Kalabalığın içindeyim ama tekmişim gibi hissediyorum...
Noah Kahan
No title available
cherry valley forever
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
RMH
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
d e v o n

Discoholic 🪩

Kiana Khansmith

Product Placement
Sade Olutola
Cosmic Funnies
Sweet Seals For You, Always
Cookie Run:Kingdom Official!
Fai_Ryy
Show & Tell

@theartofmadeline

Game Changer & Make Some Noise

ellievsbear
occasionally subtle

seen from Tunisia
seen from United States

seen from China

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Malaysia

seen from Singapore
seen from Croatia

seen from T1
seen from United States

seen from Germany
seen from United States
seen from Venezuela

seen from United States
seen from United Kingdom

seen from Russia
seen from United States

seen from China
seen from Türkiye
seen from United States
@birkizinblogu
Kalabalığın içindeyim ama tekmişim gibi hissediyorum...
İçimde bir şeyler yeşermeye başladı sankiiii
Heh mevsim geçişi sende gel hepten hastalıktan kurtulamayalım
Bulunduğum noktanın ilerisini göremiyorum artık bir şeyleri halledemiyorum
Uyumayı unuttum lan
Eğer kelimeler olmasaydı kendimizi nasıl ifade ederdik ki?
Duyguların hafızası vardır.
Ne kadar ileriye gitmeye çalışırsan çalış, geçmişin seni bırakmaz.
Kendimi yoramam susması.
Tatil azıcık uzadı galiba ya
Hayatın bize verdiği insanların çoğu bizi denemek içindir. O insan gelir seni kırar, yıpratır, dağıtır ve gider. Amaçta tam olarak odur zaten. Hayat haline bakar, o insanın sana verdiği zarara karşı nasıl bir tavır takınıyosun diye. Sonra bir insan daha gönderir ve yine seni dener. Acaba seni kırandan ders aldın mı, şimdi bu insana karşı neler yapacaksın diye yine dener. Ve sen akıllanmadan asla sınavın bitmez. Ne zaman kendini koruma alırsın ve insanlara karşı kendini korur, ona göre davranırsın işte o zaman hayat seni güzellikleriyle ödüllendirir.
Ben galiba çok geç olsa da birşey öğrendim. Bir şeyi akışına bırakınca “Artık ne olursa olsun yeter, uğraşmicam.” deyince işler yoluna giriyo. Hem de çabasız bir şekilde.
2024 hayatımın en kötü yıllarındandı. Bittiğine gerçekten çok sevindim çünkü artık başıma daha ne gelecek diye düşünmekten yorulmuştum, yıpranmıştım. Ama bu yıl yani 2025’te durulmak istiyorum artık. Bu yıl benim yılım olsun istiyorum, herşey tahmin edemeyeceğim kadar güzel, sorunsuz olsun istiyorum. Değerli hissetmek istiyorum bi defa. Değerli hissettirilmek, varlığım görülsün istiyorum. İyi hissetmek, bu dünyada iyiki varım demek istiyorum. Bu 12 sezonluk 365 bölümlük kitabın 2. sayfasındayım ve her bir sayfasını dolu dolu geçirmek istiyorum. Yıkılıp parçalanmamak istiyorum. Beni bırakmasınlar, ben onları bırakmak zorunda kalmamak istiyorum. 2025’e girdiklerimle ölüme kadar gitmek istiyorum.
Bir şeylerin içime doğmasından yoruldum
Morali bozuk olduğunda müziğe sığınan insandan zarar gelmez.
Ev denilen yer yaşadığın yer değil, ait hissettiğin yerdir