[ahenkte]

içimin tenhalığından sıyrılıyorum. sokak lambalarının etrafında dönen kelebekleri seyrediyorum. sabahtan akşama değişen, dönüşen, belki de tekrarlanan sesler.

her şeyin dışındayken içeriden gelen sesler daha nettir; odalar, birbirinden ayrışarak karışır sokağa. hareketin içindeyken ona dönüşmeye başlayan evi kimse sorgulamaz ama ben bütünle beraberken fark edilmeyen her şeyi duymak için duruyorum.

sonra bir kadın uzun uzun bana bakıyor. rahatsız olmuyorum. karanlık, o garip tanımsızlıkla sarıyor birbirimizi. sokaktan ayrılıyorum.

[avelkoi-deactivated20211215]

bozukluklarla bir bira alıyorum.

rüyamda kedim penceremin önüne geliyor.

seni çok seviyorum anneciğim,

beni ziyaret etmeyi hiç unutmazsın, değil mi?

bir gece bir kadın yanımda uyudu.

uykumda attığım çığlıkları saydı.

gülümsedim, (yıkılmayacağım.)

hayır, acımadı ki diyen o çocuk olmadım.

acıdı, ama yıkılmadım.

bir eşikte bağdaş kurmayı bıraktım.

seni hiç affetmedim,

doktorum aferin kızıma, diyecek.

hiçbir dozu kaçırmadım,

bir şeyler vardı. ve gerçekti. ve benimdi.

bir şeyler vardı. ve gerçekti.

bir şeyler vardı.

tüm kapılarım açıktı.

kendi kapım yüzüme çarpıldı.

bir şeyler vardı. ve gerçekti. ve benim değildi.

kendime hiç kızmadım.

kendime bir hayat kuruyorken de,

ölümü çok uzakta tutacağım.

ve bu kez hiçbir kapıyı açık bırakmayacağım,

[rei235]

[avelkoi-deactivated20211215]

kaybolmasını istemediğin çakmağı saklarsın. içinden ne çıkmış olursa olsun o hediye paketini saklarsın, buruşmuş olsa bile. sana yazılan bir not kağıdını saklarsın. bazen öyle bir şey olur ki, sana yazılmasa bile bir not kağıdını saklarsın. zihninde bir kokuyu saklarsın. uykunda bir rüyayı saklarsın. bir kitabın kaçıncı sayfasında kendi hikayeni - kendini değil - bulduysan, o satırı saklarsın. birini seviyorsan bıçağını saklarsın. eline taş değmesin, savaşını saklarsın. o sokağın köşesinde unutuluşunu saklarsın. acımasızlığını saklarsın. ama kollarını, kollarını hiç saklayamazsın. onları açarsın. ki bir kucakla dolsun. dökülen saçı saklarsın. bir yemek fişini saklarsın. bir anahtarlığı saklarsın, evin olmasa bile. seni tüm bu anı parçalarını eteğine doldurup koşarken görmüşler, tüm bunlarla nereye saklanacaksın.

[avelkoi-deactivated20211215]

ne hissettiğimi ve ne istediğimi bilmiyorum. sadece içmek ve bilincimle aramdaki bağı kopartmak istiyorum. dün yaptığım buydu. görüntülerden korkmuyorum. ama sesler beni ürkütüyor. şarkıyla bastırdım. ağlamak istedim. kahkaha atmak istedim. sevişmek istedim. sevilmek istedim. öldürmek istedim. öpmek istedim. kalmak istedim. gitmek istedim. bağırmak istedim. susmak istedim. gözlerim kan çanağıydı ve hala her şey zıttıyla birlikte kafamdaydı. uyumak istedim. uyanık kalmak istedim. kusmak istedim. yemek yemek istedim. dans etmek istedim. uzanmak istedim. anlamak istedim. anlatmak istedim. bir şeyler yapıyordum. hiçbir şey yapamıyordum. kendime yalan söylemeyeceğime söz verdim. ama doğrusunu bulamıyorum. bulanıklığı yok etmektense onu daha da bulandırmak daha cazip gelmişti. sabah oldu. bir telefonla uyandım. bir toplantıya katıldım. hiçkimsenin hiçbir şeyden haberi yok. şimdi yeterince ayığım. ve bu bana acı veriyor.

