yolun çamur suyun tuzlu yağmur
gübren de sensin çiçek
al makası eline şimdi buda dur
büyümen için feda gerek
yokuşa taşıyorum sırtımdaki kayayı
iyice kaşıyorum bu yarayı
uğruna feda olmuş niceleri
ben hala ışık açık uyuyorum geceleri
zincirler vurdular aldım kolye yaptım boynuma
bacaklarımı kıracaklardı daha da koştum durmadan
yıktım odamın duvarlarını
yaktım evimin anılarını
terk eder kuşlar yuvalarını
alamadım annemin dualarını









