Ebedi kurtuluşu elde etmek için Allah'ın hoşnutluğunun kazanılması gerektiğini bilen bir müminde/insanda, işlediği günahların baskısı altında, kendisi için bir kurtuluşun mümkün olmadığı duygusu devreye girebilir. Bu sebeple birçok ayet Allah'ın rahmetinden ümit kesmemenin gerektiğini vurgulamaktadır. Bunlardan biri de Zümer suresinin 53. ayetidir. Ayette, insanın günah işleyerek kendine haksızlık ettiği bir vakıa olarak vurgulanırken, bu durumun insanı ümitsizliğe düşürmemesi gerektiği hatırlatılıyor. Başka ayetlerde de aynı vurgu yapılmaktadır: “Allah'ın rahmetinden umut kesmeyin. Çünkü kafirler topluluğundan başkası Allah'ın rahmetinden umudunu kesmez.” (Yusuf, 12/87)
Halil Altuntaş, Başkaları İçin Ağlayabilmek, Ankara:2011, 137.
(via okudugumkitaplardan)