[mivei]

şimdi bu masadan kalkıp gittiğinde o sandalyeyi de beraberinde götürmüşsün gibi kimsenin gözüne o boşluğun çarpmayacağını anladığın anlar elbet olacak. kimsenin dinlemediği kimsenin umursamadığı ama senin boğazını anbean daha kuvvetli sıkan o düşüncelerini hislerini içinden nasıl atabileceğini düşündüğün o geceleri elbet yaşayacaksın. dünyanın senin etrafında dönmediğini anlamayı geçiyorum dünyanın tam olarak neresinde yer aldığını sorguladığın zamanları elbet göreceksin. yaşadığını hissetmek için bir adım attığında ve belki koşmaya çalıştığında bir ip ellerinden bağlanmış gibi bir santim bile yol alamadığın o günler elbet gelecek. sevildiğini sandığın sevdiğini, mutlu olduğunu sandığın ama sadece sandığın netlikten uzak tüm duyguların bir tokat gibi suratına çarptığı ve bir saniye içinde evindeyken kendini hiç bilmediğin bir yerde gibi hissedeceğin o saatlerin elbet ortasına düşeceksin.

ama geçecek, azalacak ya da bitecek. hayat bu, devamlılık kelimesini içine alan bir girdap gibi. mutlulukları ve acıları keskin bir makasla ortadan kesip durur. seni bir bardağı atar gibi yere atıp parçaladıktan sonra, açmasından umudu kesilmiş bir çiçek gibi aniden yeşertir. çıkmaz bir sokağın sonuna geldiğini düşündüğünde, önüne denizleri serer. hayat bu ya, sonu gelsin istediğinde seni bambaşka bir hayatın sabahına uyandırıverir. geçecek. geçti.

[exiova-deactivated20210112]

hatırladım. kendime sözüm yaşamak üzerineydi. "yaşayacağım" demiştim. gerçekten ve içimdeki gerçekle birlikte. bir zamanlar kaostum, yaşamak iyi gelmemişti. sakinlik dilemiştim. biraz durmak. sende dinlenmek. bütün her şeyin ortasındaki gülümseme. sonra bir şey oldu. iyileşeceğimi düşündüğüm evde* bileğime kırık aynalar sürdüm. hiç görmedin. şimdi aynı cümleyi tekrar kuruyorum. ben, yaşamak istiyorum sevgilim. *keşke biraz anlasan.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

yataklar arasında beden eskitmek. iç bulantısı. onların gerçeği, ama kendine durup durup söylediğin yalanlar. döne döne vardığın eski sokak. son dakikada kaçırdığın günbatımı. tek kişilik kahvaltı. iç bulantısı. pazar sabahları. sus.

dağınık yatağın. yatağında bıraktığım saç telleri. sıcak şarap şişesi. fonda Judas Priest. dilimin ucunda dilinin şekerli tadı. boynunda ağır bir tütün kokusu. duvara dönük sırtın. dünyanın en güzel manzarası. saat üç otuz altı. düşünme!

yataklar arasında beden eskitmek. iç bulantısı. bulantı.

[veriah]

sen gerizekalısın.defalarca deneyip bir sonuca varamadın hala çabalamak derdindesin.çıkışı yok,ışık yok sonunda cehennem ateşini ışık zannediyorsun

[veriah]

ağlarken yumruklarını sıkıp *bak sana bu yapılanı unutma, tamam mı* diyerek kendini tembihlediğin o anları hatırlamıyor musun? neden affettin

[yitirilmismavi-deactivated20250]

parmak uçlarının kaç derece açıyla belimin kıvrımında gezindiğini doğru tahmin edebilecek kadar iyi tanıyorum seni. günü birlikte bitirdik, yavru kedilere bakan pencerenin perdesini birlikte çektik, ki komşulardan da böyle saklandık. şimdi biraz sükunet. biraz karanlık ve dolunay. hayatımın ışığı. kasıklarımın ateşi. günahım, ruhum. göğüs kafesinde hakkım olan özgürlüğümü ilan etmeden ben bu evden gidemem.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

parmak uçlarının kaç derece açıyla belimin kıvrımında gezindiğini doğru tahmin edebilecek kadar iyi tanıyorum seni. günü birlikte bitirdik, yavru kedilere bakan pencerenin perdesini birlikte çektik, ki komşulardan da böyle saklandık. şimdi biraz sükunet. biraz karanlık ve dolunay. hayatımın ışığı. kasıklarımın ateşi. günahım, ruhum. göğüs kafesinde hakkım olan özgürlüğümü ilan etmeden ben bu evden gidemem.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

günler, aylar. yıllar geçiyor. insanlar geçiyor. duygular geçiyor. ama bu yazılanlar. onlar hiç geçmeyecek.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

ona verdiklerimi unuttu mu bilmem. ben unutmuyorum. soğuk kış akşamlarını, tek kişilik yatakları, evin arsız kedisini, sıcak şarap şişelerini ve cigara kağıtlarını da unutmuyorum. ne zaman sevsem, ne zaman sevmeye yeltensem, ne zaman sevmeyi aklımın ucundan dahi geçirsem üşütüyor beni o akşamlar. yataklara sığmıyorum. içime sığmıyorum.

sesimi hatırlasam, bi' hatırlasam çıkıp bağıracağım. kendime konuşuyorum.

