabım soruyla aynı oldu. Ne? Kdldndlsmslsm. Onu bilemiyorum malesef.

Neden?

İstediğim için. Onu istediğim için.

Niye? Niye o?

Bu soruyu en kısa şekilde cevaplayacak olursam, bütün bedenindeki hormonlar, geçmiş yaşantımda edindiğim, duyduğum deneyimler sayesinde oluşan bilinç şemalarıma en uygun olan kişi o olduğu için. Ve kalbim hanımefendinin de hoşuna gidiyor olmalı ki içeride dans ediyor.

Yazmaktan sıkıldım. Zaten yazdıkça o hevesin o hissin içine giriyorum. Girmek istemiyorum. Deli gibi onu düşünüp gülümsemek istemiyorum. Onu görürüm ihtimali için dışarı çıkmak istemiyorum. Gerçekten midemi bulandırıyor. Benim karnımın kelebeklerini metalden yapmışlar herhalde.

Senden hoşlanıyorum ama hoşlanmak istemiyorum.

Dişi olmak ne zor şey ya.

[begonialiar]

Şu her şeyin aşka bağlanmasını anlayamıyorum. Sanki her şeyin amacı aşkmış... Jdldndldndmsnd. Aşk sadece çocuk büyürken ebeveynleri bir arada tutmaya yarayan bi hormon. Dahası olmayacak, güzelleme yapmanızı anlamıyorum.

[begonialiar]

Bak, aslında hiç böyle bi düşüncem yoktu. Ben temiz biriydim vallahi. Ama işte insan gecenin ikisinde olunca içinden yazmak geliyor, kendini anonimde paylaşmak, görülmek istiyor.

Ben buyum. Hep buydum. Yaptığım taklitlerden en arınmışıyım şuanda. Sana yazıyorum, evet sana okuyan kişi. Beni anla. İçimdeki bu açılmak isteyen begonyayı gör. Bu satırlar sana saçma gelebilir, ki gelir. Ama böyle yazmak kendimi açıklamak demektir, bundan geri durmayacağım. Kendimi sana açıklamak için yontmak istemiyorum, beni anlamaya çalış.

Peki neden sen? Neden sana anlatıyorum?

Bunun pek bi önemi yok benim için. Benim için önemi olan şey bu safsatalarımın olabilecek en zararsız şekilde içimden çıkması.

Aslında önemin var da, yukarıda biraz yalan kırıntıları görebilirsin. Bu uygulamayı kullanan insan olarak düşündüğüm kitleye kendimi açıklamaktan çekinmiyorum çünkü. Çünkü burasının diğer bütün uygulamalardan daha insancıl olduğunu düşünüyorum.

Peki neden ben? Neden bunları yazıyorum?

Bunun benim için çok geçerli bir sebebi var, size saçma gelebilir bayım(!), ama biliniz ki birine çok önem arz eden bir şey diğeri için toz tanesi kadar olabilir.

Çünkü yazmak zorundayım. Çünkü kendimi aktarmak zorundayım. Çünkü bu kafacığın depolama alanını geçmemek zorundayım. Sonra bana fatura kesiliyor hocam, yapacak bir şey yok.

Neyse. Ben uyumaya karar verdim, saçmalamamam benim bile uykumu getirdi mdldndksnslsn.

İyi geceler okuyucum. (Hâlâ okuyorsan helal olsun valla)

[begonialiar]

Sanırım tekrardan başlayacağız ha, ne dersin?