Bazı Nefretler Büyük Tutkuların Eseridir
Hissediyorum. Terli ve sırılsıklam sırtında basit bir karıncalanma hissediyorsun. avuçların nemleniyor, derin bir nefes alıyorsun, göğsünde ismini bulamadığın eksik bir ağrı var. Çırpınıp duruyorsun. Çoraplarının içinde sonbaharın soğuğundan muhafaza ettiğin ayakların buz kesiyor. Güm! Bir yumruk boğazına duruyor, ince bir kağıt gırtlağını kesiyor. Tuzlu bir yanma, loş bir çığlık.
Varlığının manevi kaburga ağrıları, ömrünün en lacivert gecelerinden birine yavru bir sarmaşık gibi tutunuyor. Karıncalar yürüyor dilinin ucunda, bayat bir fahişe zevki, kuytu bir kadın nefreti ve kalbinde Sünni mahallesinde tutsak bir Yahudi korkusu. Bazı nefretler büyük tutkuların eseridir.
Boş bir odada telefon bekliyorsun, izliyorum. sırtını duvara vermişsin, hissiz ve halsizsin. Gözlerimde yarısı bir Türk Musikisinde geriye kadar çekilmiş nahoş bir perde var. utanıyorum. Çırılçıplaksın, bir karyolaya başını yaslıyorsun ve zihninin çıkmaz sokaklarında ürkek adımlarla çocukluğunu arıyorsun.
Parmakların ince, uzun ve halsiz. belki biraz da tehditkar, ne de olsa hırçın ve öfkeli bir kadınsın sen. Kendi imparatorluğunun celladısın, kimse tarafından tanınmasa da bir diktatörlüğün var ukala hatıralarında.
Gözlerinde akşamdan kalan ıstırabın simetrik yorgunluğu duruyor, saklama! halsizliğin bir kasım türküsünde sanki göçmen kuşlar gibi kayboluyor. Gözlerin kokusunda kaybolup da iki dudağının arasında bir hiç olduğun adamdan ötesini görmeni engelliyor. Tutsak ve çaresizsin.
Bir sigara daha sarıyorsun, ayağa kalkmak istiyorsun, kalkamıyorsun ve düşüyorsun. Bir kez daha… Bir kez daha deniyorsun.
Sağ baş parmağın karyolanın ahşap yanlarına takılıyor ve kanıyor. Ah, kanın nasıl da zehirli, nasıl da varlığının iç bükey ağrılarının lezzetiyle dolu! Senin acılı ve ıstıraplı gözlerin, benim en güzel manzaram, bak bana… Çaresiz, yorgun ve bıkkın halini görmek itiyorum
Düşün, çocuk gibi zıpladığımız bayramlar ve durup düşündüğümüz süveyda geceler var dilinin ucunda. Anlat, nasıl da kaybettin geçmişini. Parlak bir çanta, ihtişamlı bir parfüm ve baş parmağından uzun topuklu bir ayakkabı uğruna nasıl da kaybettin bütün geçmişini. Zevkini dilinin altından atamadığın günah geceleri, kim bilir şimdi pişmanlığın hangi rengiyle dilinin altında. Ukala ve bomboş bir kadınsın. Ömründeki hiçbir lezzet ve hatıra anlık ıstırabını bastıracak kadar cesur ve güçlü değil.
Ellerini uzat, enkazsın şimdi, dizimin dibindesin ve tenin kokusu burnumun ucunda. sanki cayır cayır yanan bir Beyrut’sun, sanki alevlere teslim bir Ermeni mahallesi. Çığlık atan bir martı, utangaç körpe bir çocukluk. Bak gözlerime, nasıl da yerlebirsin, görmek istiyorum. Tuzlu gözyaşlarına dokunmak istiyorum.
jacobvanloon
annaxmalina
areudirty
tangentwithtanner
vaporwave
dededos
kaledo-art
snowghoul