hiç unutmadan, unutmayı bir an bile istemeden tökezleyip duruyorum. kederimi de hep cebimde taşıyorum. bir lanet gibi gittiğim her yere götürüyorum onu. bastığım yerlerde dikenlerim kalıyor. geride yalnızca dikenlerimi bırakıyorum bütün gülleri çiğneyip. burda bırak beni. beni tükür ve burda bana nokta koy. hiç almadım senden, her şeyi verdim bak. artık sana verebileceğim hiçbir şeyim yok.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

tökezlediğim her adımda artık dudaklarımdan çıkmayacak adını anımsıyorum. ceplerimi boşaltıyorum. omuzlarımda özlemin ağır yükünü değil, bakışlarına duyduğum nefreti taşıyorum. sen öldün. üç gece önce öldürdüm seni. çok acı çektim. ama öldürdüm sonunda. bitti. ben de senin kadar özgürüm şimdi.

[yitirilmismavi-deactivated20250]

üstüne basıp geçemediğim her anıyla birlikte çoğalarak azalıyorum. küçülüyorum, küçücük oluyorum. küçüldükçe uyuşuyorum. acıyı hissedemiyorum. öfkeyi hatırlamıyorum. öfke kime. öfke neye, ayırt edemiyorum. bu yatak azaldı benimle, evim azaldı, sokaklarımız azaldı, kedilerimiz azaldı. ama üzülemiyorum. canım yanmıyor. canım yansın istiyorum. bana hissedecek bir şeyler ver istiyorum.

hiçbir şey vermiyorsun.

[janejanes-deactivated20160410]

sana geldim, kapın kırıktı. duvarların birbirine çok yakındı. sana geldim, dört köşeli bir parantezin içinde kayıptım. kartlarımı açtım, gözünün içine baktım, bir şeyler söyledin, yalandı. ne söylersen söyle sana güveneceğim ortadaydı. gitmekten bahsettin, gitmekten bahsettin, gitmekten bahsettin, aklım almadı. duran bu kadar yalanın içinde bu kadar gerçek gidebilen tek şey sen olabilirdin, aklım durur mu, başımda kalmadı. senin için kıyafetler bakmıştım, yemekler bakmıştım, denizler bakmıştım, yollar bakmıştım, fallar bakmıştım, senin gözlerinle aynalara bakmıştım. sen benim babaannemin başörtüsüne yapışık sakızdın. sen benim alışveriş yapmadığım halde selam verdiğim bakkal amcaydın, sen çaldığım ilk yüzüktün, kırdığım ilk bardaktın, takımı bozduğum için annemden yediğim ilk dayaktın, sen doksan birinci dakikada yediğim goldün, kendimden gizli gizli içtiğim biraydın, sigaraları yarım attığım sokaktın, korktuğum kırmızı arabaydın, takip ettiğine inandığım sestin, bir cenaze evindeki kalabalık, mezardaki yalnızlıktın. sana geldim, kalbim kırıktı.

[ceeyn]

üç yıl önce, kırık döküktüm.

[ceeyn]

bu mektubun kaçıncı yıldönümü.

[ceeyn]

olanın bitenin farkında değilsin. ama bir gün şunu diyeceksin: “tam olarak o sırada benden yardım istemiş.”

fidanın kırılmasıyla çınarın yıkılması bir değil demiştim, sen de göreceksin. bir olmayacak.

[pansehir-deactivated20201122]

o saf dilin neye benzediğiydi bazen. kibire bulaştığını anlardın. bir şey keşfetmenin hazzı tam orada kaybolurdu. amerika keşfedildi derdin içinden. ama keșfedilmese dünya daha güzel bir yer olurdu. ülkelerle ölçerek coğrafi bir acının ortasına düşerdin. doğusu olurdun bir şeylerin. doğuşu olamazdın. batıșı olurdu bir şeylerin. batısı olamazdı. dil ve coğrafya ve birdenbire bütün her şey bir anda kuruluverirdi kafanda. büyük bir resim gibi taşırdın her şeyi orada. medeniyet aynaları, yansıyan şeyler. önemli değil cancağızım, aynanın ardı hep kapkaraydı bilirdin. dilin. dilinin. neye dönüştüğü sonra. orada kurulan cümleler ve orada artık kurulmayacak cümleler. bir insanın uzun uzun ağzına bakabilmenin seni düşürdüğü uçurum. ortasında kesik. bir kelime çıkarken çırpınmıș gibi. söylenecek ve söylemeyecekleri ikiye bölmüş gibi. sustun ve sonra ölmedin mi. bilmiyorum. susmadın ve daha güzel mi ölmedin. bilmiyorum. o geçen her şey. zaman dahil zamansız şeyler dahil. şuramda zımba. şuramda çentik. iyi şeyler söylemem. tehlikeli ormanlara kaçtı içimdeki geyik.