10 Aralık 2016 belki sizin için bir şey ifade etmiyor ama bilenler bilir. 10 Aralık 2016′da Vodafone Arena’da Beşiktaş-Bursaspor maçında 45 saniye arayla 2 bomba patlatılmıştı. Bugün o kara günün yıl dönümü. Bizler o maçın heyecanla bitmesini beklerken onlar dışarıda sadece bizi koruyorlardı. Bizler rahatça gezebilelim diye onlar sıcacık yataklarında yatmaktan vazgeçiyorlardı. Evet o kara günde 36 şehit verdik.36 can, 36 eve ateş düştü 36!! Onlar ister miydi annelerini, babalarını, eşlerini, çocuklarını, yakınlarını üzmek? İstemezlerdi. Ama onların ailelerinin canı başkası-başkaları tarafından yakıldı. Neymiş k*rdistan kuracakmış da, oldu başka?(!) Şimdi diyeceksiniz ki “sen bunu niye bize anlattın?” şöyle izah edeyim; biz hani “şehitler ölmez vatan bölünmez” diye slogan atarız ya şehitler ölürler. Ne zaman ölürler biliyor musunuz? Şehitler unutuldukları zaman ölürler. İşte ben bunu, siz 2 yıl önce bugünkü kanlı saldırıyı unutmayın ki şehitler gerçekten de ölmesin diye anlattım. Ve sonu çok sevdiğim bir spiker olan Nazlı Çelik’in bir sözü ile bitirmek istiyorum: Tek bir şehit için yeri göğü yıkardık bir zamanlar, şimdi ise nefeslerimizi tutup rakamları beliyoruz... Esenlikle Kalın.















