buraya son bir şeyler yazışım ve son kez uğrayışım olacak. her şey gibi burayı da geride bırakıyorum. birçok hata yaptım, birçok şey yaşadım ve birçok kişiyi kaybettim. geriye bakınca kimseyi anımsayamadığımı, hatırladıklarımı da acı bir tebessümle andığımı fark ediyorum. ben belki de yaşamam gerektiği gibi yaşayamadım bilmiyorum, ama hayatıma girmiş tüm herkesin bir gün kendi çıkış yollarını bulabileceğini umut ediyorum. bu yazıyı onlardan kaçı görür onu bile bilmiyorum ancak hayatımı cehenneme de cennete de çevirmiş olan herkese teşekkür ederim, belki de kendimi hiç bu kadar iyi tanımamış ve yine belki de hiç bu kadar yolumdan şaştığıma şahit olmamıştım. insanların hayatlarına nasıl bir etki bırakmış olabileceğimi hiçbir zaman anlamayacağım, çünkü bu uzun süreçli olan bir şey ve ben kimsede o kadar süre kalamadım. kısacası unutulup gideceğim ve belki de kimse adımı dahi anmayacak. içimde birçok şeyi affedemesem de yüklerden kurtulmak adına herkesi affediyorum. çünkü her sabah onlarla kalkıp yine onlarla uyumak istemiyorum artık. kaldıramadığımı fark ettim. hayatım hakkında ne yapacağımı hiç bilmiyorum ama depremlerimin de yangınlarımın da kendi içimde yaşanıp gitmesini sağlamaya çalışıyorum, kimse bilmeden. şarkılarım, şiirlerim, kitaplarım vardı bana ait olan. artık yoklar çünkü bana ait olan her şeyi yitirdim, keşke kendime saklasaydım her şeyi eskisi gibi. keşke eski bene dönebilseydim. şimdi ise kendi sahte dünyamı oluşturmuş ve figüranlar eklemiş gibiyim, hiçbir şey gerçekçi hissettirmiyor. keşke bir şeyleri düzeltebilme şansım olsaydı.
şarkılarımın, şiirlerimin, kitaplarımın sadece bana ait olduğu bir dünyada kalmak istiyorum. figüranlara ihtiyacımın olmadığı ve gerçek bir şeyler hissedeceğim bir dünyaya,
